Канализација

Форест Гамп од наше маало

2011-08-19T19:27:00.000+02:00

Омилен филм ми е Форест Гамп. Посебно оној дел кога малиот филмски херој долго време ќе се влече со протези на нозете, ама животот од корен ќе му се смени по една неволја.
Шетајќи се со Џени, единствената негова пријателка, ќе го нападнат група хулигани кои сакаат да го претепаат. Тогаш Џени го извикува легендарното ,трчај Форест, трчај, по што малиов веднаш фаќа шпринт како никогаш да немал проблем со нозете. И оттогаш тој ќе трча, ќе трча и ќе го претрча целиот свет.

Е, нашиов Форест Гамп вози точак на велосипедската патека покрај кејот на Вардар. Од Влада до Карпош 4 и по истиот пат назад и повторно на работа. Еден туш е доволен пред да продолжат состаноците, ќе рече еден колега опишувајќи го денот на нашиот Гамп. Правото име му е Никола, го викаат Коки, а од кога ми заличе на Форест ја си го викам Фоки.

Инаку, кога Форест од нашето маало бил дете му се случила слична приказна како онаа на вистинскиот лик од филмот. Си возел Фоки Македонски у свое мааало и тоа од Васил Ѓоргов до Бихачка 3, ама пошто бил несигурен шофер на понито му инсталирале помошни тркалца, да не речам протези (ете ја сличноста со Фоки америчкиот). Еден ден, во пресрет му дошла бандата на Бранковци и сакала да го смачка од ќутек, шо би се рекло по скопски, ама Фоки Трети д Грејт удрил на педаљите и багабонтиве можеле само да ја видат прашината зад неговиот грб и помошните тркалца кои се разлетале на сите страни. Исто како што му паднаа протезите на Форест Гамп.

Ете, оттогаш Бранковци редовно му гледаат во грбот, а тој како што заверглал со педалите ќе го освои светот, исто како Форест, ама нешто слично и како Воинот на коњ. Нашиот Форест на точак - или подобро кажано Фоки Македонски!Ама не е само велосипедот страста на нашиот јунак. Тој игра фудбал, баскет, пинг-понг, понекогаш ракомет, некогаш тенис - мада поретко и не бега од другите спортови. Осим од новинарскиот, ама тоа е друга приказна. Каратето и џиуџицу не му се познати, ама затоа Фоки наш се дружи со имењакот Коки Тодоров - мајсторот во борачки вештини, у слободно време министер од општа пракса.

Друга сличност со Форест е тоа што и нашиот кога вози, вози ама онака стварно многу брзо. Никој не го гледа, иако некој ќе го познае и ќе му мавне со раката. Ако некогаш патот ве води од Влада до Карпош 4 и обратно преку шетачката патека, ќе го познаете Фоки по тоа шо е двојно повеќе облечен од сите други велосипедисти. Врз маица носи шушкавац, а место бичиклистички турил адидас трењерка! Иако ќе си помислите оти Фоки наш топи сало, јас сум уверен дека нешто сосема друго е во прашање. Облечен е повеќе од потребното (што би рекол Хорхе) бидејќи се уште живее со мама. Преоблеченост - тоа е судбината на луѓето што не се одвоиле од мајчиниот дом, оти ја знаете онаа зезанција - дека децата носат џемпер само кога на мајките им е ладно. Се загрижила мама Фоки да не настине на плус 40 покрај Вардар!

Е, ако Форест Гамп слушал џез и блуз музика, нашиов на две тркала ужива во звукот, ама јас повеќе би рекол во ритамот на техно нотите. Брзо техно, уше побрза вожња у шушкавац и у адидас трењерка. Уствари тоа е и разликата меѓу Фоки наш и Чак Норис, Форест Гамп од наше маало се уште не успеал да ја убеди музиката него да го слуша, а не обратно. Како што е со сите други!И од кога го видов прилогот за Фоки на телевизија сфатив зошто сите за него мислат дека е човек без багаж, тоа ти било оти возел позајмен точак без багажник.

Вистинскиот Форест Гамп вели дека живтот е како кутија со бонбони, никогаш не знаеш што има внатре (и ќе се изненадиш кога ќе ја отвориш), а нашиве интернет-мајтапџии би рекле дека животот е навистина кутија бонбони оти никогаш не знаеш кога на отворање ќе ти дое Фоки наш Македонски.

ИНЦЕСТ ИН МАСЕДОНИА

2011-07-15T19:12:00.001+02:00

Ако сте го гледале филмот ,Кул ранерс, сигурно сте убедени оти никој во светот не зборува полошо англиски од еден зимски олимпиец од Јамајка или, сепак, можеби тоа е Казахстанецот Борат? Е арно ама, не ќе да е така. Сериозен упад на листата на најлоши читачи на англиски е настапот на премиерот Никола Груевски на самитот во Хрватска, иако јас не би сакал да ја погледам онаа листа на најлоши зборувачи на овој светски јазик.

Како и да е, прво не ми е јасно како се одважи Грујо наш да оди на самитот што се вика ,Хрватска 2011, кога самиот тој е веќе неколку години понапред во онаа фамозната 2014, а сигурен сум дека целта не му била да ги покаже своите полиглотски можности или можеби подобро да кажеме полуголтачки способности на букви.

Ама како што Пастирчо во се е три години понапред, па можеби и неговиот англиски е пред денешново време. Еве на пример, неговиот израз ми звучи како англиски со Тувалу акцент, односно ми личи на нагласокот на кој зборуваат граѓаните од оваа државичка, која последна не’ призна под уставното име, ама по се изгледа прва ќе биде потопена од водата што доаѓа со топењето на Јужниот Пол.

Значи, да ја завршам мислата - Груевски кога зборува англиски, звучи како човек од потонатото Тувалу, онака како да му е полна устата со морска вода. Сигурно и бил таму на неколкумесечен убрзан курс, па во меѓувреме извојувал уште една дипломатска победа, онака на маргините од курсот.

Да се вратам на поентата, веројатно неговиот англиски е јазикот на иднината, односно оној акцент што сите ќе го зборуваме откако ќе не поклопи водата од стопените полови. Тогаш баш ќе сакам да ве видам да му се смеете на визионерот од ,Бихаќка 3, односно на човекот кој тогаш веќе ќе го нарекуваме Грујо Фактор Икс!

Него, ај за момент да бидеме сериозни. Навистина сум среќен што Пастирчо пред Пахор и пред Косор не ја кажа онаа парола за привлекување инвестиции - ,Кам енд инвест ин Маседониа, оти со неговиот тувалу-нагласок сето тоа ќе звучеше - ,Кам енд Инцест ин Маседониа,.

После кој жив ќе го сопреше бранот на Фрицл-туризам во државава и прашање е дали вицепремиерот Пешевски ќе истрчаше на аеродром да ги пречека гостите со слатко од смокви и чаша вода. Ама сигурен сум дека Пеше како прав економ набрзина ќе сфатеше оти нема логика во услови на Фрицл-туризам аеродромот да го носи името на Александар Велики и оти најубо ќе биде да го крстиме Едип.

И така и така ги нервираме Грчиштана, па да видиме дали ќе се попалат оти сме им го украле митскиот јунак, основоположникот на инцестот и човекот кој спиеше со мајка си откако го уби татка си! Сега да не претерам, ама вицепремиерот може да подготви и едно книжуле слично на Манифестот во кое ќе ги вброи сите нови мерки за развој на новиот вид туризам и да го крсти Мамифест, чисто оти за татковината се работи, нели!?

Еј, до каде ќе стигнеше работава само поради една грешка на Пастирчо, поради еден мал лапсуз ќе станевме Холандија на Балканите или како што тоа би се нарекло на преродбеничкиот мајчин јазик - Шизоземска! Чувај боже од вакви несреќни случаи, оти потоа Грујич наместо кај Ричард Квест од Си-ен-ен ќе мораше да оди во шоуто на Џери Спрингер или евентуално на оној Момент на вистината.

На крајот би ве замолил да ми извините оти пишувам англиски ,по Вуку, ама тоа го правам за ,да ме цео свет разуме, а богами и лично мистер-прајминистер. Не за друго, оти и на Грујо наш му е јасно дека знаењето е сила, ама и оти за англиски е труба и ич не го бива!

И сега чувствувам еден реформиран поглед како цинично се спушта до крајот на колумнава и само што не процедил преку забите - А бе копук еден соросоиден, Бранко ваш поарен да не е?!
Знам, знам не само што е наш домашен, ама и стварно не е поарен. Башка он е крив што Грујо не го бива у читање англиски, оти место да крадеше кајсии, Бранко можеше у седумдесетите да воведе англиски во забавиште и плус уште два до три екстерни испити. Само така Грујо наш ќе беше прав Енглез!

Вмровците би го избркале и Исус од работа

2011-05-14T11:40:00.001+02:00

Фала богу што Исус не работи во некоја од државните институции или не дај боже да беше во Фондот за здравство, оти во тој случај вмровците сигурно ќе го избркаа од работа. Не за друго, туку затоа што кутриот има само 12 вистински следбеници и само за нив би можел да гарантира дека ќе гласаат за ВМРО. Што значи дека ќе му фалеа уште тројца за да формира листа од 15 души, кои безрезервно ќе го дадеа гласот за Пастирот. Сепак, кога ќе размислам убаво, не сум сосема сигурен дека Синот Божји во крпче ги им сите 12 апостоли.

Се си мислам оти на Јуда ќе му најдеа книшка од партијата на Љубе ,предавникот, и Христос на листата ќе останеше со скромни 11 луѓе и нормално без работа.
Добро, можеби Месијата во таков случај ќе останеше со прстот во уста, ама затоа можам да гарантирам дека ништо нема да им фали на Али Баба и на неговите 40 разбојници. Човек како Али Баба заслужува да го постават за раководител оти само таквите може да соберат повеќе од 30 следбеници.

Мислам дека редно време е портокаловите да го преиспитаат и својот однос кон ултрапопуларниот Боки 13-ка, оти самиот тој носи 14 гласа. Еден од него и 13 од неговото презиме. Доволно е на листата да покани некоја српска турбофолк-пејачка и веднаш ќе формира 15-ка, која ќе му донесе почит од страна на вмровците, а можеби и ударен термин на ТВ Сител, пред или по шоуто на Жаре Берберот. Оти да немаме дилеми - за изборите се работи и да не заборавиме дека Македонија не застанува, таа застранува!

Вака на прва ми текнува дека на Бирото за невработени ќе остане и Снежана со нејзините седум
џуџиња, оти во овој случај нема да и помогне потписот на принцот, ниту пак гласот на белиот коњ. Како и да свртиш Снешка нема 15 гласачи и затоа сега навистина е штета што го убија Бин Ладена, оти тој, пак, со своите 19 деца и уште повеќе внуци ќе беше вистински партиски потенцијал. Тој и неговите Талибанци едноставно ќе експлодираа на изборните листи.

И сега му го открив планот на Обама. Го сотре Бин Ладен за неговите деца да не гласаат за ВМРО, а од друга страна пратил свој советник да ја учи Рада како да победи на изборите. Многу проѕирно од страна на црномурестиот американски претседател, многу проѕирно мистер Президент!
Сепак, мислам дека портокаловите другарчиња навистина нема потреба да очајуваат оти секогаш може да сметаат на злобната Круела Девил и на нејзините 101 далматинец, особено што далматинциве може да им донесат некој дополнителен глас во дијаспората. Тоа што се кучиња никому не му пречи - бројката е важна, уствари бројката е најважна и затоа предлагам Бичиклиски и другарите да не трошат време на некој како волкот и неговите три прасиња. Оти кај што се друштво од четворица, таму, пак, волкот цело време е гладен и на крај ќе ги изеде сите.

Нешто слично како Зоки Заев, кој со задоволство прифатил да пие кафе со носителите на листите од својата изборна единица, ама кумчето Ставре се уште се думал дали да оди. Никој нема да го обвинува другиов Зоки ако не пие кафе со гладниот Зајко, навистина никој. Оваа генијална идеја доаѓа од умот на Нано Ружин, кој како претседателски кандидат ги собра на ручек конкурентите во Дал мет фу, а овојпат решил да ги кани на кафе. Како тргнале ЛДП може ќе се впуштат во водите на угостителството и ќе отворат кафана, ама можеби и тука има логика, оти во оваа Македонија само во кафаната ,има излез,.

Веројатно слично размислуваат и големите партии оти како што ги скроиле изборните листи по 5 јуни, Собранието има да ни личи на ноќен клуб. Откако СДСМ го ставија пејачот Угро на листа, ВМРО веднаш реагираа со противкандидатки во ликот и делото на две манекенки. Еднава да ти била мис шарм, а другава метео-девојка.

Ни фали уште Дејан Миличевиќ и да почнат да снимаат спотови со разголени манекенки во Парламент, а тон-мајстор секако дека пак ќе биде Трајко Неваљановски!
Како и да е, мислам дека вмровците со петнаескиве си играат директно со ѓаволот, а ако не ми веруваат нека му се јават на Видовити Милан и тој ќе им каже дека во тарот -картите бројот 15 го означува Сотоната. Ѓаволска работа, нема што!

Зошто во Македонија нема да сретнете вонземјанин?

2011-04-23T21:15:00.000+02:00

Конечно ФБИ призна дека пред половина век во Њу Мексико слетал вонземјанин, а Русите, да не бидат покуси, по неколку дена објавија снимка на која се гледа мртов вонземјанин замрзнат во Сибир. Баш како во филмовите во кои вонземјаните секогаш слетуваат или во Америка или во Русија, а никако во малите земји како нашата. Сигурен сум дека ако било живо тоа суштество ќе проговорело на англиски со руски филмски акцент. Сепак, се прашувам зошто, побогу од кои причини нема никогаш да сретнете вонземјанин во Македонија?

Првиот одговор што ми паѓа напамет е дека во земја каде што дури третина од населението е сиромашно, таму дури и летачките чинии се празни. Ова сигурно може да биде една од причините, но може зајакот да лежи и во човечки фактор. Многу е веројатно, ванземаљците, да го чекаат Грујо да им го исполни ветувањето дека ќе ги викне на гости, а најверојатно договоров се случил кога премиерот наш од Месечината го гледал Кинескиот ѕид и стравот на Црвенковски од избори. Што да прави Грујо кога ова ветување му било 2.501-во, а тој стигнал да исполни само 2.500!?

Постои варијанта вонземјаните да му ветиле на премиерот и дека ќе инвестираат во Бунарџик 1 и во Бунарџик 2, па како и сите што тоа го сторија никогаш веќе нема да се појават. А Грујо толку се надевал на една гринфилд инвестиција од зелените пријателчиња од, свемирот,...

Како и да е, можно е и стравот да е причина тие да го избегнуваат ова библиско парче земја. Еве замислете вие да сте зелен Марсовец и да го чуете Борис Трајанов како пее дека сака се зелено да му е. Сигурно ќе се преплашите оти ќе поверувате дека зелените вонземјани на планетава се некоја суровина, потрошен материјал од кој се прави мебел и слични работи. Никој не би дошол ако го преработите како суровина, тоа е така, а сигурно им пречи и фактот дека насадивме сто милиони дрвца кои ќе им го трошат јаглерод диоксидот и ќе немаат што да дишат.

Иако голема е веројатноста вонземјаните да увиделе оти нема место за нив и во политичкиот живот во државава. Се повеќе сакам да верувам дека Марсовците не доаѓаат во Македонија оти веќе тука си постои Партија на зелените и си ја викаме ДОМ, иако ако убаво размислам може се исплашиле од спомениците од Скопје 2014. Па, да, ете ги виделе позеленети Гоце и Даме на скопскиот плоштад и си помислиле дека во Македонија вонземјаните ги качуваме на коњ и ги полеваме со бронза за навек за да ги казниме.

И кога сме кај новото Скопје, можеби преку Гугл ерт ја виделе куќарката што треба да претставува меморијален дом на Мајка Тереза и си помислиле дека тоа е концентрационен логор за зелени суштества. А ако имаат интернет, тогаш сигурно следат што се случува кај нас и можеби се плашат дека ако дојдат Латас ќе им се кандидира за претседател, а дека Миленко ќе ги викне во емисија за да ги растури. Тие и ако не дојдат, Миленко ќе ги растури!

Од кај да знаат може Ставревски ќе им се закачи и ќе им земе на заем 220 зелени милиони, а можеби причината е побанална и не сакаат да се појават за да не му дадат трета Надеж на Црвенковски. Овој сигурно би прифатил да влезе во битка за премиер на Марс, оти таму може без трошка срам да им вети стан и вработување за секое семејство. Склон сум и да верувам дека вонземјаните сакале да дојдат ама мислат дека не сме дома, оти го чуле Васко Наумовски дека на патот до Европската унија ние сме до Виена. Веројатно чекаат да се вратиме.

Ама кога вонземјанин подобро ќе размисли, во Македонија зелениот картон е поскап од зелената карта за иселување во Америка. Тогаш нормално што САД се омилената дестинација и на Марсовците, иако ако прашате некој домашен аналитичар, тој сигурно ќе ви каже дека нешто сосема трето е во прашање.

Ќе ви објасни дека кај нас нема вонземјани, бидејќи Кинезите се уште не почнале да ги прават на ангро, па ние немаме од каде да нарачаме еден голем тендер за Марсовци што ќе чини уште поголеми пари. Иако, економијата секогаш е врзана со политиката, па можеби пријателчињата од вселената не сакаат да гласаат, а разбрале оти деновиве и нив ги има на избирачкиот список. Сигурно рекле дека веќе никогаш нема да дојдат тука оти од МВР во 2015 им закажале за пасош, а сега не им е јасно како веднаш се нашле на гласачката листа.

На крајот на краиштата имам информации дека еден вонземјанин и навистина дошол, арно ама слетал во Струмица и Заев жив го изел. Амин!

Паско за доручек ги јаде Струшките вечери на поезијата

2011-03-25T19:28:00.003+01:00

Скроз утната работа. Не ми е јасно како можеа Поетските вечери да ги стават во Струга, кога најголемите македонски поети секое утро се буделе токму во Охрид, неколку километри подалеку. Ете, таму се испилил Григор Прличев, поетот кој пред два века го беа нарекле новиот Хомер, ама ние не сме биле свесни дека, исто така, во Охридско се родил и наследникот на човекот што ја напиша ,Сердарот,.

Иако сме мислеле дека нашиот Паско Кузман има поетски способности колку еден друг Хомер, оној цртаниот Хомер Симпсон, ние богами сме се лажеле. Паско го есапевме само за одличен археолог, ама цело време мамелешка со умот сме си правеле, што би рекле сограѓаните на нашите два големи поети. Имено, тој да ти бил поет кој може лауреатите на Струшките вечери да ги јаде за доручек, а доказ за тоа е поемата за Тито, која самиот ни ја прочита во емисијата на колегата Васко Ефтов.

Во петокот сам ја прочита, а пред 30 години сам ја напишал, односно реторички прашал колку пати во слободата Тито се содржи. Веројатно, кога ставил точка на поемата за Марша лот, во тие моменти умрел некој бел лебед, Чинарот се распукал два прста, паднала некоја тула од Самуиловата тврдина и Лихнида се разбудила од длабочините на езерото, додека основецот Никола Груевски ја пеел ,Друже Тито ми ти се кунемо, на некоја училишна прослава завиткан во црвена марама и сина капа со петокрака.
Уште од тогаш биле истомисленици, а со текот на времето нивните ставови заеднички еволуирале и денеска и двајцата важат за најголеми почитувачи на делото на Великиот Александар! И по Тито - Аце и тука нема ништо спорно - живи луѓе сме, ги менуваме и мислењата и идолите.

Сепак, мене страшно ме интересира дали Паско можеби и денес нешто пишува, дали од сивите ќелии на неговиот ум се цеди некоја поема слична или можеби подобра од ,Сердарот,. А ако тоа е вистина, еве јас ќе му помогнам со неколку стиха, може песната да ја почне со зборовите:
Пискотници се слушаат од Плаошник до Це-ка, што тешка несреќа ги збра и мажите, и жените, та во Собрание гласи тажна ека и навева сал коб и зла?
Верувам дека Паско наш ќе може самиот да го испее остатокот од поемата, оти не случајно го носи името на Кузман Капидан, јунакот од Хомеровата поема на Прличев.

Во историјата ништо не е случајно, освен спонтаните контрапротести и идентичните вести на Сител, Канал 5 и на МТВ и токму затоа нашиот јунак може да го крстиме Кузман Копајдан!
Оти едно е јасно, ако не успее да го откопа телото на Александар Македонски, секогаш му останува опцијата да го откопа неговиот друг идол, другарот Тито. Не за друго, ами оти и малите деца знаат каде му е гробот, во Куќата на цвеќето. Шегата на страна, ама и денес може да се познаат трагите од Титовата политика во постапките на портокаловите преродбеници. Еве на пример, на времето Тито викаше да живееме како 100 години да има мир, а да бидеме подготвени како утре да ќе има војна.

А најновиот идол на Паскота, пастирот Груевски ништо не вели, ама од ироничната насмевка му се чита реченицата: Да живееме како 100 години да ќе владееме, ама да бидеме подготвени како утре да има предвремени избори. Затоа ајде Паско, пардон ајде бре Бранко на избори! Ајде Бранко веќе еднаш излези на избори!

Навистина, што молење му удрија на Бранко, толку веројатно пред Исус не се молеле нашиве опасни демохристијани или подобро кажано демек-христијани. Со толку молење, до сега Тито ќе го скорнеа од Куќата на цвеќето, ќе му дадеа фора од 200.000 гласови и него ќе го тепаа во прв круг, ако не и во предизборието.
По толку мољакање, не само Јосип Броз, ами и Павел Шатев и Димитрија Чуповски ќе воскреснеа и ќе влезеа во некој избирачки одбор да бројат гласачки ливчиња. Кога можат мртвите да гласаат, зошто па за мртви да не гласаме и уште помртви да ни ги бројат гласовите. Затоа, ајде Тито на избори!

Пази новчаникот пола влада е у автобус

2011-02-26T12:24:00.003+01:00

Коце многу лошо му влијае на премиеров и тоа некој мора да му го соопшти, оти работава станува сериозна. Кај го влече со себе шефот, па и половина влада ја беше турил во новите автобуси, ама за волја на вистината оваа прошетка колку-толку е подобра од презентацијата на новите контејнери. Кој се сеќава, тој ќе раскажува. Нејсе!

Се качија министрите во автобус први да се повозат, веројатно да ни докажат дека клацкањето во автобусите не е отровно како возењето со старите лименки на ЈСП. Сепак, многу се радувам што премиерот не задоцни на оваа промоција, оти во спротивно ќе требаше да трча по автобусот и да тропа по влезната врата пцуејќи го шоферот. Ама, па тогаш сигурно Миле Транспорт ќе му отвореше со тоа што ќе го стиснеше копчето над влезот, онака во средношколски стил.

На фотките ги гледам министрите како во автобус се церат небаре се дечиња што тргнале на екскурзија, а во чантите имаат сендвич со евтина паштета и по една флашичка газоза. Јас како јсп-овец со долг стаж, веднаш кога ги видов си замислив кои би можеле да им бидат улогите во автобус доколку секој ден би го користеле јавниот превоз.

Еве, на пример, Миле Транспорт што го спомнавме ми личи на оние дечки што се застанати со едната нога на првото скалило, а со другата на прагот од автобусот потпрени на вратата. Тој личи на еден од оние типови што го занимаваат шоферот само за да не платат карта.

Ако се возите во градски автобус, веројатно многу добро ја познавате налепницата на која пишува ,Внимавајте на паричникот, ама па човек кога зад себе ќе го види Ставревски во автобус, ова предупредување е повеќе од потребно. Шегата на страна, сепак на Ставрета му личи да ја игра улогата на кондуктер, онака да носи едно капче слично на оние од француските жандарми и околу рамото да има оптегнато една чантичка, народски кажано педерка. Ќесе за парите, де!

Е сега, ако се чудите оти во новиот автобус на ЈСП не се возеше и министерот за правда Михајло Маневски, имајте на ум дека човекот е пензионер и оти најверојатно тој ќе почека некој петок за да може со врсниците без пари да се повози низ метрополата. Не се правите на улави, сигурно знаете дека тој не е баш при пари, оти одамна не зема и плата и пензија.

Можете да го замислите Маневски како во петок се качува во бус и на главата носи бела бејзбол-капичка, реквизит кој го имаат 90 отсто од пензионерите што некаде патуваат, а во рацете држи хартиена кеса полна со кикиритки купени од Рекорд. Во мојата визија тој е сигурен човек што секогаш се качува на средна врата заедно со сопругата Филимена, која редовно им држи лекции на тинејџерите што ги зафатиле сите места.

Веројатно се чудите каде се министрите на владејачката ДУИ. Како вистински хулигани Бујар Османи, Џевад Бучи и Изет Меџити кај Бит-пазар ќе упаднат во автобусот и со бејзбол-палки ќе го демолираат. Ова го предвидувам поучен од сценариото на Кале.

Не знам дали забележавте ама на една од фотките што кружат на интернет премиерот во автобусот цврсто се држи за рачка, која е портокалова, да не речам оранж.

И тука ми светна - сега ми е јасно зошто вмровците го оправаат јавниот превоз, а никако да направат едно јавно веце. Па, луѓе мои по логиката на нештата ќе треба таму да има портокалова тоалетна хартија, да не речам дека ќе треба да ја оставаат Програмата во 100 чекори - проширена и двослојна. Не, не замислете како ќе изгледаше и на ,чучавците, како и кај автобусите да пишуваше - Донатор Влада на Република Македонија. Многу незгодно ќе се сложите, поарно што нема јавни вециња.

Сепак, тоа преродбеничко книжуле не е за фрлање, мислам кај му е на Бранко бе програмата, а? Кај му е? Да се изразам и ја вака уличарски ко премиерот наш кога го повикуваше Бранко, а не СДСМ, ами само Бранко на избори. Му вели - Бранко ајде на избори, Бранко ајде на избори и ја си помислив дека третиот пат пред камерите ќе му се испуштеше онаа скопската - Пе'ер ајде на избори, не биди пе'ер и искочи на избори!

Некако портокалоидите се окуражија откако се вратија од САД и го испратија Фуере, кој замислете уште малку ќе почнел да им излегува од фрижидер. Демек, насекаде го имало. Видете, јас ќе се согласам со нив, а богами и со министерот за ЕУ, ама ако Ирецот секоја вечер ни излегува од фрижидер, се чудам каде ли го чуваат Васко Наумовски. Можеби во подрум?!

Ромул, Рем и Волчицата

2011-02-07T14:56:00.002+01:00

Си биле Ромул и Рем. И да бидеме јасни не зборувам за песот-пастув Рем Павловиќ по кого збеснаа сите кучки на една скопска кинолошка изложба, ами говорам за Рем - човекот којшто го основа вечниот град Рим и за неговиот брат близнак Ромул.

Се сеќавате оти овие двајца беа всушност деца на богот на војната Марс и беа фрлени во реката Тибар за да се удават и да им се сотре лозата. Ама кога некого мајка ќе го роди со среќа и со помош на митски светец, тој преживува без разлика дали ќе го фрлат во Вардар или во Вардариште. И така, двете братчиња, двете најмили чеда на локалниот бог пловеле по реката, жедни за мајчино млеко, и наместо водената струја да ги поклопи и да ги удави, таа ги исфрлила на брегот на место премногу слично на нашиот кеј на реката Вардар во близина на стадионот Филип Втори. Го пронашле спасот.

Таму директно од шипката, пардон од планината се симнала широкоградата Волчица со гради доволно полни со млеко и со љубов за да ги згрижи близначињата гладни за цицка. Двете мали главчиња рипнале, веднаш се испрчиле и со радост го пречекале виснатото виме на Волчицата и се нафрлиле да цицаат како да ќе нема утре. Штета што во тоа време не постоеле камери за да можат да ги овековечат нивните озарени лица и насмевката што ја истегнале од едното до другото уво и навистина ми е жал што вакво видео сега не може да се најде на интернет. Нејсе, оваа идилична сцена ја забележал локалниот пастир, кој во близина на истата река, неколку стотици метри подолу накај центарот на градот ги пасел овците.

Таму пастирот ги носел своите овци секоја последна среда во месецот, ги чувал веднаш покрај реката и ги ранел се додека не почнале да паѓаат во несвест, така што некои од нив морале да пијат и фервекс за да си дојдат на себе. Потоа пастирот ги зел при себе, во својата колиба каде што со скромната женичка ги израснал во големи момци-лидери, кои подоцна го создале градот Рим. Оти како што вели изреката - Рим не бил изграден во еден ден!

Значи, да не се разбереме погрешно, не зборувам за пастирот кому доајените на македонското новинарство му пишуваа хвалоспеви, туку чисто ја раскажувам приказната за Ромул и Рем. Така што во римската легенда двете братчиња ги наоѓа пастирот Фаустул и секоја сличност со ликови и со дејствија од нашето портокалово секојдневие се сосема случајни. Жими мајка! Сепак, никој нема да ве обвини ако во приказнава ја препознаете денешницава, во која рака на срце нашиот локален бог не е Марс, ама сосема сигурно се однесува како да паднал од истоимената планета или од некоја планета подалеку. И да ви кажам право ич не не’ шиша!

Како и да е, локалниот бог неделава мораше да се симне точно покрај реката Вардар на повикот од новинарите на А1, кои протестираа пред владата бидејќи судот им ги замрзна сметките. И што чувме? Тој не знаел, тој не чул и она што е најважното тој воопшто ништо не мислел. Тоа е луѓе мои дефиниција за бог - тој ништо не мисли, а ако и веруваме на максимата - мислам значи постојам, нашиот премиер воопшто не постои. Исто како господ, никаде го нема, ама ете некако се од него зависи. Ако убаво помнам во мое време оние што ништо не знаеја и притоа одбиваа да мислат повторуваа година, ама ете не било баш така и некои од нив станаа национални преродбеници.

Но, едно е сигурно, ако тој им ги замрзна сметките, новинарите од А1 поштено го смрзнаа на минус 10 во близина на мостот со кастрираните лавови. Се надевам оти тој си ја заштити машкоста на тие температури, оти третото дете е во прашање.

И кога веќе сме кај нашата најголема река, морам побогу уште еднаш да прашам што навистина ќе се гради од спротивната страна на импровизираното студио на А1 телевизија, на другиот брег од реката Вардар. Некои велат тоа ќе биде музеј, други викаат тоа да ти било црква, ама па не знам што се бунат и едните и другите. Во денешно време црквите и музеите се исти - згради полни со восок! Како и да е, идејниот творец на ова здание, Паско Пишман, пардон Кузман реши да ја прекине изградбата на објектот додека завладеал разумот. Е мој Паско, Паско, богами ќе се изначекаш!

Ама сфатете го Пишмана, по цели десет години ДУИ се качи на планина и прочитаа нешто што секако не беше комунике, ама ете потсети на тие денови.

Ако мораш да слушаш музика

2010-04-25T20:58:00.016+02:00

Ако не мораш да пишуваш, тогаш немој. Фати се за тастатура само кога не се издржува, само ако погледот ти се стеснува како да патуваш со брзина на светлината и се фокусира на една точка.

Тоа се моментите кога друго ништо не е важно и ти се чини дека ако не типкаш, поради твоја вина Австралија ќе се откине од земјината топка и ќе се измешаат меридијаните. Клониран ѕвер ќе избега од некоја америчка лабораторија, А1 ќе пропадне пред задњата епизода на Шехерезад и Тибет ќе добие независност.

Го парафразирам Ферид Мухиќ (а и претерав во тоа) бидејќи вечерва едноставно морав да сложам неколку реченици за новиот албум на The National - High Violet.

("We'll live on coffee and flowers")

Голтајќи ги нивните претходни песни на Фејсбук напишав дека - да ги слушаш The National е исто како да шмукаш трошки од чоколадна торта врз голо стомаче. Нивната музика од секогаш ме потсетувала на микс од какао и од млеко, а песните се разликуваат единствено по концентрацијата на кафеавиот прашок и масноста на млекото.

А чоколадото е највкусно врз човечка кожа, онака стопено на 36,6 Целзиуси.

("You and your sister live in a lemon world")

Во соба каде што се слушаа овој американски бенд мириса на продавница за кафе во која се продаваат чоколадни бинбони и оние шарени лимени кутии во кои на времето се чувало шеќер и какао, а денес повеќе служат за украс.

Стиховите кои ги пее Мет се обични бесмислици, не кажуваат ништо како збир од зборови и не се обидувајте да му ги сфатите метафорите. Тоа е вистинска поезија чија цел е да ви го излие срцето во чоколаден прелив, а не да има смисла.

("We left the silver city 'cause all the silver girls gave us black dreams.")

Затоа, ако не мора да слушаш музика, тогаш и немој. Но, ако не се издржува тогаш нека биде The National - оти и така ретки се оние кои му оддолеале на чоколадото.

Памучна

2010-03-31T09:12:00.004+02:00

.........................................................

Те соблакам со букви

си ги позајмив

од твоето презиме

.........................................................

Аватеризам во Проливуд!

2010-03-11T12:38:00.003+01:00

Велат оти човек учи додека е жив, ама јас се уверив дека може да се „купи“ знаење и во 4 часот наутро, кога Скопје е глуво како дното на најцрниот бунар од каде што извираат девојчиња-духови во хорор-филмовите. Ви зборувам за ситните саати кога навистина нема што друго да се пазари во оваа метро(на)пола.

Така, ако некој сериозен и многу битен човек случајно беше буден во понеделникот наутро, можеби и ќе извлечеше поука од најголемите филмски критичари на планетава, само доколку го гледаше доделувањето на Оскарите. И да - ќе можеше прв да го опцуе јануарскиот снег на 8 Март!

Оскарите нe' поучија дека денес никој, па дури ни Холивуд не паѓа на скапоплатените 3Д-приказни, придружени со многу ефекти. Веројатно и на Американската филмска академија & здодеа од зашеќерени приказни, кои во суштина не нудат ништо ново, туку препакуваат неинвентивност која засмрдува на плагијаторство.

Имено, според многумина што го гледале извиканиот „Аватар“, филмот не е ништо друго, туку многу подобра верзија на цртаниот филм за Индијанката Покахонтас. Дополнително, еден хрватски писател се пожали дека „Аватар“ е всушност негова идеја, која ја понудил во Холивуд пред многу години.

Ете, за жал, на Камерун и, за среќа, на неговата бивша сопруга, „Аватар“ не помина меѓу филмските критичари, па дури беше и посрамотен со неколку небитни статуетки. Денес, Холивуд сe' повеќе се осврнува кон оригиналноста, но и она што е поважно - кон реалноста. Филмот за американските војници во Ирак, „Наредникот Џејмс“ беше прогласен за најдобар и неговата режисерка Кетрин Бигалоу доби Оскар за режија.

Ама ние нема да бидеме она што сме, ако не создадеме пародија и од оваа холивудско ексбрачна битка. И дури тоа го правиме сосема случајно! Токму таков - оскаровски призвук добива и македонската политичка сцена, која се одигрува врз тендерите што живот значат.

Нашата зашеќерена 3Д-приказна ни ја испорачаа во форма на проектот наречен „Скопје 2014“ - препакувана стара архитектура што на моменти забаздува на плагијаторство. Од друга страна, пак, опозицијата ја следи стратегијата на најдобриот американски филм годинава.

На телевизија можевме да видиме снимки како лидерот на социјалдемократите и поранешниот претседател на државата, облечен во јакна-спитфаерка, влегува во штала. Ма, не Бигалоу, Дејвид Линч може да му позавиди на апсурдноста.

Покрај толку успешни актери и филмски режисери, да ви кажам искрено ми доаѓа со огромни букви на средно Водно да напишам - Проливуд! Тоа е нашата уште поевтина верзија на индискиот Боливуд!

Ако ја прашате Википедија, таа ќе ви каже дека Аватар е поим кој го користат верниците на најстарата организирана религија Хиндуизмот и тој означува слегување или инкарнација на Бог на Земјата во форма на човек, животно или на друго суштество. Интересно е дека интернет-корисниците, исто така, го користат овој израз за фотографијата што ги означува на блоговите, форумите или најново на микроблогерскиот сервис Твитер.

Ама ете, кај нас се аватаризираат и политичарите кога се мешаат меѓу луѓето, демек самите богови се симнале на земјата. Оваа нивна лоша навика, споена со крајниот аматеризам и неоригиналност, од денес добива ново име - аватеризам.

Calendar

2010-02-03T15:05:00.001+01:00

Besides the exchange of data, the decoration of firetrees, the shopping, the smiles and the preparation of the salad called Russian but in tons of it, one of the more important rituals which are being done before the Christmas holidays is the so called distribution of calendar goods.

Literally you are being covered from all sides with differently numbered and illustrated leaflets and ledgers. Open the newspaper – a leaflet, go visit someone – a ledger. Illustration plays a huge role in the modalities of use of the calendars. So, depending on the content and the calendar pictures, the application of the popular paper chrono-(on a)-meter is most diverse.

You know! It serves for the covering of the dampness on the walls, as a decoration in mechanical workshops, you can see it as replacement of sheets, it is used also as a collector of dust on the work desks; it is used in the fashion industry for the making of painters hats, and finds its application also in the marketing business.

A true friend of the soldiers, prisoners and menstrual cycles. In the last period people use them as a reminder also, so they write down onto them the telephone numbers and the addresses of their companies. Ah yes! It also measures time. The format is most diverse: from desk triangles, alla credit cards, clearly a ledger; to the newest electronic, i.e. desktop calendars.

The calendar is the link which connects us all. We all have it, the president has it, the seller of Italian boots from Turkey has it, the directors own a calendar also, hairdressers, shuttle-diplomats as well as wannabe gynecologists. From a philosophical point of view, the calendar is the embodying of the year.

Mostly the months are being presented in a format of a poorly dressed or completely undressed, without any imperfections, with a heap of computer modifications woman’s body. The lower grades of reincarnation of the year come in a format of landscapes with a river, a tree, blossomed thorn and snow. And cars, but sport cars and as a rule consistently out of style. There are also hybrid forms of a combination of a woman’s silhouette and a car body.

And again, as a rule, out of style. We can freely say that the calendar is clearly an alchemistic product, most probably created in the laboratories of the CIA, where the time invisible for the eye and the time immeasurable with a scale is transformed into a paper calendar.

This alchemy, surely, is not born yesterday. The most different stews of days and months with various data have been made long ago. According to some information (which means that I actually don’t know according to which), approximately 6.000 years ago, the first that begun the alchemist calendar makings were the ancient Egyptians. And as everything usually happens, also the calendar has been born because of some strain.

The citizens along the river Nile had noticed that the river always floods them after twelve full moons. At the same time (now, I am not exactly sure if at the same time) they noticed that the star Sirius appears in exactly 365 days. And look at the skilfulness! They came up with the idea to divide these 365 days with these 12 moons.

Absolutely genius! Further on in the history the calendars have been the occupation of non other than Gaius Julius Caesar. At the time the current format of the calendar has been defined on a larger scale. However, even the days and the months prepared this way do not give the accurate number of minutes for which the Earth rotates around the Sun.

But, lets go back to the calendars! If you ask an economist, he will surely place the calendar under the category of "goods which no one buys, and everybody owns". Very similarly to the pens, for example. Do you remember the last time that you bought a pen? No! Normally, you never have bought one!

On the other hand still, I would characterize the calendar as a commonly necessary good. Like water. And most seriously would plead for the formation of a state institution which would serve for money laundering, and as a smoke screen will have the role of a controller of the calendars. And you can guess, I will run as a candidate for the place of the director of the newly formed institution.

О, соле пунто!

2010-01-27T08:41:00.001+01:00

Да не се појавеше Влатко Ѓорчев на дебатата на А2 да го брани увозот на половните автомобили, нашата демократска јавност ќе беше ускратена од информацијата дека премиерот вози, замислете, „фиат“ и тоа од сончевата серија на „пунто“ едноставно наречена соле.
Ете, потоа нека каже некој дека човекот глуми патриот, па тој дури и автомобилот си го одбира според симболот на нашата најсакана татковина. И пунто, ова - точка!

Но, друго ми беше муабетот. „Пунто соле“ воопшто не е солен автомобил и многу зачуван примерок може да се купи за некои скромни две до три илјади евра. Кога Груевски шармантно кажа дека десет години стар „голф 4“ не е воопшто крш-автомобил, ми текна дека човекот има едно 14-годишно „пунто“ и ме фати грч во стомакот.

Многумина досега ја анализирале карактерната цртка на премиерот, која го тера да се промовира како еден од народот и ништо поразличен од обичните смртници. Но, има и нешто повеќе! Ако, господ го направи човекот по свој урнек во рок од еден ден, наш Груевски веќе три години ги преродува и ги моделира Македонците - погодувате според себе си!

Можеби автократска политика изгледа како многу тежок збор за неговото владеење, ама со неколку примери ќе укажам дека има многу авто (ама не „пунто“) во неговата демократија.

Од она што научивме за премиерот и за неговиот личен живот во последните три и пол години е дека човекот, така да се каже живее спортски. Избрал живот наместо, дрога и алкохол - баш како во рекламата. Не ми е јасно зашто и тој не се сликаше за кампањата, еднаш во пропадната и уште еднаш во премиерска состојба.

Ама да тргнеме по ред! Според тоа што сме го начуле и што сме можеле да забележиме, Никола Груевски не пуши цигари, ниту пие алкохол. Наводно човекот не бил ни по кафето (таму има кофеин) и наместо макијато или нескафе редовно пиел топло чоколадо (и тоа само одреден бренд). Тоа е барем мозаикот што можеме да го склопиме за овој наш премиер, анализирајќи ги неговите јавни настапи и информациите што ги имаме. Дополнително, неколкупати на интервју кажал дека игра фудбал, барем еднаш неделно. Значи не пуши, не пие и ете редовно спортува.

Ако ова е профилот на премиерот Никола Груевски, тогаш се прашувам како тој се сети, навистина од каде на памет му дојдоа идеите да го ограничи продавањето на алкохолот до 19 часот и целосно да ги забрани цигарите на јавните места. Нормално, ироничен сум! Некој ќе рече дека промовира таканаречени десни вредности, а некој може и да помисли дека ги промовира сопствените.

И листата на авто во неговата демократија не завршува тука. Еве, на пример потсетете се каде сe' Груевски не отвори факултети. Некои попаметни од мене би рекле дека оваа идеја е чисто премиерска и ничија друга. Па, човекот заврши факултет во Прилеп (не се потсмевам како некои други, да се разбереме) и тргнувајќи од тој факт реши во секоја паланка да промовира универзитетски живот.

Демек, ако факултетот во провинција него му овозможил премиерска кариера, зошто секое момче од внатрешноста да не добие таква шанса, со тоа што ќе му отвориме факултет во комшии. Во прилог на тезава оди фактот дека власта неколку пати загреба по независноста на скопскиот факултет.

На крајот на краиштата човекот има „пунто соле“ од 1996 и тогаш зошто сите граѓани на Македонија не би имале можност да си купат барем такво возило! Ете, Влатко Ѓорчев веќе вози „пунто“! И авто и пунто!

Непушачи или сурогати

2010-01-21T00:21:00.002+01:00

Непушачите живеат две недели повеќе од пушачите и токму во тие денови ќе им врне. Оваа позната реплика на Вуди Ален на генијален начин, во само неколку зборови ја исмејува црно-белата претстава за тоа што навистина претставува добриот живот. Ја отвора дилемата дали тоа е долгиот живот или можеби оној посодржајниот и забавниот, во кој има место и за по некое забрането задоволство и порок.

Јас сум непушач, а спроти Нова година запалив цигара и така цинично го поздравив законот што токму во тие моменти стапи во сила. Чадот во кафеаните ми пречел, посебно на очите, а можеби најпроблематично било тоа што комплетно ми ја усмрдуваше гардеробата.

Сепак, во изминатите недели се изнаслушав и прочитав многу аргументи од едната и од другата засегната страна и немам намера да ги повторувам или да дебатирам со нив. С* беше кажано! Ми се чини дека како никогаш претходно се отвори дебата во која се исцрпеа сите аргументи и имам причина да верувам дека сега власта е на потег и тоа пред чекор кој ќе биде во корист на љубителите на тутунот.

Сега сакам само да се задржам на еден сегмент од законот кој го забранува пушењето во речиси сите простории освен во домовите (шуќур!). А тоа е неговата ригорозност и некомпромисно спроведување.

Има една изрека која важи за економијата во една држава, ама мислам дека многу убаво може да се преслика и на која било појава во општеството, посебно на пороците. Досетката приспособена би звучела некако вака:

Порокот во едно општество е како риба в рака - ако ја стиснеш пресилно ќе ти се лизне од

дланка, но истото ќе се случи и ако ја држиш многу лефтерно. Со антипушачкиот закон властодржецот ја зграпчил рибата со двете раце, и' ги набил прстите во крлушките и не е тешко да се предвидат настаните што следуваат.

Во прилог на тезата дека власта не треба претерано да си ја удира главата од ѕид за здравјето на граѓаните покажува примерот со која било антиутописка тема во книгите или во филмовите. Последен филм од редицата вакви е блокбастерот „Сурогати“ во кој глуми Брус Вилис. Актерот ја игра улогата на полицаец, кој живее во свет каде што вистинските луѓе не излегуваат од дома.

Тие се приклучени на компјутери и преку нив управуваат роботи, кои се идентични на луѓето, односно тие ги раководат сурогатите. Креаторите на сурогатите имале пред себе цел да им обезбедат посигурен живот на луѓето. Така, ризичните професии (полицајци) и екстремните задоволства (банџи џампинг) луѓето можат да ги извршуваат преку роботите и притоа да не излезат од безбедниот дом.

Единствено може да настрада сурогатот! Но, овој идеален свет се претвора во кошмар кога главниот лик ќе почувствува дека не живее вистински и конечно ќе излезе од домот. Надвор го чека поинаков свет, во кој роботите управувани од луѓето не внимаваат на себе - возат пребрзо или се препукуваат на улица.

Во таков свет, опасно е за обичниот човек да помине дури и улица. Наместо посигурен, создаден е многу поопасен свет. Парадокс! Да, парадоксот не се јавува како исклучок, тој е неумоливо правило. Парадоксот на сурогатите ќе се појави и кај нас, само што од оваа перспектива не можеме да ги предвидиме последиците. Но, едно е сигурно, тие ќе бидат онолку поголеми и пострашни колку што ќе бидат поригорозни властите кон пушачите.

Твитер во новиот „Шпиц“

2010-01-16T14:38:00.004+01:00

Како што повеќето веројатно знаете - од понеделник стартува новиот концепт на весникот „Шпиц“, ќе излегува на 32 страници и веќе нема да биде бесплатен и ќе чини 5 денари.

Сето ова настрана, оти тоа што сакам да го објавам е дека ја продолжуваме праксата од неделникот „Сега“ и ќе обајвуваме твитови во дневниот весник. Значи, правилата и принципот на објавување ќе бидат исти, но со оглед на се поголемиот број твитерџии нема да ни биде тешко да избираме по два твита дневно и да ги објавуваме.

Предлагам сите што ќе номинираат твитови за „Шпиц“ да ги користат хаш-таговите #twit_spic или оној што важеше за „Сега“ #twit_sega, со оглед на тоа што во неделникот ќе продолжиме да објавуваме твитови, само што сега ќе бидат Greatest twits од изданијата на „Шпиц“.

Само за провокација и за мотивација сакам да ви кажам дека вашите твитови ќе ги обајвуваме на 2-та страна од весникот кој ќе излегува во тираж од неколку десетици илјади примероци. Наздравје твитање!

П.С. Сајтот на „Шпиц“ е under construction оти се прави нов и многу подобар портал!

Преродбата и комунизмот

2009-12-29T07:49:00.004+01:00

„Го чекаме комунизмот“ беше најголемото историско ветување на нашето време… Луѓето интуитивно знаат дека ветувањето, исто така, се користи за да се одложува, а не да се приближува настанот… Секое ветување има вградена дистанца. Дистанцата се подразбира и без јавно да биде дадена на знаење.

Ова е извадок од поглавјето „Чекалница“ на книгата „Комунистичка интима“ на Јасна Котеска, професорка на скопскиот државен универзитет.

Едно од најголемите ветувања (а ги има неколку) во кратката историја на оваа држава е чекањето на „Преродбата во 100 чекори“, онаа која можеби нема да ги реши сите проблеми, но упорно ќе работи, секој ден по 24 часа за доброто на граѓаните.

Интересно е тоа дека на крајот од третата година од владеењето на Никола Груевски, последната анкета што ја спроведе Евробарометар покажа дека 75 отсто од граѓаните на Македонија, економската состојба во земјава ја оценуваат како лоша.

Сепак, рејтингот на владејачката партија и на нејзиниот лидер уште се високи, па дури и да се точни последните испитувања во кои се покажува дека рејтингот на Груевски се симнал под 20 отсто.

Можеби Котеска во нејзината книгата дава објаснување за овој феномен, т.е. за фактот дека на граѓаните и не им е подобро, но сепак ја поддржуваат власта. Таа за комунизмот вели (а јас си дозволив да направим паралела со денешното време):

„Чекањето на комунизмот/ (преродбата) не го направи животот тежок за граѓаните. Напротив, животот дури тогаш стана „неподносливо лесен“…и покрај очигледноста од недоаѓањето на комунизмот/(преродбата), луѓето сепак сакаа одново и одново да го чујат повикот „доаѓа комунизмот/(преродбата)“. Со тој повик, луѓето примаа пораки дека не се во животот, туку на некаква пред-генерална проба, во некаков пред-живот. Тоа им даде огромно олеснување. Можеа да се смират“.

Да потсетиме, на луѓето веќе двапати им беше повторено дека доаѓа преродбата, на предвремените и на годинешните избори, а има многу индикации кои покажуваат дека оваа порака ќе им биде соопштена уште еднаш, се на се - четврти пат во исто толку години.

Un-tikvizacija

2009-12-22T16:24:00.003+01:00

Ма, целосно се согласувам! Нам ни е потребна антиквизацијата и тоа брза, сеопфатна и немилосрдна антиквизација, која ако има потреба, нека се изведе со асистенција на полицијата под јасните инструкции на науката. Тоа е процес сличен на анинсталирање компјутерска програма и за оваа пригода ќе го викаме un-tikvizacija, т.е. акција сосема спротивна на тиквизација на народот. Враќање во првобитната состојба.

Тиквизацијата како политички стадиум по природа е портокалов, екстремно популарен и лесно вирее на наша почва, но во основа е евтин, сладникав и генерално лигав по целата негова внатрешност. Се верува дека првите знаци на тиквизацијата почнале уште меѓу 7.000 и 5.500 година п.н.е, од кога потекнуваат старите семки пронајдени во Мексико. Токму поради тоа што тиквизацијата и антиката почнуваат во годините пред да се роди Исус, многумина ги мешаат овие процеси кои во денешно време во неколку точки, а тоа е точно, се преклопуваат, но и од далеку не формираат единство (освен во нечии наши зовриени тикви).

Нашето ретикварење почна неодамна, а симптомите денес можат многу убаво да се забележат, како виножито по дожд. Пациентот што го носи вирусот на болеста на тиквата непотребно ја мава на главата во ѕид, се удира со тупаница во срцето и пенави од хистерија кога се разминува со комшиите. Постојано манифестира неоправдан страв дека, ете, некој сака да му го сотре семето.

За успешно да почне една тиквизација, потребна е потпршка од медиумите, но мора да се вклучат и бизнисмените. Овој скап процес се финансираше преку посебно оданочување на најраспространетата стопанска гранка во државава - производството на тикви со расол во сос од шипки варени.

Сепак, за точно да ја одредиме дијагнозата и букефалусоидноста на нашето интензивно и субвенционирано садење тикви, треба да откриеме кои се причините што нe доведоа до ова тенџере и од што семки ќе бевме саделе. За добро да се зготви една тиквизација мора да се набави рецепт, по можност цел „кувар“ од каде што степ бај степ и ако треба и во 100 чекори ќе може да прочитате како од череп се прави кревка тиква.

Со ваков рецепт стартуваше нашата портокалова тиква-револуција, увезена од Украина заедно сосе хеликоптерите и аваксите, која, ете, во последно време се прошири и на полето на јадниот превоз со автобуси.

Прво насадија лејки во националната телевизија и од таму како влада бомбардираа со кампањата за национално портокалување со слоганот: Ти си квар, Ти (си) квар, Ти-квар, Тиквар…! Во медот од тиквин цвет брцнаа и другите медиуми, додека овие, тиквизаторите направија фенери од тикви со свеќите од вишокот музејски восок и излегоа да ловат вештерки.

Потоа ги извадија од подрум јунаците од времето на тиквата со шеснаесет зраци пронајдена во „варакина“ и ги озрачија луѓето. Сега портокалово е новата розова диоптрија!
За среќа, тиквизацијата има свој реверзибилен процес, за кој уште на почетокот се договоривме дека ќе го викаме un-tikvizacija. Тоа е така оти, кога-тогаш мора да пукне тиквата што неколку години се дува како балон од сапуница!

Затоа се надевам дека кога ќе заврши процесот на un-tikvizacija владата ќе ги замоли „Литиум рекордс“ да ни ги донесат „Смешинг памкинс“ на плоштад (Били мора да е поевтин од Чола), па сите заедно да ја прославиме новата ера која надоаѓа. По ваква сериозна и сеопфатна тиквизација ни следи процес кој во теоријата се нарекува берење на бостанот, по принципот стап и морков.

Поинаку е!

2009-12-16T13:40:00.005+01:00

Тогаш сe уште мислев дека Индијана Џонс е каубоец, ја мешав Австрија со Австралија, рангирав нинџи според бојата на кимоното и потпевнував странски хитови на измислен јазик. Токму таа година отидовме на екскурзија низ Македонија иако не сфатив зошто така ја нарекуваа бедната прошетка со автобус до Охрид виа Крушево со 15 минутна моч-пауза на Стража кога се враќавме дома.

Во тие времиња бројот на децата во една куќа беше еднаков на бројот на црешови топчиња наредени во витрината веднаш до пепелникот со детаљ од Врњачка Бања. Од моето прво патување без родителите го помнам мирисот на сендвич со паштета што се ширеше од ранецот и вкусот на салфетка залепена од страна на кришките. Го видов „Св. Јован Бигорски“ завиткан во магла како магичен замок во некоја сказна на браќата Грим и црвениот теписон во струшки „Бисер“, кој на осумгодишник како мене оддаваше впечаток на хотелски комплекс во срцето на Лас Вегас.

Не се сеќавам дека сум купил црешово топче, а денес ниту подрумот може да ме демантира. Во нашето училиште оваа екскурзија се сметаше како предигра за она што следеше во седмо одделение кога официјално сите ние од пионери требаше да станеме младинци. Постарите ученици раскажуваа за Плитвичките Езера и за првите бакнежи во холот од некој босански мотел што имале вкус на цигари. Професорите „давеа“ дека мора да се види Постоинската јама и митолошката човечка рипка.

Така беше тогаш! Растевме со стравот дека Дарко Панчев е добар, ама никогаш нема да биде како Џаиќ и со перчењата дека Кичановиќ играл подобро кошарка од сите Американци заедно, ама НБА никогаш не му била вистински предизвик. Полни со самодоверба правевме улични олимпијади и штафетни трки, победникот добиваше кутија мастики „чунга лунга“, додека за организацијата може да ни позавидат денешната ФФМ заедно со уште неколку спортски федерации.

Во земјата што ја имаше третата армија во Европа и најдоброто ватерполо ние многу доцна дознавме дека Бугарите немаат вампирски заби и оти говорат прилично разбирлив јазик. Ама никогаш не верувавме дека Грчка ќе ја гледаме само во старите фотоалбуми и оти Наше Море одеднаш ќе стане Црна Гора или Дубровник.

Одеднаш, оазата на мирот се изгуби низ балканските мориња од крв. Никој не можеше да предвиди дека во наредните дваесет години ќе живееме во кафез исплетен од сомнежи и од предрасуди, во дупка пополнета со евтин национализам и со скапо наплатени тендери. Долги години излезот надвор водеше преку Водно, а до ридот никој не стигнуваше.

Пораснавме без да стопираме на автопатот кон Љубљана и не преспавме ниедна ноќ во картонска кутија на виенскиот плоштад. Добро, можеби тоа не им се случило ниту на нашите родители, ама барем биле до главниот град на Австрија (не на Австралија), па можат да ги зачинуваат своите патешествија во авантури.

Не сме фрлале смоки за гулабите на Св. Марко, ниту сме чекале да помине брод по Темза виснати на шипка во некој црвен даблдекер со торба полна нови цедеа. Фала богу на крајот добивме интернет, па можевме да видиме како изгледаат деколтеата на хостесите за време на Октоберфест и да ги гледаме истите филмови и да ја слушаме идентичната музика како нашите врсници отаде Шенгенскиот ѕид.

Благодарејќи на професијата во меѓувреме успеав да посетам неколку европски градови и за првпат во животот да се качам во авион. Познавам многу луѓе за кои сонцето изгрева во Пловдив, а заоѓа во Чегране. Југот е замислен остров на Медитеранот каде штрковите владеат со ластовичките и Скопска Црна Гора на север се граничи со Лапонија.

Се сложувам со скептиците дека од 19 декември патувањето нема да биде многу полесно, но доволна е слободата што ја носи овој ден. На крајот на краиштата и не мора да патуваме, барем ќе знаеме дека не живееме во кафез од себични политички амбиции.

Прво ќе ги срушиме бариерите во нашите глави, ќе ги симнеме срамните решетки и потоа, дури потоа ќе го грабнеме пасошот в рака и со сендвичот од паштета во ранецот ќе тргнеме на пат. Сега е поинаку!

Го сакам Скопје, али повеќе сакам да се разбудам.

2009-12-03T08:22:00.008+01:00

Ало ЦЕРН, црна рупа у Скопје молам!

Скопје е педер

Скопје е средовечна курва у хеланки со леопард дезен

Скопје е крвава улошка у чучавац

Скопје е Фесјбук профил на тинејџерка зацапана у дизелаш од Маџари

Скопје е ладна измочана плочка

Скопје е манекенка шо гнете четвртина пица бурек

Скопје е лошо турачко

Ало Техеран, атомска у Скопје молам!

Скопје е булеварска џукела со рани по крзно

Скопје е Френк Бриковски у дуел со Родман

Скопје е метро(на)пола

Скопје е помфрит од завчера пржен у свинска маст

Скопје е MILF шо смрди на колонска

Скопје е бубашваба превртена на грб у лабаво

Скопје е дует-колумна на Латас и Лејла Сабит

Го сакам Скопје, али повеќе сакам да се разбудам.

(Ова се моите твитови на тема Скопје. Имаше и уште неколку инспиративни коментари на мојот твит лајн од други луѓе и нив можете да ги видите ако пробуричкате по мојот акаунт на Твитер.)

Турбофолкерот Груевски

2009-11-17T16:52:00.001+01:00

Да се нафатиш на пишување колумна еднаш неделно е исто како во ова лудо време да отидеш во банка, да чукнеш на шалтер и шприцер-ладен да позајмиш пари, да потпишеш некој мрсен потрошувачки кредит со камата од 16 или од 17 проценти. Ризикот дека некоја наредна недела ќе ти недостига идеја или мотивација за пишување е речиси идентичен на опасноста дека во време на рецесија понекогаш и нема да имаш пари да ја платиш ратата од заемот.

Е, кога ќе ни снема пари, нормално е да се обратиме кај пријателите за помош, па така и кога на колумнистите ќе им пресуши инспирацијата, тие им се обраќаат на книгите. Оти нели, книгата беше најдобриот пријател на човекот.

Еве сега ја искористив шансата да повикам пријател и од фиока ја извадив „Неподносливата леснотија на постоењето“ од Милан Кундера, чешки писател, кој, покрај книжевност, студирал естетика и музикологија. Ако ништо друго, повеќето чуле за оваа книга и го употребиле насловот во некаква конотација.

Интересно е дека во своите дела Кундера, особено во овој и во романот „Шега“, разработува три теми - а тоа се комунистичкото општество, љубовта и уметноста. Токму неговите пишувања за естетиката ќе ги искористам денес за да ја илустрирам поврзаноста на политиката со сe поголемиот кич што ни се случува.

Кундера вели дека кичот е естетски идеал на сите политичари и на сите политички партии и движења. Добро, оваа реченица не се разликува многу од нашите кафеански муабети во кои ниту Бранко, ниту Љубчо го бива, а пак Груевски е договорен барем со еден од двајцата. Но, делот што следи барем мене ме запрепасти кога препрочитував неколку поглавја од книгата, кои му се посветени на кичот. Романот е издаден во 1984 година (ах, каква симболика), а звучи како вчера да се исушило мастилото од кое се содржат реченициве:

„Во општество во кое едно покрај друго постојат разни политички движења, чии влијанија меѓусебно си пречат, или се ограничуваат, како-така с* уште можеме да ја избегнеме инквизицијата на кичот: поединецот може да ја заснова својата посебност, а уметникот да создаде неочекувани творби. Меѓутоа, таму каде што едно единствено политичко движење ја има сета моќ, веднаш ќе се најдеме во царството на тоталниот кич“.

Ова не е колумна во весникот кој го „напуди“ Влатко Ѓорчев и го налути Мартин Протоѓер, ами ова е книга пишувана кога двајцата, заедно со мене се разбира, учеле да одат.

Уште сме далеку (ама не предалеку) од општество во кое сета моќ ја има едно политичко движење. Сепак, многу е симптоматична чудната желба на Груевски да има повеќе од 61 пратеник, за како што велеше да не му пречат другите партии (ало, Кундера!), или како што би рекол чешкиот писател да не го ограничуваат.

За да го комплетирам мозаикот, сакам да потсетам на вмровската химна „Цело Скопје вмровски град“, која изборниот штаб ја пееше по победата на локалните изборите во главниот град.

Тогаш, како никогаш претходно се покажа желбата на Груевски да освои с* што може да се освои. Затоа ќе Ве потсетам и на полчасовните спотови кои одеа на телевизиите спроти вториот круг, во кои премиерот се спушти толку ниско што устата му фати пена убедувајќи ги граѓаните на Карпош да гласаат за неговиот кандидат. Нели, за потоа цело Скопје да биде вмровски град, што во вокабуларот на Кундера би било местото „каде што едно единствено политичко движење ја има сета моќ“. И нели, таму„веднаш ќе се најдеме во царството на тоталниот кич“.

Тогаш министри го шпартаа Охрид и чукаа по врати за гласови, а само господ и Аце Коцевски знаат како му се лизна победата во Велес. Тогаш се потрошија брда државни пари за промоција на владиниот кандидат за претседател за да има единство за ставот за името. Единството е есенцијата на братството за кое Кундера, пак, вели: „Братството на сите во светот (во државава м.з.) може да се заснова само на кичот“.

Дали сега ни е појасно зошто од подрумите со пајажина на главата излегоа Македоноиди, наследниците на амебите? Дали сега е појасно зошто на улицата Македонија никна спомен-соба на Мајка Тереза, која, извинете на изразот, повеќе личи на клингонски ќенеф отколку на музеј? Дали сега ви е појасна споредбата на Груевски со Милошевиќ?

Мене ми е!

Инсектоиди

2009-11-12T09:56:00.005+01:00

Сиромаштијата е како провев. Таа е гасна состојба на студот, форма која тој итро ја користи да се прикраде под влезните врати и да го наполни со ништо ходникот, подрумот и да се вгнезди под креветот каде што вашето дете сонува вампири.

Како молчалива плима надоаѓа, тивко лази на прсти и в миг го поплавува подот, го топи паркетот, се удира од ногарките на масата и плиска во фотелјите, од каде што како од карпи капките смрзната надеж се распрснуваат до таванот, безнадежно неоставајќи никаква трага.

Нејзина божја мисија е безмилосно да го растргне домаќинот на најситни атоми, да го начека во кујната како мие садови, во вецето читајќи весник или да го пресретне бос на терасата додека полива цвеќиња.

Тогаш вивнува над подот, како стозаба ајкула во лов - се дига, зема здив и силно се нурнува меѓу ладните молекули на плочките, од каде што потоа со илјадници цевчиња ја цица надежта од босиот смртник.

Но, таа не застанува тука - околу секое стапало трпеливо му гради спирала од каде што ќе се вивне, па преку ‘рбетот ќе му ползи низ лактите и ќе се трка со морниците, сe' до врвовите на влажните прсти и таму, токму на тоа место, тивко ќе се саморазнесе усмртувајќи ги нервите.

Провевот, како и сиромаштијата, се прикрадува софистицирано, како крадец кој влегува преку прозорец напладне. Нивното торзо нема боја, нивните жлезди не лачат мирис и тие немаат вкус, ама зад себе оставаат девет круга од болки и депонии од човечки судбини.

Апсолутно неточни се покажаа верувањата дека во доволно свежо утро натрапникот може да се забележи како интелигентна пареа од вода што ги прекршува зраците во дневната соба на обичен даночен обврзник.

На ова мрачно дуо, од сиромаштија и од провев, најблиски роднини и соработници им се инсектоидите. Тие се цицачи кои потекнуваат од човечкиот род и кои еволуцијата ги вратила назад во протеинските оклопи со повеќе пара лепливи раце, судбина слична на онаа на китовите, чии предци природата, од кој знае какви причини, ги вратила во морињата.

Тоа е фамилија од ситни гадинки, кои паразитираат на депониите и ги чекаат мршите од судбини за да ги ждерат и преку дигестивниот систем да ги топат како гориво во жолта и смрдлива крв.

Деновиве видов како капките од небото во транс ги отчукува Маркез, седнат на облак со „куцача“ машина во скутот, пишувајќи го продолжението на „Сто години самотија“.

Тој го наполни Вардар и од таму сиромаштијата заедно со зелените пластични шишиња ја преплави зградата на Илинденска, каде што царот веќе одамна владее гол. Под неговите нозе нема плочки од прилепски мермер, ами тој чекори врз изладена сива маса исцедена од туѓите умови на дворските поданици, кои сега треперат на диоди.

Провевот го фати седнат на шолја, со спуштени гаќи, но не читаше весник, ами неговите очи втренчено ги впиваа пикселите што ги емитува Сител, како што витаминот Д во кожата ги дочекува сончевите зраци.

И тогаш одлуката падна, се стркала брзо и гласно како илјада александрови штитови што јуришаат надолу по Кинескиот ѕид!

Жедната жолта крв ќе се пои со животот на смртници, ќе се брцне во сечиј џеб и ќе плаќаат сите само за да преживее главата од која фучи забревтаниот здив на нудистот што владее.

Во истиот миг, императорот, големиот владетел на инсектоидите, ја фрли коцката и го с’сна стадото од гладни пајаци со наредба да пустошат по булеварите, но и да ја провери најмалата дупка по споредните сокаци.

Пушти роботи-инсекти програмирани да ги соберат трошките од лебот што тој им ги ронеше на смртниците, додека тие играа по нотите на неговата културно-уметничка програма во 100 чекори.

Гласот беше пуштен и инсектоидите разбраа дека треба да ја конфискува секоја кришка леб од каде што глода масата. Во меѓувреме, од шталите излегоа и другите жолтокрвни створови, кои се паркираат на раскрсници, затвораат продавници и запечатуваат ноќни клубови

Твитер во неделникот „Сега“

2009-11-05T12:59:00.008+01:00

Постов е наменет за твитерската заедница во Македонија, иако верувам дека ќе поттикне многу други да се активираат на оваа микроблогерска платформа.

Значи, планот ми е во неделникот „Сега“ да објавувам по неколку твитови од македонската твитосфера :), но целта не ми е јас да одлучам кои се најдобрите, туку самата заедница (онака да биде по њумедија теркот).

Е сега, да не испадне дека некој е објавен во весник без негово знаење сакам да добијам дозвола од авторите пред да ги објавам нивните твитови.

Вака го замислувам концептот:

1. Секој од твитерашите кога ќе ретвитнува да го напише и тагот #twit_sega. Така ќе номинира некој твит за да влезе во потесната конкуренција за објавување.

2. Е сега, може да се случи да биде предложен некој твит, кој авторот не сака да оди во весник, или пак твитерџијата можеби воопшто не сака да биде објавен во новина. Поради ова ќе ги замолам сите твитеџии, кои сакаат нивните твитови да бидат објавени само да ми пишат Direct Mesage на мојот твитер акаунт - www.twitter.com/apostolov80 или на мејлот apostolov80[е мајмунче:)]gmail.

3. За секој случај, откако ќе ги изберам твитовите на неделата, повторно ќе побарам дозвола од авторите преку DM, случајно да не се предомислиле оти, шо-ја-знам, можеби твитот е навредлив или слично...

Инаку планот ми е да направам колона на некоја страница, избрана онака рендом, и во неа да ги објавувам твитовите нешто слично како што се на интернет, што подразбира и аватарот на авторот :)

Нешто како оваа страница...

Фала Ви многу и се надевам дека ќе ми помогнете да ги изберам најдобрите твитови и да успее замислата! Не за друго, оти навистина има што да се прочита на Твитер!

П.С. Очекувам предлози и коментари на мојот меил.

Специјален севмровски одред „Баба“ во случајот Боки 13

2009-09-17T07:47:00.006+02:00

Можеби се прашувате на што МВР потроши 10 милиони евра од прераспределбата на буџетот во декември 2007 години (прераспределба не ребаланс, има разлика). Има шанси да сте се задумале на што пак полицијата потроши 24 милиони евра наредната година. Наводно било државна тајна, да не дознаеле комшиите каква опрема имаме, но како и да е - што и да сте помислиле сте се излажале.

Значи вака! Сите евра се потрошени на фантомскиот одред наречен „Баба“. Тоа се оние фини жени, тетици и бабички, шо формираат НВО у среда поручек, а у четврток сабајле масовно поднесуваат некаква иницијатива.

Да потсетиме!

Одредот „Баба“ се појави првпат, но, погодувате не и последен пат, во културниот центар „Точка“. Таму еден куп средновечни тетици со глуварче фризури се собраа да ја бојкотираат трибината за црквата на плоштад. Врежан у глава ми е кадарот у кој сува бабичка, со џемперче од черга-материјал држи икона залепена до левиот образ и со погледот го црта ликот на Пастирот врз плафонот.

Подмладокот на оваа единица направи неколку пресконференции во кои го осудија абортусот и се заложија тој да се забрани. Веројатно истите во раните утрински часови, меѓу првото мочање и местењето на вештачка вилица, изналепија стотици убаво испечатени плакати по скопските улици. Милиони евра, сепак, си се милиони.

Да ви ја освежам меморијата претставничка на овој „спешл форс„ беше бабата со „изгорена трава“ фризура и цвикер ала Јованка Броз, која викаше по дечките од Плоштад слобода. Ви текнува, тоа е онаа шо урлаше „Богохуљи едни, богохуљи“.

Не многу одамна, пред неколку недели елитната едница на МВР се појави и на плоштадот со иницијатива за изградба на црква на местото каде Албанците сакаат возобновување на Бурмали џамија. Сите знаеме, а ако не знаеме, да објасниме дека целта на оваа НВО е да произведе инфлација од барање за храмови на плоштадот, за потоа тетката од нивното политичко крило на прес да побара мораториум за изградба на верски објекти. Демек, имало многу барања, па ете не можат да се задоволат сите и ондак никој нема да добие.

И вчера се појави одредот во нова агрегатна состојба, у форма на некаков одбор на родители и решиле да демонстрираат против нашиот, геј и олигархиски Боки Баксуз намбр. Вака конспиративен ко шо ме дал господ се прашувам - оти, абе зашо баш сеа одредов го дигнал газот против Боки. Размишљам, составувам и логично на крајот заклучувам дека мора да го мачи нешто Пастирот, па уште еднаш го активиал „Одредот на смртната запршка“ (како што, наводно сами се нарекуваат).

Не знам, шпекулирам ама ми текна дека сега ќе се носи Закон за антидискриминација и дека во него, на некој начин се заштитуваат и хомосексуалците. Пастирот кој научил да размишља како секоја баба од Паљурци (ете и таму се појави одредот) си помислил дека можеби некој ќе свати оти он им дава права на „педерите“. Па, токму затоа убаво е да има повод, да се предизвика контроверзен настан кој можеби ќе го осуди СДСМ.

Во ваква ситуација се дига првото перо на Партијата, овој пат без неговото коњско опавче, пишува два-три манифеста на македонскиот конзерватизам и му праќа порака на плебсот дека иако ги штитат педерите, многу-многу и не ги ни сакаат. Морало, ради Европа, ама СДМС се тие што ги љубат, па дури и спијат со нив. Нормално тој ќе биде подржан од целиот Блогопосерај и сите други улични делачи на пенкала пред избори од одредот на обичните Портокалоиди.

И така, ќе се угуши и малиот зрак на сомнеж и кај последната баба у Паљурци оти вмровците сакаат „изроди“.

Да се вратам на одредот „Баба“. За нив имам само уште да кажам оти намерно се составени од средновечни жени, кои треба да не потсетуваат на нашите мајки и баби. А нели мајка е еден од врвните симболи на чесноста. Значи, свака им част и п...ка им матер!

Го допревме ли дното?

2009-07-15T12:47:00.003+02:00

Колку побрзо го допреме дното, тоа побрзо ќе можеме да почнеме да се движиме напред и да остваруваме реален економски развој. За тоа очигледно е потребно на чело на земјата да дојдат луѓе со нов систем на вредности и размислувања, луѓе кои ќе можат и сакаат вистински да се посветат на економскиот развој на земјата.

Ова во една пригода го изјавил новиот вицепремиер за економски прашања Владимир Пешевски за неделникот „Капитал“. Претпоставувам дека господин Пешевски нема лошо мислење за себе, а факт е дека многу луѓе ги почитуваат неговите менаџерски способности.

Нема зошто тој да не е човек со нов систем на вредности и затоа прашувам дали сега сме го допреле дното, кога тој може вистински да се посвети на економскиот развој на земјава?

Џезабел

2009-06-07T20:10:00.063+02:00

Џезабел има пеги на ноздрвите обвиткани со тенка кожа која поради жештината се лупи и со неколку броја потемната пудра образува суви грутки кои играат јинг енд јанг со капките пот кои и се симнуваат по лицето како алпинец врзан за јаже.

Оваа органско-артифициелна смеса баба и Иконида ја викаше ќир. Ќе и ја притиснеше силно кожата со показалецот, како минијатурен метеорит да и паднал на раката, ќе го додадеше средниот прст и ја триеше додека не ја запече, а потоа со помош на палецот правеше топчиња и ги катапултираше мумлајќи молитва на кумановски која повеќе личеше на индијанска клетва. Таа жена никогаш не се навикна на животот во Скопје и се жалеше дека се плаши од духовите на мртвите бегови кои силувале малолетнички и од ќибритот на Пиколомини.

Џезабел наполни 18 години, омилени филмови и се „Француски бакнеж“ и „Консиерж“, отвори Фејсбук, ама се уште не може да го разбере твитањето. Работи во единствената бурекџилница отворена до ниедно доба, време кога кислородниот раствор на капки од Вардар, прдежи од жаби и гнила трска ја брка невидливата магла од испарена липа, додека таа бега и прави пајкански по Илинденска.

Не, гранапот за бурек не се наоѓа ниту во Дебар Маало ниту на Јаја Паша, а не верувам дека ќе го најдете во современиот сточекорен Катастар. Го нема ниту на интернет.

Убавата Џез, како што ја викаше комшиката акционер во Славија, ја мамеа дискотеките во парк, ја привлекуваше татнежот од клубовите помешан со хлорофилот кој поради ноќта лазеше по земјата како магла на смртта од спотовите на Мајкл Џексон. Ама никогаш не си помина убаво.

Болка од топла крв добиваше поради ќефот што и го правеше Скопје доцна во денот, кога од прозорите во градскиот ѕид ѕвонеа лажиците при секој судар со чиниите во месеците кога никој со денови не влегуваше во Просветно дело.

Сакаше да студира сликарство во Бугарија и без некоја реaлна причина беше убедена дека во Софија умрел Пикасо. Сонуваше да го најде неговиот стан - растурен, со мирис на влага и на лук од здив на старци, ама со недовршено платно и палета со свежи бои. Трите соби, според неа, се наоѓаа во улицата со згради направени во медитерански стил. Џез никогаш не сети дека сликата што ја имаше за Софија всушност беше микс на две стари честитки од Рим и од Барселона прекршени со бели линии кои се појавија како резултат на превиткување.

Таа никогаш не отиде на студии.

Музика со леден швепс и со лимон

2009-05-09T08:36:00.006+02:00

Некои бендови се осудени да прават одлична поп-музика, но никогаш да не станат суперѕвезди. Сепак, тоа не значи дека не свират супермузика, дека немаат суперобвивки на албумите и дека - ете не треба да го искористат зборот супер во своето име.

Токму таков бенд се "Super Furry Animals“. Велшкиот состав годинава го издаде деветтиот студиски албум "Dark Days/Light Years“, кој ни за малку не заостанува зад своите претходници.

И на новите 12 песни „Животните“ свират психоделичен рок гарниран со синтисајзерски звуци, а најголем адут на овој албум е песната "Mt“, која можеби ќе направи некаков успех на топ-листите. Потенцијални радио хитчиња се кријат и во "Moped Eyes" и во "Inconvenience".

Оваа музика е идеална за дневна журка на отворено и одлично функционира со огромни количества леден швепс со лимон.

Еве линкови за даунлоад, торенат...и рапидшер

Нови избори, па ново име!?

2009-05-08T11:49:00.020+02:00

Здраво помаранџи, одамна не сум ви се обратил. Ја користам приликава да ви кажам дека вашиот портокалов лидер ви спрема оранжада во која вас ќе ве исцеди како лимон. Сокот, на крај ќе нагорчнува слично како цитрон од ефтин тетрапак.

Но, да не ве задржувам многу и да преминам на главното. Премиерот наш најчесен ви подготвува нова тезга за лепење на плакати и за урлање по митинзи.

Неколку работи укажуваат дека Портокаловиот крчка нови парламентарни избори, а после ни „крив ни должен" ќе го промени името во, нормално, Северна Македонија, земјата во која владее јужното овошје.

Малкумина сега ја помнат насловната на весникот „Време" од 23 јануари годинава во која се најави оваа можност. Веста брзо се заборави оти тогаш поважно беше Џоле да се качи горе, односно на Водно. Еве што објави „Време":

„Владејачката структура размислува наесен, поточно во почетокот на септември, да распише нови предвремени парламентарни избори, дознава „Време“ од високи партиски кругови. Според нашите информации, идејата би била веднаш по изборите сериозно да се преговара со Грција и да се реши спорот за името, што би значело автоматски прием во НАТО и експресно добивање датум за преговори со Европската унија„

Ова никој не го дематираше.

Некаде пред изборната кампања Есад Рахиќ кажа нешто слично на трибината на Граѓани за европска Македонија во Александар Палас. Е сега, знам дека типот не важи за премногу релевантен, ама да потсетам оти во парламентот секогаш се вртеше околу комисијата за контрола на државните шпиони. Плус, кој бил у собрание знае дека типот си се дружи и со вмровци.

Минатата недела поранешниот министер за економија Стевче Јакимовски во емисија кај Оливера Трајковска нафрли дека буџетот, и вака ребалансиран, нему му изгледа како да е предизборен.

За да го оформиме делот од мозаикот ќе потсетам дека ние во „Сега" објавивме оти името е договорено и дека само Груевски бара начин тоа да му го продаде на народот. Премиерот е притиснат од сите страни да го промени името, а во услови на светска економска криза, знае дека единствен успех што ќе му се брои е влезот во НАТО и некој чекор плус кон Европа.

Не само што нема друг избор туку и времето работи против него и затоа ќе кумува, ама пред тоа ќе оди на избори бидејќи ако почека малку ќе му се лизне власта. Тој знае дека не смее уште некој месец да си игра антички Македонец оти кризата само што не пукнала, а Црвенковски, колку и да не го обичаме, ќе ја среди СДСМ по вмровски терк. Значи ако не направи Грујо избори во септември наредните ќе ги дочека со преполовена партија (ви текнува на Љубе и Љубчо) и со катастрофали економски резултати.

Значи ќе попрета уште малку, ќе си легне на брашното и сам ќе ја стави статуата на Александар во подрумот на Паско Кузман.

Стинг ја измислил есента

2009-04-29T08:52:00.008+02:00

Кога утрото два дена пред први мај ќе го пуштам Стинг, тогаш знам дека нешто не е во ред. Не во негативна смисла на фразата, туку едноставно работите се изместени. Чувството дека морам да се прилагодувам ми ја згуснува крвта, ми го забавува ритамот на срцето и ме тера да ждригам фосфорни честици. Јебеш хороскоп!

Кога без најава есента пристигнува сетилата ми се набрекнуваат како раздразнети пупки од цицки. Приметувам работи кои не би нашле место ниту на платното од најдобриот на сликар-хиперреалист. Тогаш ми се присерува само од мирисот на талогот кафе измешан со свежиот воздух од надвор.

Обично серам во купатилото, кое е преполно со милиони ситници за кои сум сигурен дека никому не користат. На пластична полица со денови собират прашина неколку релативно нови броеви на Бурда. За мене старо издание од овој магазин носи датум од минатиот век, оти на Бурда се учев да дркам.

Таму стојат и неколку страници од суботно издание на „Дневник“ на кои има интервју со Исмаил Кадаре. Секогаш го читам пасусот во кој вели дека албанскиот писател е добитник на „Бекеровата награда“ (ваљда вака беше) и дека нешто се фодули оти емигрирал од Албанија.

Хартијата е влажна, не сакам да мислам што се можела да упие.

Сабајлево на работ од кадата, во минијатурно вирче забележав едно вапцано јајце како пушта боја. Ми дојде блесева идеја да го изедам. Ама кој би можел у 7 саат сабајле да ми каже дали лушпата од јајца пропушта честици од гомна и дали евентуално ради бојата јајцето сепак е јадабилно. Се откажав од идејата.

Веројатно сте приметиле дека во јапонските филмови речиси никогаш нема сонце. Барем немаше во тие два три што сум ги гледал. Веројатно се чувствувам есенски оти паралелно читам две книги напишани од луѓе со коси очи. Не сум расист, обожавам порно со Јапонки оти оддаваат чувство на нежност и на невиност.

Ха, смешно е! Порано мислев оти убавите девојки не се ебат и не знам зошто верував дека ако некоја од нив икад би пушела кур, тоа би морало да биде мојот.

Ќе ја отворам вратата, во ходникот ќе остане мирисот на диња од новиот гел за туширање и мислите ќе ги насочам кон Веро. Само таму има кефир, а у задње време се навлеков на оваа текучина и ја комбинирам со спанаќ свиткан у мрсни кори. Добро е за желудник.

Денес нема смисла да поставуам прашања кои знам дека имаат одговор. Затоа не ме интересира дали токму Стинг ја измислили есента.

Ефектот на пеперутката

2009-04-09T15:14:00.002+02:00

Ефектот на пеперутката е термин што го користат физичарите за да доловот како најситните промени можат да влијаат врз огромни и сложени процеси.

Пред половина век, американскиот метеоролог Едвард Лоренц, еден од пионерите на Теоријата на хаосот, воочил дека податоците што ги занемарува при изработка на прогнозата, може многу да влијаат врз метеоролошките промени на другата страна од светот.

Метафората што се употребува за овие неважни фактори е „мавтање на криљата на пеперутката, „па затоа оваа појава го добила ова име. Со таков наслов холивудскиот актер Ештон Качер сними филм во 2004, кој почнува со кадар во кој е искористена мисла од Теоријата на хаосот. Во неа се вели дека нешто мало и небитно како летот на пеперутката на една страна од Земјата може да предизвика тајфун на другата половина од планетата.

Деновиве забележав неколку такви движења, кои може да предизвикаат крвава бура.

„Можеби повеќе сакате џамии да ни се градат низ државава? Прашајте ги Шиптарите дали протестираат против изградба на џамија“.

„Само ќотек!!! За одродени само така треба. Алооооо слепци, џамиите очи ви вадат, тоа не ви смета??? Утре и Скопје ќе ви го земат Шиптарите и никој со прст нема да мрдни“.

„Еден народ - една држава - една црква!!! Да живеат Македонците - да живее Македонија - да живее МПЦ !!!“

Овие цитати, навидум неважни летови, се извадени од коментарите на мојот блог што некои од нашите сограѓани ги оставиле на текстот „Крстоносци во Скопје“. Мислев дека ваквата реторика умре на 5 октомври 2000 година во Белград и оти ја закопавме шест години подоцна во Пожаревац. Очигледно сум се излажал.

Настанот на плоштадот од пред две недели веројатно ќе биде запомнет како момент кога се прекрши судбината на државава, попладнето кога пеперутката го направи критичниот замав со криљата.

Таму, на плоштадот Македонија првото нешто што излезе од грлата на толпата беше „Шиптари, Шиптари“, викаа околу 1.000 души. Ова е класичен говор на омраза, доказ дека некој се обидува со нокти да чепка по засирената крв од 2001 година. А најстрашно е што првото нешто што излезе од устата на нашиот премиер беше името и презимето на еден познат архитект, наместо жестока осуда за летот на фашистичката реторика.

Пеперутки летаат и во Струга. Таму месеци наназад се тепаат учениците Албанци и Македонци, а премиерот ниту еднаш не се обиде лично, заедно со своите коалициски партнери да ги смири страстите.

Веројатно во владината рејтинг-лабораторија измериле дека може да му се стопат неколку проценти популарност од жештината на меѓунационалниот судир во ова гратче. Груевски го нема никаде и се однесува како пеперутка со нежни крилца завиткана во рејтингот како во кожурец. Се плаши да не му падне ангелската прав.

Тие што пред неколку децении мавтаа со крилата, пред осум години се возеа со блиндирани џипови. Истите тие не знаат како е да те разбуди татнеж од тенковска бомба и каков е вкусот на врела прав измешана со барут и со горчина од хемоглобин. Не знаат како е во живо да следиш војна и да се надеваш дека ќе го видиш логото на „Си-ен-ен“ во горниот десен агол од погледот. Немаат поим како е кога ќе разбереш дека си внатре во екранот.

Само оние што поради бурата го напуштиле домот барем на еден ден, го чуствуваат провевот од летот на пеперутките. Во 2001 пријателите што се прикажуваа како најголеми патриоти, оние што ја докажуваа македонштината преку омразата кон Албанците, преку ден бегаа од дома за да не ја примат поканата за мобилизација од АРМ.

Од оваа дистанца среќен сум што храброста им се давеше во грлото кај крајниците и како кнедла ја туркаа во желудникот. Нивниот лет предизвика торнадо и затоа се плашам кога оваа пролет ќе се разбудат пеперутките.

Не' тепаа

2009-03-30T22:49:00.011+02:00

Ајде да ја тргнеме прашината што ја фрлаат тепачите и нивните нарачатели. За таа цел ќе се послужиме со весела граматика за да научиме малку новинарство.

Во оваа племенита дисциплина има еден жарн што се вика флеш вест. Тоа отприлика е фраза во која накратко се кажува што се случило и обично тоа е првата реченица на поголемите текстови во дневните весници.

Е сега, како би се напишала флеш вест од саботниот инцидент, доколку се тргне од вистината и врз неа се фрла малку по малку прашина?

Група христијани тепаа студенти, кои сакаа мирно да протестираат против изградба на објект на плоштадот во Скопје.
Ова е веста без прашина на неа.

Група христијани тепаа студенти, кои сакаа мирно да протестираат против црква на плоштадот во Скопје.
Е тука има малку прашинка.

Група христијани тепаа студенти од опозицијата, кои сакаа мирно да протестираат против изградба на црква на плоштадот во Скопје.
Уште еден слој.

Група христијани тепаа студенти од опозицијата, кои сакаа мирно да протестираат против изградба на црква на плоштадот во Скопје, во време на изборна кампања.
Прашина колку за да оставиш оттисок.

Група христијани тепаа верски провокатори од опозицијата, кои сакаа мирно да протестираат против изградба на црква на плоштадот во Скопје, во време на изборна кампања.
Бууу се кашла од прав.

Група христијани тепаа верски провокатори од опозицијата, кои сакаа мирно да протестираат против на црква на плоштадот во Скопје, во време на изборна кампања. Провокаторите намерно протестираа за чувствителна тема.
Не се дише.

Група христијани тепаа верски провокатори од опозицијата, кои беа против изградба на црква на плоштадот во Скопје, во време на изборна кампања. Провокаторите намерно протестираа за чувствителна тема и сакаа да бидат тепани за да се жалат дека нема демократија во државата.
Блууп....

Група христијани тепаа верски провокатори од опозицијата, кои беа против изградба на црква на плоштадот во Скопје, во време на изборна кампања. Провокаторите намерно протестираа за чувствителна тема и сакаа да бидат тепани за да се жалат дека нема демократија во државата, што би им користело на изборите во недела.
.....

Ако не приметувате секаде објектот јаде ќотек од субјектот, поради тоа што прави нешто што не е забрането според законот. И да направел субјектот нешто недозволоено, зошто тогаш не реагираше полицијата туку тепачите.

Можете да си изберете да верувате во која сакате верзија од флеш веста, ама суштината ќе остане иста. Тоа е дека не' ТЕПАА зошто сакавме да кажеме што мислиме на МИРЕН начин!

Предлог за мирен протест

2009-03-29T21:35:00.002+02:00

Предлагам да се организира протест по избори.

Не против црквата, не за плоштадот, ами против вчерашната дешавка.

Тоа што се деси вчера е полошо од 100 цркви на плоштад.

Ќе ги прашаме и УМСМ и МПЦ кој термин најмногу им одговара.

Ќе ги поканиме и нив и „Христијани“ да учествуваат во мирен протест против насилството.

Дали и тогаш ќе се појават контрапротестанти?

Крстоносци во Скопје

2009-03-28T13:24:00.003+01:00

Стадо од 1.000 збрлавени Хунзи денеска не ни дозволија да го одржиме собирот против изградбата на црквата на плоштад. Носеа знамиња со крстови, икони и транспаренти на кои пишуваше „Сакаме храм“ и некакви молитви. Меѓу нив имаше членови на ВМРО-ДПМНЕ кои лично ги познавам.

Дечките од архитектура, на кој им се придружив, доаѓаа преку кејот од страната на паркот. Кога стигнавме на плоштад масата тргна накај нас и урлаше „Шиптари“, свиреа и викаа „Уааа“ и „Одете кај Бакојани“.

Да не избегавме ќе паднеше крв!

Колку што чув, не сум видел, биле нападнати неколку души. Масата не притисна кај новиот споменик „Дрво“, направија направија барикади. Половина час, колку што бев на плоштад, Хунзите не се мрднаа од место.

Она што е симптоматично е што имаше едвај пет полицајци, а после дојдоа уште само уште неколку.

Денеска во Македонија побројните не им дозволија на оние помалку да кажат што мислат. Оваа не се граничи со фашизам, ова е чист хитлеровски модел. Згазен беше уставот, згазено беше нашето право да кажеме што мислиме.

За ова мора некој да одговара. За ова мора да падне најмалку министер. Не може средновековно стадо да одлучува.

Згазен е уставот, згазен е нанајодвратен начин и тоа од нашите поранешни пријатели. Јас веќе во Скопје навистина никого не препознавам.

Хунзиве можеше утре да се соберат и да го наполнат плоштадот се до селото на Калашите и да не се мрднат од таму две недели. Ама надвор од умот е да се собираат во истиот ден кога беа најавени протестите.

Ова не е демократија.

Дека е ова беше разулавена маса покажува и фактот дека новинарите стоеа цело време на нашата страна, не оти не подржуваа туку се плашеа да не настрадаат!!!

Снимив нешто од настанот!!!

Црква - нема шанси!

2009-03-28T09:58:00.005+01:00

Има милијарда аргументи зошто е потребна црква на плоштад, но има двојно повеќе против нејзиното градење. Но, аргументите не се важни во вакви случаи, тие не фунционираат бидејќи секогаш ги има онолку колку што си способен да ги создадеш. Tие инаку не постојат.

Кога здравиот разум ти се противи на реалноста тогаш знај дека мислите ти поминуваат директно преку срцето. А кога пумпицата работи забрзано, тогаш крвта прави кратки споеви во сивата маса и ги полни крајниците. Токму затоа јас викам - ЦРКВА - НЕМА ШАНСИ!!!

Ако се разбираме што зборувам тогаш бидете дел од ПРВОТО АРХИТЕКТОНСКО ВОСТАНИЕ под мотото НЕ ГО СИЛУВАЈТЕ СКОПЈЕ!

Протестот ќе почне денеска во 12 часот на плоштад.

Организатори се ПРВА АРХИ БРИГАДА -студентите од Архитектонски факултет, поддржани од сите истомисленици и луѓе изреволтирани од неконтролираното разобличување на градот.

„Периметарот на локацијата ќе биде дефиниран со жив ѕид, од страна на членовите на ПРВА АРХИ БРИГАДА. СИТЕ ШТО ЌЕ ДОЈДЕТЕ - ВЛЕЗЕТЕ ВО ОЗНАЧЕНИОТ ПРОСТОР И ПОМОГНЕТЕ НИ ДА ЈА ИСПОЛНИМЕ СО ЛУЃЕ ЦЕЛАТА ПАРЦЕЛА!“

Писмо

2009-03-26T14:48:00.001+01:00

Пријателе, не знам од каде да почнам. Зедов да пишувам, снема струја и еве пак од почеток... Одамна не си во Скопје, замина пред речиси десет години. Знам дека Детроит е уџум, ама имаше начин да комуницираме и сега не знам што би ти кажал, што би се пофалил.

Слушнав од другарите на брат ти дека се враќаш, не можеш да ја чекаш таа проклета зелена карта, оти тешко се доаѓа до листот, сум гледал барем три филма на таа тема. Решив да ти напишам неколку збора пред уште еднаш да помислиш на авионот за Скопје.

Некој спомна дека е убаво што ќе пристигнеш во мај, неколку дена пред десетгодишнината од матурската вечер. Велат ќе биде спектакуларно, ќе одиме во ресторан со жива музика, мешана скара и со точено „скопско“.

Можеби ти звучи чудно, ама досега бев само на една свадба и според Фејсбук никој друг не е во брак. Не знам како да го толкувам ова.

Овде сите прогнозираат дека токму во мај ќе експлодира економската криза, ама не можеш да забележиш страв кај луѓето. Го нема на нивните лица, веројатно никој не им објаснил каква бура доаѓа.

Помниш ли колку се смеевме кога Ѕинго рече дека во Бунарџик имало само „десет краве, десет црнобеле краве“, а немало фабрики. Е па, друже сега има само една фабрика, а како тргнала работата со млекарите, верувај ќе нема ни крави.

Кај нас кризата уште е меѓу тврдите корици на макроекономскиот речник. Се топат државните резерви, се шушка за девалвација, фрчат те благајнички, те државни записи, едни зборуваат за инфлаторна спирала, трети трубат за дефлација, а намалени биле и дознаките од странство. Последново го разбираш, оти знам дека поретко праќаш пари дома.

Велат реалниот сектор се распаѓа, а реалноста е дека нема што да се распадне.
Нема кој да ни го преведе ова, знаеш и самиот дека сме изгубени во преводот. Помниш колку се мачевме со „Дундо Марое“ на далматински, додека малку полесно беше да се чита „Злосторство и казна“ од белградското издание. Ние учевме српски, а денешниве деца ја тупат главата со цркви, оџи и со молитви. Мора да има некој глупав предмет, на кој школарците ќе билдаат просек и не знам како е во Детроит ама прочитав дека во Британија основците ќе учат за Википедија, блогови и за Твитер.

Интересно е дека одмораме на секој трет верски празник, ама замисли - на втори јануари како попчиња се цртаме на работа.

Ова му текна на младиот премиер, го помниш беше министер во владата на Љубчо Георгиевски и во весник го изгласаа за ерген на годината. Ако не се лажам ти ги заокружи на ливчето кога за првпат гласаше. Денес, ако ти се верува, Љубчо пишува колумни, се шета дома по папучи и гледа реални шоуа.

Народот го сака новиот премиер, на ланските избори му се поклонија половина милион граѓани. Велат оти бил чесен и многу се трудел, бил скромен и живеел во станот на мајка му, исто како мене и исто како брат ти. Најмногу го почитуваат што не се срами од своите недостатоци и остварува повеќе од што ветил. Ама тоа е проблемот, ако ме разбираш, школски.

Младиот премиер решил на плоштадот, кај поранешна Коцка, да изгради огромна црква, да прави музеј од свеќи, меѓу МНТ и банките ќе лупне зграда, а во близина на новиот храм планира да постави огромен споменик на Александар Македонски. Ако помниш за него учевме малку на часовите по историја, ама затоа сега сите сме на дополнителна настава.

Нашите татковци не прават муабет оти тиквата пукнала кај Миле на слава, а причината биле Хунзите. Едниот се колнел во баба ти дека во крвта му тече потта на Пакистанците, а другиов се кладел во станот дека дошол од Карпатите. Миле бил неутрален, тој е невработен.

Сега избираме претседател и во вториот изборен круг се тркаат двајца твои професори. Нема изборна атмосфера, изгледа како победникот да го праќаме да постави бомба на астероид, кој со голема брзина & се приближува на Земјата.

Германскиот писател Бернхард Шлинк вели дека со првиот нов познаник градот почнува да станува татковина, а ако ми веруваш јас во Скопје веќе никого не препознавам.

Кочиии!

2009-03-24T22:52:00.021+01:00

"Додека сите европски медиуми бараат помош од државата, а спасот го гледаат во зголемување на владините реклами, во Македонија има чудна ситуација.

Дел од медиумите блиски на опозицијата и на СДСМ во континуитет критикуваат што Владата годишно според нивни податоци трошела 7 милиони евра за рекламирање, и тоа на владини соопштенија, проекти во сферата на земјоделието, образованието, за зголемување на наталитетот.

Чудно е бидејки никој не одбива јавни и чисти пари. Но контрадикторно е што овие медиуми од една страна критикуваат, но од друга ги примаат владините пари. Ако Владата не се рекламира, медиумите нема да примаат владини пари, што значи ќе работат со загуба. Прашањето е кој во овој случај ќе им ја компензира загубата?" ( Сител 24.03.2009)

Латас се обиде да спинува оти тоа што го прави Саркози сега (субвенционира медиуми) веќе цели три години го остварува Груевски. Право визионерство!
Ако го преведеме Лаки излегува оти владата знаела за кризата и не можела да се помири со дека некои медиуми ќе умрат, па затоа им давала пари шаком и капом.

Владата уште тешко признава дека има криза у државава, а некако слабо ми стои и со транспарентноста. Три години не добивме одговор колку потрошија на реклами (проекти де).

Лаки у прилогот вели дека медиумите блиски на СДСМ пишувале оти владата троши 7 милиони евра годишно за реклами. Тоа не е сосема точно. Медиумите, колку се на СДСМ не знам, пишуваа дека владата поарчича од 7 па дури до 70 милиони евра.

Дали Лакислав се фати за реалната или за најмалата бројка?

И да е најмалата, луѓе, страшно е. Имав прилика у 2006 да известувам за штрјковите у МРТВ и во тој период дознав дека телевизискиот медимуски колач е некаде околу 7 милиони евра. Тоа значи дека три години владата сипа у медиумите двојно повеќе пари отколку што доаѓале претходно од сите рекламери.

Сител тврди дека владините пари се чисти. Не знаеме колку пари се и само намирисуваме колку би можеле да бидат според бројот (а бога ми и според квалитетот) на рекламите. А кога нешто смрди не може да е чисто - Лаки, не може!

Утре во весник да напишам дека Грујо потрошил милион евра на реклами нема да ме демантира. Јок! Оти самиот момент кога ќе дематнира може некој да го праша - а добро, ако не се волку - колку се?

Има три вида корупција со владините реклами.

Прво, газдите на медиумите имаат повеќе пари, а со тоа капе нешто повеќе кај уредниците и нешото плус кај новинарите. Според хуншката психологија ако на новинарите им е добро, ондак на сите им е супер. Лаки е пример!

Второ, газдите се навикнуваат на парите и се многу попретпазливи спрема пастирот.

Трето, ништо чудо да перат пари. Грујо не кажува колку троши за реклами, никој не се одаламуе ради тоа и владата го затвора кругот и создава на „наши“ телевизии.
Мене ми изгледа, не велам дека е така -претпоставувам, дека се дуваат фактури.

Репродуктивната зона Арпаџик

2009-03-20T12:03:00.001+01:00

Уште не заживеа слободната економска зона Бунарџик, а на владата & се сруши пропагандната репродуктивна зона Арпаџик. Законот за трето дете се сопна од Уставниот суд, како Груевски од последната скала пред
плусот на Водно.

Времето ќе покаже дали и на Уставен ќе му пресудат како на скалилото, оти судот често се испречува пред маршот во 100 тендери, односно чекори. Скалилото го искршија со изговор дека претходниот ден и некое дете ќе паднало поради него.

Ми се чини дека премиерот на свој начин ги толкува пораките на нашите јунаци од славното минато. Гоце рекол оти го разбира светот како поле за културен натпревар меѓу народите. Културата е широк и растеглив поим, исто како 'рбетот на Антикорупциската комисија за време на избори. Никаде не пишува дека не може културно да се води љубов и од тоа културно да се множат Македонци.

Според Делчев, разбран на преродбенички начин, нема ништо лошо во субвенции по грло на новороденче и во молзење пари од граѓаните за расплод. Гоце сигурно се превртува во гроб, а кутриот уште не чул дека ќе му градат паметник на кој јава коњ, а според некои шпекулации животното повеќе ќе наликува на магаре.

Голема манипулација е идејата на владата со пари да ги мотивира жените да раѓаат повеќе. Пред ланските избори чувме дека кампањата за многудетно семејство лично му текнала на Груевски. Ако ме служи сеќавањето, тој бил во Германија во време кога таму имало широка дебата за намалувањето на наталитетот. Тоа го мотивирало и тука да спроведе слична иницијатива.

Премиерот не е правник, ама далеку од тоа дека не го познава Уставот. Сигурно знаел дека нема да го рипне Уставен идејата да се субвенционираат родилките само во дел од општините, каде што по некоја случајност живеат мнозинство Македонци. Дека трето дете дискриминира, знаат и малолетниците, оние момчиња со портокалови маички што ги веат партиските знамиња преку прозорците од скопските автобуси.

Владата била свесна дека законот нема да помине преку судот, ама целта & беше да профитира од пропаста на идејата. Очекуваме премиерот да исцеди изјава дека не коментира судски одлуки, ама не ни бега партиско соопштение пренесено преку баритонот на Бичиклиски.

Тој ќе го прогласи судот за кочничар раководен од опозицијата, но нема да ни каже дека Груевски е задоволен од одлуката. Премиерот сега нема да кубе коси барајќи пари за преродбеничките бебиња. И волкот сит и овците на број.

Прашање на денот е што ќе биде со жените жртви на манипулацијата. Над глава им лебди фантомската кампања, која се води против абортусот. Ги прелажаа да зачнат деца и создадоа атмосфера во која јавноста ќе ги изедначува со убијци доколку решат да ја прекинат бременоста. Сега овие жени се фрлени во стапица, силувани од државата.

Лајт-мотивот на кампањата за многудетност е, како што велат, да се сопре умирањето на нацијата. Наводно таа ќе остане жива, доколку се намножат. Ако ме служи помнењето, Александар Македонски во владиниот спот вели дека за неговата победа не е одлучувачка бројноста на војската со која раководи. Тој со презир му се обраќа на советникот кој му предлага да ја повлече фалангата пред со иљадници побројната противничка армија. Кој знае можеби и го убил поради кукавичкиот совет.

Од приложеното гледаме дека Груевски не е доследен на букефалистичкиот поход. Нему му треба побројна нација. Премиерот садеше арпаџик, ама кромидот ќе го лупат брачните двојки кои паднаа на неговиот трик.

Палавиот Денис

2009-03-12T15:27:00.001+01:00

Ја растегнува горната усна и ги собира образите во обид да се насмее. По нецела секунда ја замрзнува гримасата и подзамижува како да му пречи сонцето. Погледот кратко го вперува во новинарот, врти глава и ја финализира насмевката со одамна смислена реченица. Фраза тешка неколку тони цемент и стотина милиони евра.

Тонот му е одмерен и зборува тивко, но од изразите се цеди цинизам. Добро позната тактика за испраќање порака меѓу редови. Нашиот премиер сака да каже дека ич не му чуе за изборите.

Груевски во изборната кампања се однесува како Денис од цртаните филмови во епизодата кога оди на гости кај соседите. Веројатно го помните момчето со руса коса исчешлана во патец што го излудува маалото со палавштини. Пред да го однесат на гости, родителите на Денис му ветија подарок доколку седи мирен и не ги посрамоти.

Тој, цела вечер не мрдна од место, но направи стотици други глупости.
Истури сок врз троседот, ја маваше мачката со кикиритки, неколку пати ждригна, го плашеше бебето на домаќините со превртени очи, а неговата сестричка ја кубеше за плетенките. Во меѓувреме ја шармираше домаќинката со стихови научени во градинка.

Европската унија во нашиот случај ја игра улогата на мајката на Денис. Таа ни вети шанса за преговори доколку имаме фер избори. Премиерот е одлучен буквално да ги послуша, но се служи со мангупските методи на цртаниот палавко за да дојде до некој глас повеќе.
Груевски си врза во крпче дека може да прогласи демократски избори ако никој не извади пиштол на 22 март.

Затоа на избори ќе ја облече во униформа и последната секретарка од МВР. Ќе потпише стотици меморандуми и ќе се колне до седмо колено пред Рикер. Но, до изборите ќе остави куп дамки врз изборниот процес, исто како Денис врз троседот на сосетката.

Од скопската населба Пинтија Груевски вети дека меѓу изборните кругови ќе стартуваат проекти вредни повеќе од 100 милиони евра. Најави поправки на патишта, улици, куполи на парламентот и нов суд и филхармонија. Со истите ноти продолжи и во наредните денови. Преку колегата Јанакиевски вети 50 милиони евра за водовод и за канализација, а завчера се залета прв да фрли лопата за патот што ќе води до манастирот на Тоше.

Ако овие владини потези се легални, тогаш не ни чинат законите. Да претпоставиме дека луѓето што се логистика на овие владини прошетки се партиски членови, дека не се административци. Да претпоставиме дека министрите одат на промоциите со партиски возила и трошат партиско гориво. И во ваков случај крајно дрско е премиерот во работно време да ја промовира партијата, па макар тоа да биде меѓу редови.

Се забележува дека тој е нервозен. Кај нас локалните избори обично го обележуваат зенитот на еден премиер и почетокот на крајот на сите владини состави. Слично е и со Груевски. Букефализмот му се стопи како топка сладолед врз жежок асфалт и рејтингот му тргна надолу по лигава материја.

Економската криза ги брка гласачите од фабриките како ајкула капачи, а во буџетот дува провев. Премиерот ги повторува грешките што ги правеа неговите претходници. Можеби поранешните премиери ја загубија власта поради постапките што ги правеа откако им се заниша тронот. Тие не се познаа на маката.

Една Хунза се препозна

2009-03-09T02:13:00.014+01:00

Добив интересен коментар на претходниот пост Профилот на една анонимна Хунза. Некој се препозна во текстот и бурно реагираше. Го пренесувам коментарот речиси во целост и му реплицирам.

1. Нашата Хунза има воајерски навики и диплома по генетика. Ја симнал мојата слика од блогот, ја анализирал и открил дека повеќе од половина сум антички Македонец. Алал вера!

Onaka crnomurest te gledami,pa da ti kazam iskreno mnogu poveke mi licis na Hunza otkolku na Sloven (da ne upotrebuvam drugi leprsavi zborcinja) ,jebi ga, tuka nikoj ne ti pomaga,priroda si priroda.....mada ne gledam nisto loso da licis na Hunza.....

2. Хунзоидов се пали на постовите во кои ја критикувам владата и нејзиниот став за неменување на името. Ако му понудите да се промени името на државава за да влеземе во НАТО и во ЕУ тој сигурно би одбил. Сепак, во продолжение на коментарот има многу интересен став за идентитетот воопшто. Внимавајте на реченицата во заградите.

...te gledam upotrebuvas mnogu socen vokabular ali nema veze, teraj si go magarenceto,upotrebuvas mnogu majki,sajki za anonimusi,koi neznam zosto ti smetaat (zarem e vazno koj kako se vika glupco eden)

3. За остатокот на коментарот во Скопје се поминува саат до два во полициска станица. Барем така мислам оти се надевам дека во МВР не се намножиле Пакистанци од регионот на Хунза. Ова мора да биде аларм за пастирот да си ги прибере кучињата.

.....e pa da ti kazam edno srce,steta sto ne moze da te vidim, jas sum malku podalece,pa da te podberam taka fino i lepo, da ne ke znaes kaj ti gazot a kade glavata,pa drug pat pred da mu pcues majka i sajka na nekogo tripati ke se razmislis.....zimi se da mi veruvas na ovie zborovi mocko,malku poveke sum postar od tebe no imam pozadi mene dolgi godini boksiranje (kakvo sovpagjanje isto kako Grujo,neli majmune)......ova ti go kazuvam da go izbegnes frustriranjeto i da ne se jadosuvas mnogu,razbra?

4. Хунзава му се обраќа и на Геро зашто и тој коментираше на постот. Пораката е навредлива и нема да ја цитирам, туку само ќе пренесам дека Пакистанецот го прашува Геро зошто не и се спротистави на Мирка.

Мојот омилен читател не знае дека во четвртокот Павле Трајанов направи трибина на која ги покани и Геро и Мирка. Перјаницата на македонскиот идентитет не се појави. Толку!

5. Не го пренесувам целиот коментар, зашто aнонимусот со него напаѓа други личности на мојот блог. Го цитирав делот што се однесува на мене. На крајот Хунзата бега од соочување во стилот на својот пастир.

Kanalizacija....ne se trudi da repliciras nema da te citam.....samo dobro razmisli za toa...boksiranjet de,steta sto ne delat dalecinite,jebi ga.

Профилот на една анонимна Хунза

2009-03-07T01:37:00.013+01:00

Најточна дефиниција на Анонимусот е човек што доаѓа од јама со гомна. Зборам рупата под полскиот нужник у која малион слемдог рипа за да дојде до индиската турбофолк ѕвезда.

Анимо е фино глазирана силуета со тазе лајна. Накитен е со ткиво од разградени џукели, лушпи од кикирики и со влакнести кожички од пача. Со здивот ја кородира најновата легура на челик од Макстил. Мава на пареа од згазена мачка на Партизанска, оставена на врелиот асвалт да и подгоре крзното.

Нашиот јунак работи у задграничниот огранок на Хуншката пролет, во бирото за тегнење кори. У слободно време ја везе Тајната вечера. Во неговиот гоблен место Исус гозбата ја приредува Ниче од Америка, Македоноидот по Ју тјуб.

По националност е српска Хунза од регионот на Врање, Бујановац и на Ниш. Има археолошки податоци дека ова племе ја измислило латиницата, а прапрадедо му на Анимо имал книжара у областа Розета, денешен Египет. Тоа више било панаѓур за мазни камења него некоја ротринг продавница со миризливи гумици.

Он коа се удвара ги удира жените по раце и бега, очекувајќи да го бркаат. Криви со ногата пред девојката шо му се свиѓа за таа да го сожали. Анимо уше гледа тинејџерски филмови у кои цвикерашот на крајот од филмот ја ќаруе барбиката што спиела со цел рагби тим. Плачел на Титаник ама среќа шо било темно у кино.

Прва касета шо ја купил бил дуплиот албум на Вики Среброва. Малиот на Википедија напишал есеј за вредноста на музиката што ја свиреле Студени нозе. Ја именувал „Ладните екстремитети како апологија на наследството на школата на Мајлс Дејвис“, а владата ветила дека ќе му ја издаде у тврди корици.

Мајката на Анонимус е прва братучетка со таткото на Видовити Милан. Нивните фамилии бесплатно иделе на одмор у Буљарица преку извидници. Дедо му бил водач на Делиите и дури трипути се ракувал со Тито. Се збори дека маршалот развил посебна наклоност кон оваа Хунза.

Анимо се смее на вицовите за Чак Норис иако не ја разбира поентата.

Трудница

2009-03-05T15:28:00.001+01:00

Жените знаат дека со пари не можат да купат среќа, ама свесни се дека само со нив може да набават чизми што ќе ги усреќат. Ова мото го прочитав на сајт што архивира пораки (таканаречени статуси) наменети за интернет- мрежата Фејсбук. Дамите и парите се во фокусот и на глобалната економска криза видени преку очите на локалниот министер за финансии.

Славески изјави дека владата не може да ја скрие кризата, како што бремена жена не може да го скрие големиот стомак. Вака тој & одговори на опозицијата, која ја обвини владата дека не ги прикажува податоците кои посочуваат дека рецесија ја тресе државава.

Ако дозволите да се изразам со речникот на министерот, би & порачал на нашата трудница да не мисли на нови чизми. Таа веднаш мора да појде во шопинг, да си купи стреч- фармерки или еден од оние широки фустани со цветен дезен.

Пред неколку недели чувме дека нашите министри се сончаат, што би се рекло, фаќаат подлога, за да не изгорат кога ќе запече рецесијата. Токму во ритамот на морски бранови шушкаат муабети дека по изборите кризата ќе ја поплави Македонија. Предвидувањата се дека плимата нема да се повлече во наредниве три до четири години и никој не може да процени колку е солена водата што надоаѓа.

Неколку метри од голите стапала на министрите се топи вредноста на денарот во пената што се создава на врвовите од брановите. Учените ова ќе го наречат девалвација, шовинистите ќе забележат дека именката е од женски род, додека инспириран министер би прокоментирал дека девалвацијата е бремена стечајка.

Но, да се вратиме на домашната трудница оплодена во странство. Можеби Славески не забележал ама нашата дама покажува знаци на блажена состојба. Велат бремените се лакоми и оти е многу страшно (дури некогаш погубно за плодот) ако им се пријаде во 3 часот наутро, кога ниту едно гранапче не работи во државичкава.

Нашата трудница веќе има волчји апетит. Нека ми прости кутрата, ама алчна си е и си м'ска мрсничко. Се претвори во канибал. Пред очите на министерот голтна 9.000 работници, а ни оддалеку не е сита. Бремената несреќница ни го шмукна берзанскиот индекс како сокче „цедевита“, а девизните резерви си ги мачка на леб. Не сакам да бидам во близина кога ќе ждригне.

Има и еден друг момент кој алармира дека кризата некој ќе ни ја донесе во кошница пред влезната врата расплакана сосе полни пелени. Нашиот министер веројатно е преокупиран со економските проблеми, така што веќе кај него проработува креативноста на ова поле. Токму затоа почна да употребува метафори. На поетот му е потребна болката, како што на почвата & е неопходен дождот.

Рецесијата е самохрана мајка, но во оваа пригода нема да ја отворам дебатата кој е таткото на бебето. Во државниот врв нема расположение за абортус и сосема небитно е дали фетусот може да го сметаме за човек. Ќе го родиме малото, па дури и да ни го загорчи животот до болка. А кога веќе носиме нов живот треба да мислиме на детето. Тоа според сите прогнози ќе дојде на светов наесен.

Со новороденчето ќе се родат и редица проблеми. Прашање е кој ќе го чува и кој ќе го воспитува. Јас не би им го дал на министрите, оти немаат многу искуство со деца. Нашава влада има половина дете по глава на министер.

Се сомневам во желбата на владата да се грижи за бебето на кризата. Таа долго време, како посрамен родител, не сакаше да признае дека воопшто има дете. Кога стомакот почна да расте со брзина на шеќерна волна, тогаш решија дека ќе одвојат осум милијарди евра за пелени.

Камакроунот

2009-03-02T23:31:00.008+01:00

Бев тинејџер кому му доцнат бубуљиците. Прво почна да ми се зголемува главата и тоа со брзина со која се создава шеќерна вуна. Потоа, бучукот ми стана претежок и почна да ми се издолжува носот.

Веќе бев голем и добив соба со тросед, округла масичка и со крут теписон. За таков мебел сте читале само во книгите на Ѓорѓи Абаџиев.

На креветот, заглавен меѓу двата ѕида, умре дедо ми. Собата требаше да ја наследам и ежиња ме скокоткаа од помислата дека ќе лежам на креветот каде стариот испушти душа. Кој гарантираше дека не му останала у сунгерот?

Моите ме прелажаа со камакроун системче .

Кој ли само напраи пари од таа ѓурулти кутија. Имаше илјадници камакроуни по сите куќи, ги давале преку синдикат или шо ја знам како. Сумљив и богат беше оној шо поседуваше музички стуб на делови.

Штимав глава, местев еквилајзери, лепев звучници да нема луфта да не бега звукот.

И сеа таков како шо ме дала транзицијата дојдов у контакт со Орбитал. Каква пресвртница. Не излагав од дома и снимав се шо личи на техно. Мислев дека само ја сум чул за таа музика.

Не ми текнува која година беше точно, ама знам дека врнеше. Мирисаше исто како денес. Ќе си пуштам Insides!!!

Непишано правило

2009-02-26T17:58:00.001+01:00

Има едно непишано правило што важи во Формула 1, најпопуларното автомобилско натпреварување во светот. Гласи вака некако: Сите болиди што се направени според правилата се бавни возила.

Практиката покажува дека многу Ф1 тимови брзината ја добиле со неправилности и со изигрување на правилата. Но, тимовите како Ферари и како Мекларен имаат купишта правници кои водата ја претвораат во нафта, а потоа од неа прават чоколадно млеко. Лесно се извлекуваат со нефер игра.

Во Македонија непишаното правило е пресликано врз политичкиот терен. Партиите што играат според законите, кои ги објавуваат донациите, кои навреме ги почнуваат кампањите, завршуваат со прстот во уста. Нив ги нема во парламентот, за нив нема место во општинските совети, а и медиумите ги игнорираат.

Кампањата за претстојните избори се усвити пред еден месец, иако официјално треба да стартува за некој ден.

Претседателските кандидати се сретнаа со сите граѓани кои имаат некаков проблем. Мислам дека единствено заборавија да организираат посета на охридските пастрмки, рисот и на коскарот (мршојадец во изумирање).

Државната изборна комисија и партиите не гледаат кампања во шарадава. Не се слепи, туку имаат проблем со перцепцијата. Сосема добро ги читаат законите, но проблемот е во начинот на кој не перцепираат нас. Во нивните очи сме неписмено стадо, кое ги пасе нивните аргументи.

Ако само го мобилизираат членството, како што се правдаат, зошто тогаш секојдневно ги информираат новинарите за средбите? Малку им беа предвремените екскурзии низ Македонија, па дел од нив се дрзнаа и слоганите да ги објават пред време.

Партиите нема да се задоволат само со овој прекршок. Сигурен сум дека и годинава ќе не лишат од информацијата кој им ги финансира кампањите. Опозицијата може има некаков (велам некаков, а мислам на никаков) аргумент дека ако ги објави донаторите ги става на ризик да бидат рекетирани. Но, власта нема факти на своја страна. Јок!

Така и годинава ќе се возиме во маѓепсаниот круг на нашата сиромашна по дух демократија. Одредени фирми повторно ќе финансираат одредени партии и многу веројатно е дека ќе им дадат повеќе пари од што им се потребни. Политичарите ќе потрошат с* и повторно никој нема да ги казни.

Зошто фирма би финансирала партија, ако знае дека таа досега ги злоупотребувала парите? По избори бизнисменот-вложувач ќе добие уште повеќе пари од некоја патриотска одлука на некоја патриотска власт. Тоа ви доаѓа како влог во спортска обложувалница. Ако победи тимот за кој сте одвоиле пари, ќе се омрсите и вие. Но, на нашите партии не им требаат правници со алхемичарска моќ да се извлечат од нефер играта.

Се лажете ако мислите дека политичарите немаат демократски дух. Имаат, имаат, само тоа им остана! Политичките елити знаат што е демократија и како треба да се однесуваат во едно такво општество. Но, има една работа што им е поважна од оваа цивилизациска придобивка. Тоа е сопствениот задник.

Политичар кој ќе ја здебели банкарската сметка практикувајќи ја демократијата, мора да ги прекрши правилата за да се заштити. На сигурно е само кога е на власт. Таков политичар фотељата ќе ја задржи со прекршување на правилата, ќе направи предвремена кампања, ќе купува гласови, ќе заплашува и на крајот ќе полни кутии.

На последната лидерска средба не се прекрши ниту една реченица за предвремената кампања и за отчетот на партиите. Од таму излезе дека најголем непријател на домашната демократија се мобилните телефони со вградена камера. Дури сега ми стана јасно зошто телефон со поквалитетна камера чини колку еден пиштол.

Има едно друго непишано правило, кое важи на фудбалските игралишта. Често ги слушаме телевизиските коментаторите да кажат: Кога тимот ќе пропушти многу шанси, поразот е речиси неминовен. А ние се изморивме од промашени избори.

Музика од продавницата за чаеви

2009-02-23T23:23:00.006+01:00

Продавница за чаеви во старо предградие на безимен медитерански град. Мирисаат кристалите јод од морето, а студот испарува од влажната калдрма. Помислувам да ги соблечам кондурите, ама не ми е јасно како се прави тоа на сон.

Вратата е дрвена. Некој почнал да ја лупи белата боја од површината и брзо се откажал. Крцка.

Продавачката ја познав од рекламата за Брускети марети. Девојка од типот на Моника Белучи, но помлада и намерно разнеубавена. Прсато деколте и се крие зад решетките од хоризонтални врвци на ленената кошула. Добро извежбан машки поглед ќе забележи бемка.

Зборев за чај. Камилица преовладува со собчето кое се збира од студот, вклештено во тулите од тврдината. Рафтовите се правливи, а теглите се нови со убави дрвени капачиња кои добро се затвораат. Гума дихтуе.

До касата стои отворена книга. Не знам од кои параметри разбирам дека станува збор за љубавна прича. Страниците ми се зголемуваат како фотографија на Пикаса и читам реплика. Девојка од досада развива дијалог со своето момче.

Што правиш сега?
- Пресметувам кога ќе ме оставиш.
Ха, ха, ха ... и кога ќе биде тоа?
- Некој вторник.
Зошто баш вторник?
- А зашо да не? Коа веќе ме оставиш можам ја да одберам кој ден од неделата ќе биде.

Купувам 200 грама крокодилска трева од Мозамбик. Излагам и се будам!

Така ми е кога спијам со музика, а вака ми е кога спијам со Madeleine Peyroux.

Грујо игра сиртаки

2009-02-21T13:39:00.009+01:00

„Половината од оние политичари коишто ме обвинуваат мене и владата за изолација, практично, или се на црната листа на Америка или на ЕУ, или пак се кои 4, кои 12, кои 8 години на власт во политиката и не успеале едно камче да помрднат во решавање на проблемот за името на државата со Грција, а сега обвинуваат зошто не се решило името...“ (Никола Груевски А1 21.02.2009).

Читам фрустрација зад оваа изјава. Нервоза која ако слободно ја интерпретирам би звучела вака: „Кај ме снајде ова со имево! Ме чека тешка одлука, решение кое може да ми ја уништи што туку почнатата кариера на спасител. А толку народов ме сака! Ме сака! Ме сака! Ме сака!“

Убо рече Тачи, Груевски замишља дека води детски вртич. Ем му се иска, ем му се стиска.

Па дури и претседател на клас од шесто одделение има одговорност. Ако нишо друго треба да голтне кнедла страв за да и каже на учителката, во име на целиот клас, дека не се спремни за испрашување. Иако, обично претседателите на класовите се одлични ученици и секогаш се спремни за одговарање. Ама тоа е жртвата на лидерот!

Да не заборавиме дека оние политичари за кои збори дека се на нечија црна листа, дугачко време му беа на владин платен список!

Црвенковски го инагурираше ФИРОМ, Георгиевски потпишуваше Охридски договор, Бучковски ги дружеше терористите во владата и сите тие плаќаат за овие тешки одлуки.

Плус, премиеров практично се подмоча на изјавата на Бакојани дека одлуката за вето била донесена цела година пред самитот во Букурешт. Ја се прашувам - или Бакојани е глупава или му свири сиртаки на сиротив ни лидер.

Да не забележале Грциве дека популарноста на Вождот пропаѓа, па му фрлаат појас за спасување? А?

На крајот на краиштата на Караманлис му одговара еден Груевски за премиер!

Скупи скапуе

2009-02-19T15:43:00.002+01:00

Пролетта во Скопје за мене почнува со првите плејоф-натпревари во НБА- лигата. Душата ми се топли од ритамот што го создава ударот на топката врз лакираниот паркет и од звукот на телевизорската катода во два по полноќ.

Тогаш воздухот омекнува како кожата на свежо туширана шмизла од Карпош 3 и мириса на симит-погача од чаирска фурна. Хаос од ледени и топли честици се бркаат во воздухот. Ама вака е само тогаш и понекогаш во рана есен, додека во меѓувреме Скопје скапува!

Оваа пролет ќе избираме градоначалник на Скопје. Во трката за прв човек на градот има 11 кандидати и верувам дека секој од нив има визија како да изгледа метрополата, која сега е на колена. Кој и да биде градоначалник мора да реши неколку мамутски проблеми кои н* мачат нас скопјаните.

Градот е гасна комора од најцрните денови на Аушвиц. Мислам дека светските научници би се тепале да ја проучуваат атмосферата над скапанава касаба. Сигурен сум дека ќе откријат мутација на човековиот ген. Ќе дознаат дека скопјани од 21 век имаат напреден респираторен систем, кој работи на олово и на сулфур и испушта гасови од ферментиран праз пржен со многу скап зејтин.

Белите дробови одамна ни личат на полна ќеса од правосмукалка. Во лето дишеме прав измешан со леплив воздух, кој потсетува на пареа од врели и смачкани сливи кои треба да станат мармалад.

Вардар е стопроцентна несреќа во течна агрегатна состојба. Депонија во движење. Водена лента со мрши. Не можам да им се изначудам на три глупави лебеди кои секоја пролет го посетуваат ова истечно мочуриште. Зарем има храна за нив во канализацијата, која тече во коритото на поранешната река Вардар? Се ежам кога ќе се присетам дека пред половина век некој се капел во гадотијава.

Џабе се фенси канделабрите по кејот кога реката мириса на пазуви, кои две недели не се измиени и во животот не почувствувале антиперспирант. Водата е жабурнак од која бегаат и најкраставите водоземци на планетава.

Сообраќајниот хаос создава неподнослива врева. Татнеж што може да се натпреварува со звукот на центрифугата од машина за перење збутана во шпајз. Скопје ги има најнервозните шофери на нашата географска ширина, кои немаат милиграм сообраќајна култура. Само во оваа касаба се претекнува од десна страна и за тоа никој не е казнет. За автобусите не ми се пишува повеќе.

Што уште може човек да стави на хартија за црвените лименки на ужасот и за нивните двојни наследници што ќе ги добиеме по шестите предвремени избори. Некаде по повторното појавување на Халеевата комета.

Во заблуда се сите што тврдат дека нашиот град нема јавни клозети. Во нужници се претворени сите ќошиња во Градски ѕид каде што не допира светлина. Од нив испаруваат фрапантни количества метан, доволни да ги задоволат потребите за енергија на цел Бунарџик. Ако воопшто некогаш ја наполниме нивана со фабрики.

Како гориво може да се искористи и смрдливиот калоричен исцедок што истекува од тезгињата и се влече под тротоарите. Течната смеса од расипано сирење, евтини газирани сокови и врела расолница. Напиток од кој преживуваат глутниците кучиња, кои во болка се распаѓаат пред очите на скопјани.

Градот е мртов. Режимот одамна реши скопјани да ги претвори во дебилни Пепелашки, кои се прибираат дома по полноќ со последната лименка. Човек не смее да биде гладен навечер, оти во паланкава нема каде да се набави храни по 24 часот.

Сакале да признаеме или не, градов е поделен по етничка линија. Има наша и нивна страна од течната несреќа. Скопјани од „македонскиот“ брег на Вардар, Бит-пазар го нарекуваат Кабул, притоа мислејќи на најлошите асоцијации што ни паѓаат на ум од спомнувањето на главниот град на Авганистан. Чаир често го споредуваат со њујоршки Бруклин, а никогаш не биле таму во есен.

Еднаш ветив дека ќе се иселам од Скопје, ако ги тргнат „Чичко Стоилко“ и другите сендвичарници од платото пред ГТЦ. Никаде во светот нема повкусен хамбургер од оној во сендвичарското маало, иако ХАСАП може и да не се согласи со мене.

Редиците пред бутките се сигурен знак дека доаѓа пролетта. Посигурен од ластовиците. Џабе му е на снегот, колку сака нека врне Скопје веќе почна да мириса на тазе туширана шмизла! А и плеј-офот се ближи!

Ја оплеска!

2009-02-12T17:39:00.003+01:00

Ја оплескав! Вака, во стилот на американскиот претседател Барак Обама, министерот Трајко Славески треба да го признае поразот во првата битка со бруто-платите.
Ако признае, половина ќе му простат, мислам на онаа половина од вработените што ќе примат плата до 15 февруари.

Ако се направи анализа на бруто-драмата ќе видиме дека голем дел од одговорноста лежи кај мрзливите бизнисмени кои го чекаа последниот ден да ги достават пресметките во УЈП.
По интернет-страниците на весниците многумина коментираа дека службениците во УЈП не се баш најснаодливи во работата со софтверот и со компјутерите. Наводно и тоа многу ја кочело реформата.

За да се создаде хаос од овие димензии, како што вели народот, многумина си го зеле делот. На крајот на краиштата кога се губи битката виновни се генералите. И никој друг. Нашиот генерал загуби иљадници работници на шалтерите во УЈП. Требаше да биде свесен дека неговиот кабинет не е во Осло или во Стокхолм, ами во најсмрдливото централно подрачје на една европска метропола.

Дури основците се свесни за менталитетот на нашите бизнисмени, а Славески требало да знае со каков кадар располага Управата. Ако сериозно се зела работата в раце, сигурно ќе се предвиделе турканиците и Министерството можело да реагира. Кога веќе направија збрка можеа да го продолжат рокот, а фактот дека поради тоа требало да се менува закон не требаше да ги плаши бидејќи го имаат Трајко Вељановски во своите редови.

Владата за Нова година труеше со спотови за масовниот убиец од пред иљадници години, а наместо тоа можеше да ги потроши сите пари во кампања со која ќе ги мобилизираше бизнисмените на време да ги достават пресметките. Трајко Славески требаше да реагира превентивно, па дури ако тоа од него бараше да изгради споменик на Александар Македонски сосе Букефал сред холот на УЈП.
С* со цел да ги мотивира службениците. Нели Александар беше војсководецот кој не се плашеше од ниеден предизвик. Од тоа подобра мотивација - амин.

Министерот пред некој ден реагираше во нашиот весник дека со уредувачката политика сме застанале на погрешната страна од една крупна реформа. Во нашиот текст немаше ни два збора во кои се зборува против бруто-платата, туку исклучиво ги пренесовме маките на бизнисмените и на сметководителите. Тоа ни е работа. Ова е обид да се заменат тезите, демек новинарите се против реформата. Никој, па ни дежурните критичари од опозицијата не беа против бруто-платите.

Ние сме против малтретирањата на 50.000 сограѓани. Времето ќе покаже каква е реформата, а како почна веќе видовме. Хаосот не е успех.

Но, мене нешто друго ме мачи. Се прашувам на која страна бевме кога пишувавме за најсрамната одлука на ова Министерство за воведување на патриотските сметки. Одлука која им нанесе штета на огромен број фирми, а корист на неколку други. Треба ли да бидеме на страната на министерот за финансии кој не знае, не сака или не смее да каже колку пари троши неговата влада за рекламите. И на крај, каде треба да застанат оние што нема да примат плата?

Не знам дали нашиот министер ја следи Шпанската фудбалска лига, но сигурно чул за Барселона. Ако ништо друго дечките од неговиот кабинет сигурно се поупатени, па ќе му помогнат да ја сфати поентата. Минатата сезона вториот најтрофеен клуб во Шпанија играше благо речено мизерно. Арно ама, годинава Каталонците газат с* пред себе и нивните ривали се среќни ако примат само два гола.

Разликата од ова и од минатото првенство е во генералот и во ништо друго. Играчите се исти! Сезонава Барселона ја води поранешниот шпански репрезентативец Хозе Гвардиола. Наследникот на Франк Рајкард годинава има дури и ослабен состав. Еден од двајцата најдобри играчи, Роналдињо замина во Милан, но тоа не му пречи на тимот да биде сто пати подобар од лани. Значи, важни се војниците, но најбитен е генералот. А нашиот ја оплеска!

(коментар во утрешен „Шпиц“)

Цвекло, бостан и кандидати

2009-02-05T16:03:00.002+01:00

Се троумам како тендер за двокатни автобуси. Мислите ми се тетерават како патник на горниот кат, а умот ми е на маки. Идентични на оние што ќе ги доживее скопскиот асфалт од „медрано“ автобусите на Министерството за транспорт без врска. Мозокот ми се блокира како прстите на шатирана дама од шалтерот на УЈП, која внесува пресметки за бруто-плата внимавајќи да не ги искрши лакираните нокти.

Проблемите ми ги создава претстојнава претседателска трка и ме остава со прстот во уста во време кога екстремитетите пренесуваат заушки. Се мислам дали ќе избираме претседател или ќе ни удрат една воспитна зад уши?

Ако нешто мразев како дете, кога одев во градинка, тоа беа сивите ролки. Мајка ми ме тераше да ги носам тие одвратни џемпери и никако не успевав да & објаснам дека ме стегаат, посебно кај грлото и дека од нив се препотувам.

Нема лоша душа и сигурен сум дека се грижеше да не настинам, ама тоа не го менува фактот дека со таа рицарска гардероба се чувствував како стиснат во бодликава жица.
Жената и ден денес знае да изненади со некое парче облека. Не може, посилно е од неа, ама редовно нешто промашува. Ќе купи два броја поголема кошула, направена од некој светкав материјал во кој блештам како риба на песок. Од кожа ме вади нејзиниот аргумент - сине знам дека ти баш таква сакаш! А кога по некоја случајност ќе ми ја погоди кошулата, се случува идентична да има мојот најдобар пријател. Што автоматски значи дека е неупотреблива.

Малава исповед е во функција на обидот да објаснам дека претседателот ќе ни одговара само ако ние решиме кој да седне на тоа место. Во спротивно ќе н* боцка во градите. Е арно ама, некој државава ја замислува како „детски вртич“ (изразов не е мој, жими мајка) и се става во улога на млада мајка.

Зимава помина во муабети кој би можел да биде кандидат, се прашувавме каква ролка ни спремаат партиите. Сите промашивме во плетката на претендентите. Тие требало да бидат чесна, натпратиска личност, која не доаѓала од политиката.

Еден од аспирантите за претседателската трка јавно кажа дека бил спречен да ги собере потписите за кандидатура. Ја обвини власта дека е одговорна за тоа таа што се откажала од трката. Рече дека граѓаните се соочиле со страв слободно да отидат и да ја изразат својата воља.

Според неа, некој правел списоци на луѓе што одат да се потпишуваат, дека ги застрашуваат со губење работа и бизниси. Ова тврдење, на инаку прилично сериозната госпоѓа, никој не се потруди сериозно да го демантира. Еден медиум објави информација дека може да се отвори судски процеси против фаворит во трката, кој пак не може да се справи со едно друго судење.

Потоа со брзина на светлината се собраа потписи за можните кандидати, брзина на која може да позавидат парламентарците кога гласаат закони под палката на Трајко Вељановски.

И на крајот се случи драмата. Двете најголеми партии го покажаа својот капацитет за глумократија. Едните небаре избираа меѓу двајца, а другите рака на срце не глумеа демократија, ами сплотеност во изборот на кандидат. Значи ако по утрото се познава денот, изгледа дека приквечер ќе береме бостан.

Некои работи може да се предвидат. Така со сигурност знам каква боја ќе биде изметот на човекот што завчера испазари пред мене во „Веро“. Господинот си купи една огромна тегла со цвекло. Ова се вика сознание по искуство. Ако го употребиме истиот метод за претседателскитe избори, ќе дојдеме до неколку интересни сознанија.

Сигурен сум дека никогаш нема да дознаеме колку пари ќе потрошат партиите за двојните избори. Верувам дека идниот претседател ќе биде натпартиска личност, човек кој е навистина над партијата и тоа веднаш под лидерот.

Бебе

2009-01-30T14:00:00.001+01:00

Владата е како бебе. Одозгора има уста со голем апетит, а на долниот крај нема чувство за одговорност. Оваа споредба ја направил поранешниот американскиот претседател Роналд Реган.

Гледано од негов агол нашата влада е разгалено две и полгодишно детиште, кое го расипаа околу 500.000 гласачи. Личи на слатко човече со златести кадрици и со симпатична лузна на челото. Освојува со прчестото носе и со крупните очиња. Дете кое со секоја скрпена реченица & го одзема здивот на стрината од Канада, без разлика на содржината што ја кажува.

Им успеа! Владејачката партија победи на двата последни избори со ветување дека нема многу да ветува, ами ќе работи. Рекоа и с* уште велат дека р'мбаат деноноќно. Сигурен сум дека добар процент од гласовите ги добија и поради поволниот ветар во грб што им доаѓаше од Грција.

На вонредните парламентарни избори го злоупотребија проблемот со името. Пред гласањето немаше друга дискусија освен за неправдата што Атина ни ја нанесе во Букурешт. Никој не понуди нешто ново? Јок!

И сега на два месеца пред изборите преџвакуваме теми кои воопшто не се поврзани со парите. Барем не со оние што треба да ни паднат во џеб. Шеесет дена пред новите избори главни дилеми се дали потекнуваме од античките Македонци и дали луѓето со кој владеел Александар Велики имаат роднински врски со дедо Господ.

Се протуркуваат тези дека Словените се всушност староседелци и дека никогаш не биле отаде Карпатите. (Кој знае, можеби, ама што е тоа битно?) Весниците ги полниме со анализи и со коментари. Се пишува колку е паметно да се постават седум милиони скулптури во центарот на Скопје и една грандиозна на гореспомнатиот масовен убиец.

Најсвежа шега е реторичкото прашање дали Ниче (Македоноидот од Америка) ќе напише стихови за песната која треба да извира од препоните на Букефал. Тинејџерите ги празнат лигите во металното деколте на „Шмизла", а скопските хазардери веќе се обложуваат оти „Девојче" прва ќе оди јабана. Велат ептен е на семафори!

Еве денеска треба да се отвори објект на скопското шеталиште Македонија, кое мене, извинете на изразот, ми личи на клингонски ќенеф. Веројатно гулабите на фасадата ме асоцираат на еден словенечки бренд за тоалетна хартија.

И абортусот е темата која ги блокираше медиумите. До новинарите допираат гласови од сите страни дека ќе се забрани или дека во иднина ќе биде многу тешко да се изведе. Невидливи Хунзи лепат плакати со порака дека абортусот е убиство, а муабетите завршуваат со коментарот дека орото го водат одделни пратеници без јајници.

Фала му на дедо Господ што има интернет и може да се проследат сите вести од почетокот на годината. Едноставна анализа ќе покаже дека по премиерот втора најекспонирана личност е министерката за култура.

Го нема Славевски. Испари од моментот кога патриотските сметки му се удавија пред Уставен суд, а не го поминаа ни Вардар. Бесими и кога го има е невидлив, иако беше актуелен со лото-прогнозата дека ќе ќариме од светската криза. Ќарот по дома сега го збираат 14.000 работници од металургијата. Јанакиевски, пак, само испраќа некои неразбирливи соопштенија за гасификацијата во наредните 10 години и за асфалтирање улици. Ќе пријавев во полиција оти исчезнал Ставревски, ако човекот не напишеше колумна. Нема економија, дур трае обнова.

Изгледа ќе се изначекаме и на владината реакција за предвидувањето на ЕБРД дека годинава развојот побајаги ќе ни забави. Очекувам в недела Груевски облечен во џемперче со ромбови да ни сплете приказна оти сме среќни со три отсто БДП и со 100 интеракција.
Долар-стрината од Канада нема да ја чуе изјавата. Таа фаќа авион за Торонто секогаш кога треба пелените да се сменат.

Едни девојки

2009-01-25T10:36:00.024+01:00

Има едни девојки за кои уште не е снимен филм, а нема ни книга. Навидиум се слични на останатите парови од икс хромозоми и не се приметуваат од далечина. Маестрално ги сокриваат кожните синусоиди на телото.

Изгледаат неколку години помладо. Од надвор се јаболка со цврста зелена ципа, а внатре мирисаат на презреан Џонатан. Оние јаболки шо старците ги лупат, ги сецкаат на четвртинки во тацни и ги длабат на средина.

Предизвикуваат внимание кај понежниот пол.

Жените ги мерат од глава до петици, им делат комплименти за фустанчето од Кара и за чизмичките кои не се толку скапи, а сепак фино им стојат. Им ги допираат тазе фарбаните прамени што мирисаат на скупи шампони и засладуваат на балсам од кокос. Се срамат оти соблазнуваат женски колкови омеѓени во бела танга и нежни мускули што се спојуваат кај колената.

Кога шетаат девојкиве околу нив прскаат млазови изворска вода со флејвр на лимон. Скупите парфеми на нив мирисаат како џус од дијаманти, а кремите за тело испаруваат преку тенките џемперџиња. Напаѓаат во тројки.

Милијарда твитер врапчиња им ги менаџираат гласните жици. Секојдневно ги поливаат со мед од вишни и ги тријат со еленска кожа натопена во солзи од бубамара. Бојата на нивниот глас не се пакува во ем-пе-тројка.

Овие нимфи ги обожаваат споредните беспомошни ликови кои публиката не ги забележува. Омилен филмски херој име е Форсет Гамп, кој секогаш им го буди мајчинскиот инстинкт. Се топат како маргарин врз рингла од нотите на Портисхед и читаат рецензии за Достоевски.

Секој маж мисли дека само тој ги приметува овие божици. Другарите за нив не зборуваат! Се плашат да не им ги отворат очите на другите и љубоморно си ги чуваат за себе.

Многу денови подоцна

2009-01-22T17:52:00.002+01:00

Страв ми е. Не е случајно тоа што првата реченица од текстов ја завршувам со точка, а не со извичник. Интерпункцискиот знак кој е вообичаен за крајот од фразите со ваква содржина. Јас тивко се плашам, со точка.

Стуткан сум во ормарот за чевли во ходникот. Врз него има фиксен телефон, клучеви од автомобил, запалка, ракавици и еден отпечаток од дланка. Футпринт на рака која не живее во мојот дом, направен од кал.

Дени Бојл, режисерот на „Треинспотинг“ во 2002 година сними уште еден одличен филм. Зборувам за научната фантастика „28 дена подоцна“. Застрашувачка беше рекламата за филмот во која темен баритон најавуваше: Се исплаши кога се разбуди сам, но ужасот дојде кога сфати дека не е сам.

Филмот почнува со сцена во која момче се буди во болница и сфаќа дека е сам, дека нема никој во зградата. Неколку минути подоцна ќе дознае дека лондонските улици се празни, бродовите не пловат по Темза, а пуст е и Тауер бриџ. Нема никој!

Хоророт ќе настапи во моментот кога ќе разбере дека всушност и не е така осамен. Момчето ја дели планетата со мутирани човечки суштества, зомбија чии инстинкт е да гризаат. Целта им е да го претворат во чудовиште секое разумно битие на земјата. Се заразиле од вирус создаден по грешка.

Денес сe почесто се будам во сличен филм. Во нашава мала државичка го гонат човекот од себе, му ја протеруваат душичката и содржината која го прави хомосапиенс. Но, овде зомбијата шетаат преку ден, а навечер излегуваат од телевизорот и оставаат дамки врз ормарите за чевли.

Ордата безлични чудовишта се шири суптилно, со цел да владеат со луѓето. Во нивните умови демократијата значи повеќе, а не подобро.

Државата дава субвенции да се множат, да ги има три, а уште подобро ако се четири. Им отвора факултети на секое ритче каде што не засадила дрвце. Зомбијата не пијат по седум часот, не пушат, не плукаат на улица, ниту фрлаат отпадоци, нивните храмови се монтажните сали. Тие не прават грешки, тие не живеат.

Функционираат во јато каде што единката е свесна само за својата минорност. Зомбијата имаат задачи, одредена улога во стампедото и оперирани се од чувства. Играат на туѓа матрица, произведена во Белград пред повеќе децении. Проклети се оние што не раѓаат, што не садат и што не учат.

Тумори се оние што не стануваат на химната, за нив ордата има покорен поглед. Со специјална војна им се создава чувство на грижа. Тешко на оние што ќе се најдат на погрешната страна од клипот поставен на „Јутјуб“ или оние што нема да се пронајдат во една рекламите преку кои сеништата влегуваат во домовите.

Државата сe повеќе наликува на дух од јапонските хорор-филмови. Таа е мртовец кој тропа на горниот кат, нејзини се бледите нозе што трчаат по скалите нагоре. Изгледа како девојка во своите рани дваесетти години, слаба е и пребледнета. Облечена е во бела ноќница, а црната и долга коса едвај & ги открива ококорените крвави очи. Ја виделе како го лепи носот на прозорец од кујна, го замаглила стаклото и исчезнала.

Нејзиниот здив го слушаат секогаш кога ќе ја дигнат слушалката. Има обичај ненајавена да се појави на семеен ручек и во истиот момент да испари, а знае навечер да олади нечија постела.

Пред некој ден за момент се појавила врз фискалната каса во бакалницата, го искористила моментот кога продавачот бил свртен. Отсјајот & го виделе и во полниот резервоар со бензин. Не се свртеле, јасно им било дека ќе ја нема. Страв ми е! Намерно го завршувам текстот со извичник. Но, се уште не излегувам од ормарот.

Преобразба

2009-01-15T18:11:00.002+01:00

Кога едно утро Грегор Самса се разбуди од вознемирувачки сон, се најде себе си во постела преобразен во антички воин. Сонуваше дека господ директно му се обраќа. Му кажа дека е потомок на Македоноидите, чие време допрва доаѓа. Предците на белата раса од кои почнало сe - од Македонија, па сe до Јапонско Море. Гласот му беше познат, како да го слушнал некогаш на телевизија.

Телото на стечајниот работник беше обвиткано во тежок метален оклоп, кој до болка ги притискаше неговите набрекнати мускули. Едната дланка го стегаше долгото копје со кое го гребеше ѕидот, а другата рака му беше потисната од штитот со сонцето од патриотските сметки.

Голите раце и нозе му излегуваа од оклопот. Личеше на голема метална желка - резултат на пропаднат експеримент од Галапагос, која ја носи наметката на Супермен. Косата за една вечер му порасна и му се навитка, а очите и носот му добија пакистански димензии. Доби химелајски шарм.

Грегор не можеше да се мрдне и секое движење му создаваше пеколни рани на екстремитетите. Голема мака го спопадна на денот кога требаше да гласа за претседателски кандидат од својата партија. Знаеше дека ќе дојдат по него, ако не се појави. Еден глас беше важен, па макар и тоа да беше мислењето на стечаецот Грегор.

Тој речиси еден час се излежуваше врз креветот во спалната, што беше необично за Грегор каков што го познаваа домашните. Беше стечаец, но остваруваше за партијата. На шега за себе велеше дека е извидник, оти лани специјализираше местење и ремонтирање шатори во паркови.

Сопругата од ходникот загрижено викна по него, а тој и се обрати со видоизменет глас. Несомнено беше дека денеска прскаше тестостерон од неговите гласни жици. Грубиот глас изобличен од дрвената врата се претвораше во звучни хиероглифи. Жената можеше да се заколне дека вака звучел научникот кога го читаше писмото од Каменот на Розета.

Таа влезе во собата и пребледнета избега. Страшилото во брачниот кревет ни малку не личеше на Грегор, кој го познаваше веќе 30 години, кога го запозна како млад скоевец. Од пазувите и од препоните му течеше крв, а тој беспомошно се тетеравеше врз француското легло. Дамки имаше и на ѕидовите.

Грегор не можеше да стане. Се тешеше дека и да се исправи не може да помине низ вратата со оклопот, а уште помалку низ партиските ходници. Како што човек може да се навикне, никој не може, си повторуваше во себе несреќниот стечаец. Веднаш почна да крои план за преживување во четирите ѕида.

Не можеше да работи, но беше сигурен дека партијата нема да го остави без леб. Грегор не беше свесен дека со преобразбата му се променил и вкусот за храна. Не знаеше дека сега е љубител на корења.

Шестоного чудовиште го чистеше снегот од чевлите пред влезната врата. Мермерните плочки оддаваа дека тоа се свечените обувки на костумосаната партиска тројка, пратена директно од врвот. Ѕвончето ја проби хераклејската тишина, која владееше со празните соби на Грегоровата куќа.

Тројката влезе и со остар тон го побара непослушниот остварувач. Жената покорно ги пуши внатре, сами да се уверат во чудото што се случи утрото по третиот ден од Божик. Им рече дека во ваква состојба нема да може да скока по крстот на Водици. Господата незаинтересирано ја ислушаа госпоѓа Самса и се упатија во собата.

Запрепастено излетаа од спалната соба и веднаш ги информираа медиумите за чудото. Воскреснувањето на обединувачот, така го именуваа. Во наредните неколку дена Грегор стана ѕвезда, го посетија новинарите од целата земја.

Доаѓаа камермани и од странство, а инвентивните бизнисмени пуштија абер до истокот. Ги повикуваа потомките на Персијките да дојдат во земјата на Македоноидите, мамејќи ги со поволностите за трето дете.
Едни го жалеа Грегора, а други го сметаа за бог, но тоа не го менуваше фактот дека лежи неподвижен со месеци во постела.

Саундтрак на едно детство

2009-01-08T22:57:00.021+01:00

Најмногу ги сакав миговите кога денот како пластично лажиче за кафе се превиткуваше во летна ноќ. Оние 300 секунди пред да и текне на мајка ми оти треба да се приберам. Па и се противев, се пазарев за уште пет минути. Та Дарко го пуштале до покасно, исто и девојчињата и Андреј останувал иако е три години помал.

Тие пет минути беа најслатките.

Тогаш практикував една магична игра. Замижував и по секое отворање на очите небото потемнуваше за една полунијанса. Управував со темнината. Наредните секунди будно ќе го следев небото и се убедував дека не настанува промена. Не се стемнуваше без моја наредба.

Но, и мојата моќ имаше свој криптонит. Не функционираше во присуство на старата и речиси веднаш се стемнуваше кога таа ќе викнеше. Слабост ми беше тонот што мирисаше на пластичниот ѓон од нејзините влечки. Болеа проклетите!

Оддмна не сум се навратил на деновите помината на истата улица шо сега ја мрзам од дното на душата. Кога си припомнувам, се сеќавам на бојата на небото, на отсуството на олово во воздухот, на топката во погрешен двор и на гласот на мајка ми. Но, ништо не слушам.

Сфатив дека Glasvegas е музиката за моите 300 секунди со смртта на облаците. Албумот што ми го топи снегот во душата се вика исто како и групата. Можете да го симнете на овие линкови (торент, рапидшер).

Со еден куршум, два акцента

2008-12-27T07:52:00.006+01:00

Претседателот на Групацијата на пазарите при Стопанската комора, Драган Василевски, изрази благодарност за донесената одлука (владиното одлагање на фискализацијата на пазарите до влезот на Македонија во ЕУ), но не даде конкретен одговор на прашањето што ќе се прави со фискалните апарати кои организаторите на пазарите веќе ги имаат набавено за тезгаџиите.

„Точно е дека имаме земено фискални каси. Ќе се снајдеме“, рече Василевски, кој пред неколку дена потврди дека се набавени фискални апарати за речиси сите тезгаџии на пазарите и дека се чека трговците да изразат желба да ги најмуваат
касите. (Утрински весник 27.12.2008)

Уф! Шо би рекла една позната мак фаца у новинарството - не избањаа. Да резимираме!Касите се купени, или ај да биде појасно продадени, ама ете нема да се употребувааат до влезот во ЕУ.

Сте виделе ли некој да купи машина шо ќе ја користи по четири, шест или кога подобро ќе размислам по минимум 10 години?

Ова беше рекет на владата да продаде фискални каси и нишо друго. Сеа ќе речете министрите не се трговци со машини, ама најголем дистрибутер на овие современи апаратчиња (па да, ќе функционираата и по една деценија) е фирмата у која, види бога ти, до 2006 работел еден од нашите министри. Сасвим случајно!

Пљус! Се појавуе Ставревски, онака ти се чини слетува со бели крила у сред Битпазар, и вика дека нашле разбирање за положбата на пазарџиите. И да, не заборави да спомне дека тезгаџиите се жртви на лошата приватизација (ова треба да не асоцира на злите дечки од СДСМ).

Владата силуе силуени луѓе, а тоа ти е дупло поголем грев.

По весници пишуе дека од пазарите живеат околу 30.000 семејства. Пред шест години најевтината каса чинела од 150 до 200 евра , значи да се направиме „на Тошо“ и да земеме дека и денес касите коштаат толку. 30.000 x 150 излага дека за новите каси пазарите потрошиле околу 4,5 милиони евра.

Е сеа, во фирмата каде работел нашиот министер држат 60 посто од пазарот на фискални каси и според тоа многу е веројатно дека зеле толкав колач и од пазарите. То му доџе 2,7 милиони евра.

Значи среќна Нова Година „вит капл оф милион оф јуроус“. Затоа не е ни чудно шо кога ќе им отидете на интернет страницата ве дочекува божиќна музичка честитка.

Абе не избањаа шампон не ни турија!

Зоон Македон

2008-12-18T14:27:00.002+01:00

Просечниот македонскиот гласач наводно не е партиски определен. Има индекс, две деца, полн албум од летувања во Грција, двособен стан и акции во некој ексгигант. Се уште размислува да се претплати на интернет, а на кабелска ги гледа РТС и бугарскиот музички канал.

Го мрази Боки 13-ка. Посебно е горд на станот, оти го стекнал иако потекнува од тутунска фамилија, а нели оваа култура е најтешка за обработка.

Не го интересира политиката и како што тврди си ја гледа работата, оти имало луѓе платени за таа работа. Сепак, криво му беше кога Собранието од прва не го избра Киро Глигоров за претседател, а од денешна перспектива многу е разочаран од Тупурковски.

Не сака да си признае дека ќе беше против независна Македонија, доколку немаше финта во референдумот од '91. Никогаш не гаел симпатии кон Љубчо Георгиевски, иако пред десет години со двете раце гласаше за него и за милијардата од Тајван.

Во друштво не кажал добар збор за Црвенковски и се потсмева со жените кои му месеа погачи за митинзи. На слава редовно го критикува и смета дека е виновникот за сите проблеми. Арно ама неколку пати посредно гласал за него. Првиот и третиот пат се изјасни против вмровците, а еднаш го заокружи името на Тито Петковски како претседателски кандидат на СДСМ. Сe уште смета дека Тито е најчесниот политичар, ама не гласал за НСДП, оти не гледа поента да избере мала партија.

На времето со сласт ги следеше ТВ-дуелите меѓу Шеќеринска и Филип Петровски и навиваше за бунтовното момче, оти девојката му изгледаше арогантно.

Тој е човекот кој веруваше дека Американците го наместија Борис Трајковски за претседател. Го викаше политичар со една изјава, но веднаш го смени мислењето по неговата смрт. Оваа персона беше против Рамковниот, ама не излезе на големиот протест против договорот. Денес Трајковски го цени најмногу поради неговата улога во конфликтот од 2001 година.

Просечниот гласач е убеден дека сите прашања заслужуваат одговор и за тоа не се прашува зошто гласаше за Преродбата.

Албанците иронично ги нарекува браќа, тврди дека соживотот е возможен, но убеден е дека проблемот е кај другите. Ги одбира само такси-возилата кај кои виси крст на шофершајбната.

Има сомнежи за религијата, ама не се изјаснува како атеист. Се плаши од реакцијата на околината и страв му е да не го казни Господ. Шубе му е од плусот на Водно, не сака ниту црква на плоштад, ама полн погодок се спортските сали. Нема коментар за восочниот музеј.

Гласаше за Трифун иако од кампањата му стана јасно дека Пенов е подобриот кандидат. Три години подоцна ја потпиша граѓанската иницијатива за заминување на градскиот татко. Сега се чувствува изневерено кога Костовски реши да се откаже од финансирањето на македонскиот спорт. Омилена песна му е „Како је добро видети те опет...“.

Навива за Црвена ѕвезда и кога мора ги бодри и македонските спортисти. Мило му е секогаш кога нашите добро играат, ама се откажува од нив кога ги фаќа синдромот на „Македончето“. Затоа ги преферира српските репрезентации, а кога овие ќе испаднат од конкуренција се префрлаа на Русија. Ја презира Америка, симпатичен му е Обама, но верува во светски заговор против Словените, иако во последно време ги чувствува античките корења.

Се ежи на Дора Бакојани и ги адаптира вицовите за русокоси со нејзиниот лик. Апсолутно е против промена на името, уште го боли што го сменивме знамето и топло му е во душичката кога ќе го види државниот грб. За промена на идентитетот не сака ни да чуе

Готам Сити

2008-11-20T12:22:00.001+01:00

Добро вечер, Готам Сити! Надвор температурата флертува со нулата, скапаните лисја водат љубов со калта, а тишината ги полни уличните блокови како декоративен гас што го покрива подиумот на прегласна дискотека. Маглата ја размачкува светлината од ретките канделабри кои треперат врз шарените тротоари, додека булеварите под рестрикции како црни дупки ја голтаат светлината.

Децибелите од автомобилите и од бучните ноќни барови се претопуваат во честици од молк ширејќи се накај предградијата. Останува само импулсот на репетивните фабрички звуци, кои го пренесуваат трошните каросерии на црвените лименки, кои некој с* уште ги нарекува јавен превоз. Крвотокот на градот пред полноќ разнесува канцерогени и радиоактивни живи материи кон слободната економска зона „Бунаржик“.

Нивниот влажен здив ги замаглува прозорците на автобусите со што си го ограничуваат и онака вештачкиот поглед. Не реагираат на светлосната иритација од трепкачките реклами и од банкоматите исцртани со графити. Одат на работа во трета смена, 355. недела по ред.

Теоретичарите не чуле дека во Готам флексибилноста на пазарот на трудот се вкочанува од провев додека седи на дрвено столче близу „задња“. Таму ладниот воздух прави стиропор од ушните школки, а пригушените лампички оневозможуваат рајата да чита.

Луѓето се чувствуваат дека се актери во лош СФ-филм инспириран од многу стар стрип, објавен толку одамна што Холивуд заборавил на него. С* личи на таков римејк. Живеат во земја која наликува на Америка, но никој на светот не може да каже точно која е. Натписите на фирмите се на англиски, додека во градот се множат пабовите каде што деноноќно се слуша синтетички џез правен на компјутер.

Контурите на државниот идентитет или се стопија во ладните темници или гладот ги изеде, бидејќи претходно беа болно озрачени преку пикселите од владините реклами. Граѓаните на Готам останаа избањати со правдината во голите раце. Толку многу древна вистина се собра на нивната страна поради која потона чамецот во кој пловеа. Од другата страна на Атлантикот, претседател на светот по вторпат стана Афроамериканец, кој за големо чудо не е Дензел Вашингтон, ниту Самуел Л. Џексон.

Градот е преплавен во средновековен хаос и таму главен збор има епархијата. Попови управуваат со училишта, владици со цели министерства, додека поглаварот на Готамската православна црква го аминува мандатарот на новата влада. Чедоморките гнијат по затвори, џипови не смеат да возат обични смртници.

СФ комитски банди со ласери ги ограбуваат ретките грчки бизнисмени, кои ја преживеаја полициската акција под кодното име „Крвава драхма“. На отстрел се и домашните стопанственици и интелектуалци кои се спротивставија на кампањите „Полицијата поблиску до вашиот џеб“ и „Прислушуваме за да се преброиме“.

Движењето на отпорот држи состаноци во зачадена канцеларија во најстариот универзитет во државата. На времето организираа трибини, ама веќе им снемува пари и за тутун.

Човекот-лиљак се ожени со познатата новинарка Луис Лејн, која пак се разведе од Супермен откако го осудија на четири години робија. Кларк Кент алијас Супермен беше фатен на дело како остава градежен шут по една негова акција. Тогаш Луис го напушти државното новинарство за поголема плата во администрацијата и сега е директор на Бирото за јавни набавки.

Преку новата работа дојде во контакт со познатиот бизнисмен Брус Вејн, кој од неодамна е многу близок до властите. Се шпекулира дека им ја финансирал изборна кампања, а повеќе од јасно е дека нивниот слоган „Пресадба“ тој го испиша со светли букви на темното готамско небо.

Последен пат беше виден со калливи чизми како сади дрвца, а негова реклама се врти на телевизија како дел од серијалот 24/7. Тој како Бетмен е среќен што во градот владеат темници и е многу радосен што веќе не мора да биде суперхерој бидејќи полицијата сосема задоволително си ја врши работата.

Робин е директор на Агенцијата за млади и за спорт и се шушка дека таму влегол по директива на Брус Вејн, иако познатиот бизнисмен неколку пати тоа го демантираше.
Лека ноќ Готам Сити, каде и да си!

Интел инсајд, влада аутсајд

2008-11-16T09:48:00.000+01:00

Ела куме да се сликаме, ела застани зад мене. Дечки вие наместете се од страна, а амбасадорот нека дојде од десно. Стеснете сте малку. Вака „Роуд шоу“ водачот ги советува придружниците пред седиштето на најголемиот произведувач на микрочипови во светот.

Фотографот се оддалечува од групата, им вели да не мрдаат и им дава знак дека треба да кажат „Интееееееел“ во моментот кога ќе ги фотографира. Сака да го фати кадарот во моментот на продолжено „е“. Добро, вели фотографот, ајде уште еднаш ама сега малку поприродно и поразговорно.

- Американскиот гигант во информатичката технологија „Интеееееел“ ќе инвестира во образованието во Македонија - извикува веселото друштво. Фотографот чкрапнува и кадарот веќе е на пат кон Македонија.

Што ти е информатичка технологија во рацете на специјалните известувачи, специјално одбрани, по специјално нереални критериуми.

Истите известувачи информираа дека „Роуд шоу“ групата се сретнала со првите луѓе на „Интел“ и дека потпишале Меморандум за разбирање. Ама не дознавме дали првите луѓе се всушност чуварот и рецепционерот на зградата во која е сместена компанијата. Не не информираа ниту колку тоа „Интел“ не разбрал.

Јасно ли му е некому каде тоа, всушност, компанијата ќе инвестира и каква фабрика ќе отвори?

„Роудшоуистите“ отишле дури до Сан Франциско да им кажат на „интелци“ дека во Македонија ќе се отвори факултет за информатичка технологија на кој ќе се учи на англиски јазик (ДОМ го слушате ли ова?). Како да не покажеш разбирање на оваа благородна идеја!

Помни ли некој кога Бучковски се разбираше со „Сименс“, па потоа Груевски се доразбра со нив и на крај компанијата отвори, ве молам за разбирање, цела канцеларија. Штета што нема слободни канцелариски зони, ама ете идеја!

Од посетата на „Интел инсајд“ излезе „владата аутсајд“ и се сликаше!

Есента е сирак

2008-11-09T19:58:00.011+01:00

Есента е дете од дом. Жител на оливертвистовско сиропиталиште налик на нашине затвори попут домот у Бутел. Таа е дете со прљаво лице. Над усните има корупки од мрсули облеани со течна слуз, која подоцна ќе направи нов слој. Носи робијашка кец фризура со лузна позади темето. Облечена е во два броја поголема тегет тренерка, доволно голема за да си ги замота дланките во ракавите.

Продава фејк Орбит мастики по анонимните бутици у маалските трговски центри кои никој веќе не ги посетува.

Есента нема поткошула, а не носи ни ѕиври. На неа висат крути фармерки кратки до глуждот, панталони кои повеќе личат на избледено пластично корито отколку на облека. Кондурите се црни, ко евтини свадбарски ципели за возрасни. Оние шо се раствораат од боја за чистење. Едноставно да се чудиш од каде тие деца наоѓаат такви кондури број 37.

Бревта како плуќата на запоставен седумгодишник, облеана со темни шлајмови од никотин, разграден евтин мајонез и трошки од сув петпарачки ролат.

Есенте не чула за Фејсбук. Одвреме навреме оди во интернет кафето на Владата кај хотел Бристол и сурфа на сајтови како Он-нет и како Точка. Чисто оти се дозволени, а сепак на нив може да се начекаат голи цицки, ботокс усни и заоблени газиња.

Се случува и да пита по куќите со фотокопиран упут за у болница. За такви случки вежба сетови од насмевки и од пофалби.
- Аааа, немате! Добро, господ здравје да ви даде - вика коа ќе ја одбијат.

По дифолт навија за Милан, ама не е свесна оти Ван Бастен и Шевченко никад не играле заедно.

Ти си...

2008-11-07T08:18:00.004+01:00

ти си проклетство
шеќерна јаболка
ладен јогурт
пена од пиво
посолено парче патлиџан
кревко колаче полно со чоколадо
мирис на утро по врнежлива ноќ
свеќа за на погреб
арома на дечја крема за газиња
„Парфем“ втор дел
бубамара удавена во пудинг од ванила
искосена трева и исушено сено
тиркизни бомбони од Турска
шамија од Пакистан
100 гига нови филмови
тазе леб од фурна
ново це-де
непрекршена книга
течен отров од Железара
сообраќајка со жолто такси у сред Њујорк
сите дневни весници одеднаш
веб страна која никој не ја посетува
мед и топено козјо сирење на црн леб
сок од вишни и многу лед
џез плоча и многу проблеми
ноќен клуб со полуголи танчерки
пита со боровинки
пита со јаболко и цимет
капучино и крофна
нови кондури од Бата
украс од Сваровски измачкан со хопла
корнфлејск и сведмилк од сабајле
мирис на турско кафе во проветрена соба
најнови звучници од Баеур Анд Вилкинс
појачало Марантс и саксија фикус до него
рамка без слика шо кошта 1.000 евра
новчаник од крокодилска кожа
недовршениот роман на Набоков
необјавена песна на Шопов
швалекрка на сите шофери у ЈСП
ќерка на Зевс
папуча во форма на зајче
памучни машки гаќи
повратен билет до Тибет
инспирација за Орхан Памук
10 кутии Давидов цигари
помфрит од Торос со сирење
тост од Тренд и милк шејк од Мекдоналдс
шопинг во веро
мирис на маст за чистење кондури
кафени кондури
венче од пазар
лубеница од средина
диња
исушено манго
вруќина од асфалт
уф

Жута зграда зелен бор

2008-10-28T06:10:00.005+01:00

Мооорее се израдував! Абе како жена во години на која синот, инаку стар беќар, и донел дома снаа. Па кога ќе пристигне невестата се сука околу неа, ги трие дланките од брашно и ги брише од престилката.

Прво ќе и понуди да седне каде сака, оти нели куќата е и нејзина, па ќе се „тртне“ до неа оптегнувајки ја најглупата насмевка во својот живот. Леле, се ќе и раскажува! Како го сретнала свекорот случајно, колку боли реума во петта деценија од живот и која чаша е за нејзините вештачки заби. Ќе и раскаже која јатрва е „шарена“, а која комшика е од мајка родена. Внукот ќе го чуваат наизменично со сваќата, ама ако не може жената нема да и смета таа повеќе да внимава на малиот.

Уф, посреќен сум од тазе свекрва.

Изворот на радоста доаѓа од веста дека ВМРО-ДПМНЕ „во насока на одговорно и демократско партиципирање на власта“ ќе отвори Секретаријат за транспарентна работа на партијата. Сакам насоки, ама партиципација асоцира на сини картони!

Значи доколку имам забелешки за работата на некој функционер од партијата ќе можам да се пожалам пред Секретаријатот. Ударнички нема што!

Веќе подготвувам жалба за еден партиски функционер кој не сака да одговори на едно едноставно прашање, еве веќе две години. Го знаете! Симпатичен „момак“, работлив, секаде стигнува, додуша со пола час задоцнување, а знае и да заглави на работа со кумот. Подработува и во недела. Мераклија дрвце да засади, не му е срам и ѓубре зачисти на улица.

Го прашав, онака од немукает, колку пари троши владата за реклами. Не кажува! Ќе му пратам писмо на Секретаријатот, така процедурата налага, а ќе пратам и имеил.

Жута зграда - зелен бор брзо чекам одговор.

Градот убав пак ќе рикне...

2008-10-22T23:34:00.014+02:00

Еди Ведер никад не бил у Скопје, ама напишал музика за секоја преплатена павер плочка од овој збир на штали и на подруми. Пее за печените костени и за „Фокус“ на плоштад у петок, за ќошињата шо смрадат на испарена мочка и за кафето на кеј под октомвриско сонце со септемвриска инфлација. Свири за продавачки шо пушат пред дуќан у Рамстор со вишак пудра на лицето. Трета деценија при крај.

Градот е вукојебина и се претвора во пештера со зомбија интелигентни колку тефтер со дигитрон-корица. Матрикс контролиран од естаблишмент што израснал со фрустрирани родители кои се бавеле со парадоксот наречен историска вистина. Тоа се деца кои другарчињата не ги барале кога се играло жмурка во маало. Пу за Мартин, пу за Златко, пу за сите...ама не и за нив.

Шринкерите ќе речат трауми од детството.

Ама зомбијата немаат проблем да бидат третирани како Мормонци. Фали уше Мелоун да се прошета по скопските улици на Харли со слика од сонцето од Вергина шо личи на растртен недепилиран г'з. Им го укинаа алкохолот и сега се на сок од вишни и лимонтус. Кај и да е ќе ги возат у Медрано автобуси, двокатни - да може Избраниот да се слика у природна величина без свиткана кичма.

Фраерот решил да пуни БДП со комунални казни, а да го празни преку сваќи по управни одбори.

Им го турија плусот на Водно и им ветија дека ќе ги спои со небото, а сега ќе ги учат да се крстат во школите додека не раскрстат со себе.

Соголување

2008-10-17T09:09:00.002+02:00

Мај идната година ќе биде убав месец. Едно утро ќе се разбудам пред сонцето да ги огрее гробиштата во Љуботен и половина час пред смогот да ги голтне честиците јоргован во воздухот. Ќе ја земам најдебелата книга на Достоевски, ќе се вратам да ја проверам ринглата, прагот ќе го преминам со десна нога и ќе се упатам кон автобуската.

Веројатно ќе ги игнорирам сите нови сообраќајни знаци и нема да искористам ниту еден пешачки премин. Отпишете го тоа на мамурлакот од непроспиена ноќ посветена на некое од конференциските НБА-финалиња. Ќе фатам еден од новите двокатни автобуси и ќе се качам на спрат за да не слушам муабети за проблемот со името. Така ќе биде. Преку тазе пуштената скопска обиколница ќе стигнам до железничката станица во центарот на градот.

Возовите се како измислени за читање на руските класици и за вежбање толеранција. Купеата се единственото место каде што можам да ги слушам жалбите на непознатите свекрви и на воените ветерани од НОБ. Снаите не биле злобни, ами биле многу слободни и башка трошеле јајца и зејтин кога пржеле кришки.

Не е лошо да ги седнеме Димитров и Василакис во едно, а Груевски и Црвенковски во друго купе. Протуѓер и Заев нека се дружат во ходникот и нека мавтаат преку прозорец.

Кога ќе пронајдам вагон со солидно осветлување, ќе се помирам со трагите од прсти врз прашината на масичката и ќе се вгнездам во штофеното седиште. Собирајќи ги нозете да не ја извалкам свекрвата со мирис на „доместос“ и помада и оддалечувајќи се машкото палто кое шири арома на отстоен тутун.

Ќе ја вклучам 3Г „нокијата“ и преку неа ќе испратам краток пост на микроблогот „Твитер“. Сајтот дозволува текстови не подолги од 140 карактери.

Let me see you Stripped down to the bone. Let me see you stripped down to the bone. Let me hear you make decisions. Without your television. Ќе напишам на англиски, оти преводот ќе ја исплакне поентата.

Планирам со кратката строфа да се пофалам на сите пријатели дека ќе одам во Белград и дека ќе ги гледам „Депеш мод“ во живо. Стиховите се од нивната песна „Стриппед“ (Соголување) издадена пред ни помалку ни повеќе 22 години.

Овој по многу нешта авангарден музички состав уште пред две децении бил свесен за моќта на телевизијата, за силата на медиумот да влијае врз одлуките на луѓето. Свесни се и домашните политичари и токму затоа го злоупотребуваат.

Но, до Белград не зрачат нашите телевизии, таму се емитуваат некои други програми. Мудростите, цинизмот и иронијата на македонските лидери бледнеат пред Табановце, а исчезнуваат од моментот кога мобилниот оператор преку СМС ќе ви посака пријатен пат во соседната држава.

Тоа ни е проблемот. Домашните величини се топат пред северните шенгенските ѕидови, таму се обични чиновничиња со дипломатски пасошчиња. Таму се мали малечки, ситни и невидливи, џабе им се исправените кичми. Во Брисел ги нема нивните телевизии, таму чучат соголени во фоајета. Надвор од средината која те дефинира како етнички Македонец, потомок на Филип Втори или еволуиран Словен - сеедно, битни се личните квалитети.

Ама барем научија дека шенгенските ѕидови се магични. Тоа во две прилики ни ги презентираше премиерот. Ни кажа дека од таа страна на ѕидот се однесуваме како Европејци, а кога ќе стигнеме дома фрламе ѓубре на улица. Потоа ни покажа дека кога е дома се сомнева во новинарите, а кога е во туѓина му се губи секој сомнеж.

Не беше одамна кога за него новинарите шпекулирале на штета и против интересите на сопствената држава, ама дури од Брисел виде дека новинарите во Лерин биле објективни. Веројатно од Шенген нагоре повеќе го почитуваат Дарвин и затоа таму еволуцијата функционира. Таму повеќе ги слушаат и „Депеш мод“.

Макфест и ајвар

2008-10-11T15:17:00.011+02:00

Викенд на Макфест и на ајвар. Некои работи навистина не се менуваат. У почеток на девеести цела фамилија се собираше на окуп да го гледа штипскиот фестивал. На него се учевме да снимаме со видео касети, а моите се ежеа на екс-ју певаљки шо пееат на македонски. Се восхитуваа на Кемал Монтено кој 36 пути у една песна (да, да некој броел ) завијаше по Ивана. Онака, песни со меко и благо-еротско „л“.

Уше сум импресиониран како фестивалот успеваше да ги спои „Фершпед“ и фото студио „Трајче“. Од секад ми беше антипатичен антихуморот на Вера Циривири Јоциќ. Мучно беше шо секад втора награда од публика добиваше анонимус од Штип, на кој кариерата му почињаше и му завршуваше истата вечер.

Фасцинираше Трајче Манев со упорноста да се појавува на „Макфест“ и никаде на друго место (добро де, сними и Мал концерт за МТВ у штофените студија). Питер Џон Босе беше посебна приказна со бедните обиди да ја шармира штипска публика. Која нели знае што е добра песна (затоа секогаш хитови се некои други, а не наградените песни). А за Чили Вили неам зборови, човекот едноставно знае да го освои Штип и да не ја промени фризурата.

Во петок се купуваше весник за да се прочита у какви фустани на сцена ќе излезат сестрите Андријана и Маријана, кој е аранжер на песната на „Интервали“ и дали ќе настапат „Нели ти реков“. И тука некаде вечното питање: Кои се брачниот пар Дамир и Мери?

У исто време ги беревме јабуките од двор, кои некаде до пред првиот снег скапуваа у подрум. Сеа ајвар не правиме, моите купуваат, ама од некоја чудна причина мајка ми не ми дава да ги фрлам теглите.

Сепак, некои работи се менуваат. Грујо наш више не го вади господ од уста. Задњи пут се понадева на негова помош околу името. Се праи на три и пол, ко да не знае дека и господ не не прима у неговото друштво на православци.

Јачина е наш Грујо. Се појавува на пресконференции за реновирање на шалтери, а го нема откако го призна Косово. Чудна работа, колку вмровиците ја сакаат Србија. И сеа откако свативме дека не сме кадарни за ничие друштво, сумљиви фаци као Мирка, Миленко и остало друштво ги деконтруираат НАТО и ЕУ. Као само шо не пропаднале?!

У меџувременом Ставревски се уби задолжувајќи не у Светска банка. Ама па, не можеш да му замериш оти не е едини шо се секира за бившата фирма. Прашај те го Перо!

Се надевам дека навреме сте набавиле црвен пипер оти пишеше дека ќе увезуеме „куртовска капија“. Немало доволно!

Преродба во 100 знаци

2008-09-27T12:11:00.009+02:00

И тоа сообраќајни знаци и пешачки премини и прекинати, а богами и пуни линии. Така за една недела се препороди мојата населба (Радишани). Едно утро улиците осамна во полигон. Секое сокаче доби ленти и пешачки премини а низ населба се поставени, неколку стотици знаци. Сеа у комшии се иде преку зебра.

Веќе не се секирам дека може да настрадам во густиот сообраќај. Возат маму им ебам, абе по десет коли дневно поминуваат. Им ебем све!

Не, ова не е зделка на општината со некоја фирма. Ептен случајно полигонот се деси после избори. Не е ништо што ќе помислите. Ова е локална преродба во 100 знаци (градоначалникот на Бутел е преродбеник). Знаци дека нешо смрди.

Ова е само малата слика на се она шо се дешава во државата. Има потреба од компјутери во школите, ондак купите 100.000 парчиња. Бившата фирма на министерот ќе ги монтира. Нема потреба од музеј направете еден над вода и уше еден од свеќи.

Има потреба од медицински апарати набавете опрема за седумдесет Шварцвалд клиники. Има потреба од нови автобуси купете 50 циркус комбија. Има потреба од образовен кадар отворете факултет у секоја месна заедница. На земјоделците им требаат субвеции, дај те му пари и на оној шо размножил лебарки.

Направете хаос кој никој не може да го нотира, а камо ли да го исконтролира.

Остварувате!

(кликнете на сликите и забавувајте се броејќи пешачки и сообраќајни знаци)

Ела, баба да го буби ноџето!

2008-09-12T13:28:00.003+02:00

Најмногу на свет боли да си го удриш малото ножно прсте од табуретка. Боли повеќе од црвените ињекции! Во тој момент се распарчува универзумот, се отвораат озонски дупки, умира по еден бенгалски тигар, паѓа тула од Кинескиот ѕид и водата се дели на водород и кислород.

Кога малото дете ќе си го превитка прстето, бабата панично од фотељата извикува „ела баба да го буби ноџето да му помине“. Дедото, пак, веднаш советува детето „да ја удри табуретката, затоа што табуретката е крива“.

Парчето мебел ќе си добие ќотек, а на детето полесно ќе му слегнат јадовите! Така бабите и дедовците ги разгалуваат внуците, кои во нивно присуство секогаш се во центарот на вниманието.

На ова ме потсети фондацијата „Милениумски крст“, која веднаш најави дека ќе ги руши скалите кај плусот на Водно, кои го сопнаа премиерот токму на Денот на независноста. Виновна била една „кошулица“ поради која последното скалило било повисоко од останатите.

Злобното парче бетон претходно сопнало и детенце. „Кошулицата“ ќе се елиминира и на премиерот ќе му помине. Ваквиот однос на фондацијата кон премиерот несомнено е резултат на неговиот висок рејтинг. Тој е миленик на народот, тој не смее да се сопнува.

Ме плаши тоа што во поставувањето на лифтот прсти вмешала и една грчка фирма. Знам дека лифтот е грчки, но мора да се испита од каде е „кошулицата“. Ни една Грција не го сопна премиерот во Букурешт, нема да го сопне ни во Брисел, а незамисливо е тоа да го направи едно скалило на Водно.

Не сакам да зборувам за тоа што свесно или несвесно власта повторно си игра со секуларизмот и премиерот посетува религиозен објект на Денот на независноста.

Бане дуплираше!

2008-09-11T19:23:00.003+02:00

Уф! Не сакам теории на заговори и мистерии. Ко мал сестра ми ме труеше дека Кенеди и Елвис Присли не биле мртви. Као Елвис живеел некаде у изолација на некој остров. Долго и траеше манијата и ми се чини дека едно време си помисли оти познатите се бесмртни. Шала!

Не ја сакам ни онаа теорија која вели дека Бранко Црвенковски и Никола Груевски се во некаков дил од минатите претседателски избори. „Фокус“ тоа суптилно го кажува преку стрипот веќе две години. Знам дека и „Форум“ (оној на Орданоски) пишуваше нешо на таа тема, додуша никогаш експлицитно. Напиша и Бучовски колумна за тоа и многу ми е криво шо не можам да ја најдам на веб. Не ја сакам таа теорија, ама пустата мене ме сака!

На 2 август напишав пост „Бане ис бек“ и еве мал цитат од таму:

„Едини видлив резултат на Грујо и на неговото владеење по две години е зголемувањето на рејтингот на претседателот Бранко Црвенковски. Прајминистро му го билда рејтингот на Бане од денот коа дошол у влада.

Уф, би сакал да видам анкета сеа!“

Имало бе господ! Ми ги услиши молбите и анкетата би!

Бане е дуплиран, Грујо уште подобро ституиран. Пет дена пред избори претседателот имаше рејтинг од 4,6 отсто. Да потсетам дека изборите беа пред нешто поечко од два месеци. Денеска Бане има рејтинг од запрепастливи 9,5 отсто.

Магнифисант!

Некој ќе рече дека на Груевски тоа му е целта - да го има јак Црвенковски, а слаб со него СДСМ. Не знам! Знам само дека е резултат за почит! Чив и да е!

И денес не купив пиво на време. Чудно е! Од коа ја ограничија продажбата ми се пие секој ден.

Грујо пумпарица и пун парица

2008-09-10T19:10:00.010+02:00

Ааааа, не ти давам пиво! Платив 40.000 денари за лиценца и башка ќе ми лупнат казна од 5.000 евра ако ти продадам алкохол. И тебе ќе те казнат. Е ова ми го кажа продавачката од локалната бакалница у седум и две три минути.

Она не би да коментира за забраната! Она вероватно гласала за преородбата! Она е за прохибиција!

Напизден сум! Владава да може ќе го забрани сексот на Водно, а ебењето у парк ќе го оданочи со повластена даночна стапка од 5 отсто. Нема да се изненадам ако во духот на оздравување на нацијата донесат Закон за диета. Онака, ќе воведат само три оброци и ќе забранат мешање на протеини, јаглехидрати и масти. Строго ќе се казнува конзумирање на месо и на сирење за време на ист оброк.

Не знам, не се нормални! Абе ќе ја кршат скалaтa од коja се сопна неговото божество. Што е следно? Не знам, Господин Господин Стефан ќе го стаат за вице-премиер за рамковен договор!? Онака, ќе му биде колега на Боцко Европски.

Ало изгубени фанта патриотчиња со заспани мозочиња!

Сепак, не им е толку до здравата нација. Кваката е у лиценцата, а со забраната лепи Грујо ни фрли магла. Прохибицијата е обична коската за глодање што ја добија јавноста и новинарите. Ќе трубиме дека се ограничуваат слободите, дека нема логика ограничувањето кога не сме пијана нација, дека треба пивото и виното да се амнестираат...

На владејачкото друштво му се потребни пари и затоа пумпарица ради. „Под претпоставка во државава да има околу 25.000 трговски објекти кои досега продавале алкохол, ако сега лиценци извадат само 10.000 објекти, тоа значи дека во буџетот ќе се слеат околу 3 милиони евра“ (Утрински весник, 10.09.2008)

И што со овие пари?

Ќе се гради, доградува и ќе се надградува се додека не се дигне прашина доволна да се направи магла. А во маглата, во маглата е лесно...

Одмор!

2008-08-19T20:58:00.004+02:00

Идам на одмор! Чувајте ми ја државава, мада не идам далеку и ќе пазам шо се дешава. Напунив мобилниот со куп нова музика (се сум бирал според рецензиите на Пичфорк) и се надевам дека после нема да го бришам сајтот од рсс. Земав и нешо за читање, мада не веруем дека ќе прекршам страница.

Чуствувам дека ќе се издеси нешо тука дур се ладам у Адриатикот, ама морам и ја да зеам ваздух. Не му верувајте на Бранко, водете му инат на Грујо, жалете ја Шеќеринска, скокајте го Сител и запишете се на грчки јазик!

Као пиштол во рака, као Депеш мод!

2008-08-11T20:14:00.011+02:00

Као банџи да скокам! Као млазен авион! ! Као сурфам ураган! Као пиштол у рака! Као дркања милион! Као слушам Депеш Мод!

Ниту едни металци не звучеле олку моќно, нема блузер што покажал толку болка, никој не напишал такви химни и цел среден век не содржи толку темнина.

За нив чув на почетокот од деведесетите и тоа у Штип. Имаше сестра ми една другарка која наводно слушала Брос (плави близнаци као од Топанско), кои наводно биле големи соперници на извесните Депеш мод.

Девојката дури тврдеше дека Депеш на грчки значи гомно и дека нејзин другар ќе изедел ќотек коа барал нивни албум у Солун. И веруев!

Прв пат ги начекав со албумот од '93 и со хитот „Ин мај шус“ и веднаш набавив компилација, немаше тоаш за симињање:). По неколку години следеше ултра и гранде фамозниот „Ултра“ и по малку досадниот „Ексајтер“.
Реков готови се, толку им беше - немаат веќе сила. Не сакав ниту да го симнам последниот албум, не сакав да се разочарам.

Ќе беше грешка!

На „Плејинг ди ејнџел“ звучат као нови, као сечен портокал од RTL реклама, свежи као перење со омешкивач и полни со енергија ко Кршко. Најголема грешка у живот ми е шо пред две години не им отидов на концерт у Софија. Другар ми беше и ден денес има посебна насмевка коа говори за тој настан.

Колач со тиква

2008-08-04T00:27:00.005+02:00

Кога плочникот мириса на топол пандишпан подгорен на краевите, тогаш од пукнатините се гледа врелата смеса од рендана тиква.

Синото тенџере секогаш загорува околу парче тиква и баш таму садот ја менува бојата. Тиркизот се појави поради многу детерџент.

Бранко ис бек!

2008-08-02T23:42:00.003+02:00

Јеееее бејби. Д бос ис бек ин таун еенд хи ис реди то рок.

Едини видлив резултат на Грујо и на неговото владеење по две години е зголемувањето на рејтингот на претседателот Бранко Црвенковски. Прајминистро му го билда рејтингот на Бане од денот коа дошол у влада.

Уф, би сакал да видам анкета сеа!

Ничим изазван Грујо му го бојкотираше првото излагање на Бане пред Собрание у очи Нова Година 2007. Ничим изазван се закачи со него за Судски совет. Ничим изазван се закачи за амбасадорите. Се закачија и за името. Има и други примери, ама сеа не ми текнуваат.

Бане у 2006 беше политичар на кого му одминуваше времето, изгледаше уморно и беше здодевен. Па човекот организираше досадни семинари у Охрид со досадните му колеги од Балканот.

Две години подоцна Бане ис бек. Бане е прва вест у тв-дневници, Бане дава интервјуа, Бане пак го мразат, но шо е поважно за него - се будат и оние шо го сакаат. И сето тоа благударејќи на Грујо.

Томиќ фаќај забелешки. Новинарски забелешки, како би ги нарекол ти - диско кралу на микрофоните!

Задњава драма со Заев Бане ја искористи максимално шо моеше. Грујо му набаци, така фино, така лагано шо Бане само се залета и смечуваше. Не е битно шо Грујо има нездраво висок рејтинг, битно е дека „господинот Црвенковски“ е сам на другата страна од мрежата. Чисто му е! Заев беше само една серва!

Човек свашта да си помисли! (Зборам за оние способните да мислат)

Америка тешко се бојкотира

2008-07-28T10:25:00.004+02:00

Ко шо сите знаете СДСМ и ДПА го бојкотираат Собранието, секој поради свои причини. Искрено не знам шо сакаат ДПА (освен шо ја преземаат улогата на радикална албанска партија- аман до кога!!!), а СДСМ колку и да им се оправдани причините за бојкотот, сепак се глупираат.

Е, сеа! Пратениците на овие две партии го бојкотираат парламентот, арно ама шетањето преку Собрание им е мило.

Е убо е!

Нова мерка за брзина

2008-07-25T07:59:00.010+02:00

Предлагам во физиката да се воведе нова мерка за брзина. Предлагам од септември нашите, како и сите ученичиња во светот да се запознаат со новата величина за брзина - Македонски собраниум.

Верувам дека физичарите со душа чекале некаква природна или општествена појава која ќе ја долови брзината на млазен авион кој вози на природен гас и е управуван од ултралесен лап-топ, а згора на се вози во безвоздушен простор. За да се избегне триењето (опозицијата).

Македонски собраниум предлагам да се пишува со ознаката TVj, во чест на нејзиниот измислител претседателот на Парламентот (кум по судство) Трајко Велјановски. Човекот промовираше молњевита кампања за менување (читај сјебување) на законите.

Значи 1 GTVj = 1024 mgTVj. Али ова е пребрзо и за кумот!

Трајко во младите денови

Неподнослива леснотија на загадувањето

2008-07-23T10:55:00.009+02:00

Вака изгледаше реката Вардар завчера (21.07.2008) сликана во Скопје од мостот пред „Холидеј Ин“.

Изгледаше и вака...

...и некако на овој начин..

...и смрдеше на гомна.

Кликнете на сликите да ги видите во поголема верзија.

Ајде да твитаамеее, не плаши сеее...

2008-07-23T10:35:00.006+02:00

Ја би прво да се извинам за тоа што вчера буквално ја спамирав блогосверата. Пред месец дена праев експерименти со поврзување на Твитер, Фејсбук и на Блогер преку еден сервис за таа намена.

Идејата ми беше се што ќе пишам на Твитер да се јавуе и на другите два сервиси, ама тогаш врската не функционираше. И ја баталив целата работа. Е, арно ама вчера тоа профункционирало и ко за беља ја баш вчера се раствитав. Резултат на тоа беа неколку поста, т.е. само наслови на постови, кои уствари беа мои твитови.

Конекцијата на Твитер со Фејсбук не работеше, не работи ни сеа. Како и да е вреди да се расчепка овој сервис за поврзување SwitchAbit.
Иам чуство дека малку луѓе твитаат, а можеби и се лажам. Благодетите на овој и сличните на него сервиси ( Плурк, Идентика, Френдфид) , ќе се обидам да ги објаснам во друг пост.

Ако некој го направил тоа пред мене, го молам да сподели линкови.

Музики за летово

2008-07-19T00:51:00.003+02:00

1 Eddie Vedder - Into the Wild (Soundtrack)

2. Sonic Youth Hits Are for Squares (Компилација)

3. Eric Clapton - Unplugged (божанствено)

4. Flight of the Conchords (све од лудациве)

5. Asian Dub Foundation - Punkara (албум од 2008)

Темнини

2008-07-18T23:53:00.004+02:00

Ја гледав новата реклама од владиниот серијал „Ти си Македонија“ и ме измести од умот. Овие не се нормални. Се научиле да го ставаат насекаде Александар Македонски. Го има и у овој одвратно фашизомоден спот.

Нема да се изненадам ако донесат некој закон за патриотска тоалетна хартија. Правилник според кој произведувачите на гз-папир ќе мора да го втиснуваат ликот на најголемиот убиец од овие простори што го познава историјата.

Некаде на средина од рекламата возвишениот глас вели дека (парафразирам) секој човек има свои способности кои (обратете пажња) господ ни ги дал. И да, вика оти јас сум Македонија и оти Македонија сум јас.

Повикува дека јас одлучувам во каква Макеоднија сакам да живеам.

Епа фала на идејата!

- Не сакам да живеам во Македонија во која премиерот за државни работи комуницира со господ

- Не сакам да живеам во Македонија во која премиерот гази преку устав за да изгради црква на плоштад

- Не сакам да живеам во Македонија во која претендентот за лидер на опозицијата се носи со лисици пред камери

- Не сакам да живеам во Македонија во која за премиерот новинарите се платеници

- Не сакам да живеам во Македонија во која некој пумпа пари од буџет со смешни и провидливи потези од типот патриотски сметки и 100.000 компјутери

- Не сакам да живеам во Македонија во која полицијата за пола година ќе потроши дополнителни 35 милиони евра (10 пред Нова година, 25 сега)

- Не сакам да живеам во Македонија во која потајно се потикнува националната и верската омраза

- Не сакам да живеам во Македонија во која дома ме праат Пакистанец

- Не сакам да живеам во Македонија во која од Гоце Делчев ќе прават свеќа

- Не сакам да живеам во Македонија во која Филип Втори е побитен од мене

- Не сакам да живеам во Македонија во која народот полека се зомбифицира

- Не сакам да живеам во Македонија во која премиерот се глорифицира

- Не сакам да живеам во Македонија во која премиерот нема соперници во својата партија

- Не сакам да живеам во Македонија во која претседателот на Врховниот суд му е кум на вториот човек во државата

- Не сакам да живеам во Македонија во која братучедот на премиерот раководи со тајната полиција (и троши 35 милиони евра годишно)

- Не сакам да живеам во подревна од кога и да е Македонија

И да Вуна и мене ми е страв!

Шо не кажавте порано!

2008-07-15T08:19:00.006+02:00

Стварно не е фер! Порано требаше да ме информирате да не летувам во Грција. Јас веќе уплатив на Халкидики и тоа по 300 евра за двајца.

Вие како сериозна организација (гледам убави плакати, мириса на државна пара) сигурно имате фонд со кој ги обештетувате таквите како мене. Зборам за оние што не знаеле за состојбата со јужниот сосед, се предомислиле и не сакаат да ги арчат парите у Елада.

Не за друго, еден пријател беше во Грција на одмор и се врати со изменет идентитет. Го поцрнеле - маму им ибам!

Ху-ба-ба-Хунза и Груевски преименувачот

2008-07-14T21:10:00.008+02:00

1.Хунза

Ви текнуе на шеќерните “ш“ категорија комедии од крајот на '80-тите и почетокот на '90-тите? Филмовите у кои играа типци со џигерици и женски со розеви или дреч зелени бикини.

Поточно, зборам за филмовите у кои двајца клошари крадат у фенси хациенда на Беверли Хилс. По грешка некој битен ќе ги замени дека се газди на куќата и така како сопственици си преживуваат авантуристични две до ти недели (добро, тој попаметниот се заљубува у преубава и богата бринета, ама тоа нема врска сеа).

Или ви текнува ли на филмот у кој едни ископаа мумија и она се одмрзна у супер типче. Па он одеше на школо и научи енглески (и да, па на крајот си најде девојка).

Е, баш на таков филм ме потсеќа посетата на кралското семејство на Хунзите. Ми личи дека некој гадно се зеза со нас, а дека ги има зезнато и несреќниве принц и принцеза у нивните доцни шеесети.

Видете, можеби ја и они иаме некоја заедничка ДНК нишка, ама типот е хиндус од глаа до галичките му опинци. И жена му не е поарна. У најмала рака е трагикомично лупањето од земја дека ги најдовме корените кај едно племе од пичке-си-материне.

Сеа у учебниците по историја покрај Вардарска, Пиринска и Егејска ќе се впише и Хуншка Македонија. Сигурно на Хунзиве Индија им ги зела имотите, сигурно!

2. Преименувачот

Уф! Како да ви кажам драги патриотчиња, како да ви кажам а да не ве растажам. Големиот Груевски има да го смени името на државава. И тоа не е премногу трагично и тоа ќе го направи многу брзо.

Премиерот ви ваш најомилен ја извади последната карта во спорот за името. Да, да, таканареченото Егејско прашање е задња карта из рукава на Македонија.

Малку смешно е тоа што разно-разни бабетини со фустани од прозорски платна ја воспеваат храброста на Груевски да го извади ова прашање на маса. Као на тие пред него да не им текнало на тоа.

Едноставно ова е почетокот на крајот. Ќе се преименуваме и ќе частиме за тоа!

Втора работа е шо без преименување нема НАТО и шо е уште пострашно нема ЕУ, а Преименувачот токму тоа го вети на избори. Затоа он си калкулира - шо побрзо тоа подобро народот да заборави.

Коа веќе ќе не мењаат, ја гласам да не викаат Вардарска. Шо знам, некако е најбоље и најнаше!

Уф!

2008-07-12T11:53:00.003+02:00

Запнале црква да насадат на плоштад и има да ја соѕидаат. Емпириски никаде не е докажано дека изградбата на свети храмови, воведувањето веронаука и рециклирањето на историјата позитивно влијаат врз економскиот развој. Сепак, практиката во нашата земја на ова поле дава изненадувачки резултати. Бруто-домашниот производ рипна во годината кога се најави изградба на црква на плоштадот и вероучение во основното училиште. Треба некој научник од ТВ-каналот „Дискавери“ да го испита влијанието што го имаат обезглавените статуи пред владата врз рекордниот пораст на БДП од 5 отсто.

Восочна цркваМора некое божество да вмешало прсти. Само се прашувам дали месијата доаѓа од небото или од скопско Црниче и ме интересира што принесуваме во негова чест на крајот од месецот. По се изгледа дека жртвата доаѓа во пластичните ќеси од супермаркетите и има форма на статистичка бројка со две цифри кои имаат тенденција да се множат.

Јас најмногу би сакал црквата од плоштад да ја дислоцираме во срцето на Пелагонија. Таму на луѓето в година ќе им треба врска со Господ. Од таму земјоделците ќе може да ги пласираат молбите да не паѓа град. Оти ракетите, наводно, не вршеле работа. Општина Центар со црквата ненамерно ќе и наштети на најголемата американска инвестиција во земјава.

Изградбата на божјиот храм ќе ги избрка крофнаџиите од плоштад. За да не се арчат многу пари може светилиштето да го искомбинираат со восочниот музеј. Две во едно! Ќе направат цркво-музеј, по што ќе бидеме единствени во светот. Така, кога на власта нема да и се допадне одреден восочен лик, тој за кратко време ќе може да изгори во вид на свеќа. Плус, од стопениот восок ќе се прават нови фигури.

Историјата не спие и на овие простори ако не завршиш на икона, ќе те соѕидаат во голема свеќа, оти бронзата на црниот пазар оди како алва. Се плашам таму да не завршат педесетината скулптури што ќе се постават низ цело Скопје. Оти оваа, наспроти црквата, е саглам идеја. Или, пак, на црниот пазар тежат само главите на поранешните борци од НОБ. Не знам, можеби грешам. Навистина ми се допаѓаа во центарот на градот да стојат скулптурите „Шмизла“, „Чистач на чевли“, „На кафе“ и слични обележја. На тој начин се создава историја, а не се рециклира.

Ама и за овој проект имам предлог. Пред законодавниот храм да се постави скулптура на стечаец под шатор. Ова обележје ќе го означува историскиот период од 17 години транзиција кој владата планира да го закопа со Законот за стечајци. Пет илјади денари месечно можеби ќе им го решат проблемот на несреќните стечајци, но државата мора да се погрижи во иднина да нема вакви случаи. Повозрасните речиси е невозможно да најдат работа денес.

Доволно е да ги видите огласите во весниците и ќе се уверите од каде извира нивниот очај. Во развиените демократии постојат закони за антидискриминација кои стриктно забрануваат фирмите да не ги вработуваат луѓето поради нивната возраст. Во Бугарија, работодавците немаат право да ја знаат возраста на кандидатите за работно место се додека двете страни не потпишат договор.

Предрасуда е верувањето дека постарите работници почесто се разболуваат и дека почесто отсуствуваат од работа. Предлог-законот за антидискриминација веќе неколку години „кисне“ во Собранието.

Во законодавниот дом деновиве се случи една многу интересна работа. Пратениците изгласаа дрес код. Според него, на народните претставнички во парламентот ќе им биде ускратена можноста да носат длабоки деколтеа и проѕирна облека. Се прашувам кој јунак ќе ја мери длабочината и транспарентноста. Уф! На нашите власти транспарентноста не им е баш јака страна, а што се однесува до длабочината предлагам да се дозволи „цртка“ до 3 сантиметри. Ништо повеќе!

Точко ми се удави

2008-07-08T15:18:00.003+02:00

Патриотски фекални

2008-07-06T05:22:00.001+02:00

Ѕвони будилник во собата на еден премиер на една земја која највероватно у иднина ќе биде две. Првиот министер се проѕева со раката на уста и полуслепо го бара часовникот што трешти.

Камо да беше камбанарија! Помисли да ги руши СДСМ од каршија и да соѕида една, море две цркви и неколку антички статуи.

Подига памучна гаќа (домачи модел со лавиринт за мочање) и станува мрзеливо. Нема жута капка. Додека го крева уморното тело на прстите го чувствува памукот од хлачите. Си вика памукот е добар, оти памукот е наш.

Некаде во потсвеста се борат неговите сеќавања кои се конфронтираат на тема дали Орхан Памук е другар му на Зоки Поки или оскаровец од Турција.

Од надвор мрдајќи ги сенките на дрвата влегува ветре кое носи мирис на прашина пред дожд. Милчо Манчевски у една реченица. Добар е и Милчо, ама само оти е наш.

Свири камион на Бихачка...

Добро е оти е наше! Му одѕвонуваше мислата додека со стапалата ги бараше папучите. Он има плави, а жена му црвени. Чиста класика, со ѓон од пластика.

Сонцето преку завеса, жими кампања за трето дете, печеше со шестнаесет краци. Беше новото сонце над слободната зона Арпаџик.

Се исправа човекот, персоната што става „акцент“ на патриотизмот. „Акцентирањето“ на фискалните сметки е само нов аспект во таа насока. Навидум мал чекор за „акцентирање“, но всушност огромен за државава

Кога ќе се смени власта по 20 години, некој има да лежи затвор. Ама нека си понесе кофа од дома.

До тогаш - купувајте македонски производи од турска суровина!

Канализација

Форест Гамп од наше маало

ИНЦЕСТ ИН МАСЕДОНИА

Вмровците би го избркале и Исус од работа

Зошто во Македонија нема да сретнете вонземјанин?

Паско за доручек ги јаде Струшките вечери на поезијата

Пази новчаникот пола влада е у автобус

Ромул, Рем и Волчицата

Ако мораш да слушаш музика

("You and your sister live in a lemon world")

("We left the silver city 'cause all the silver girls gave us black dreams.")

Памучна

Ава­те­ри­зам во Проливуд!

Calendar

О, со­ле пун­то!

Непушачи или сурогати

Твитер во новиот „Шпиц“

Преродбата и комунизмот

Un-tikvizacija

Поинаку е!

Го сакам Скопје, али повеќе сакам да се разбудам.

Турбофолкерот Груевски

Инсектоиди

Твитер во неделникот „Сега“

Специјален севмровски одред „Баба“ во случајот Боки 13

Го до­прев­ме ли дно­то?

Џезабел

Музика со леден швепс и со лимон

Нови избори, па ново име!?

Стинг ја измислил есента

Ефектот на пеперутката

Не' тепаа

Предлог за мирен протест

Крстоносци во Скопје

Црква - нема шанси!

Писмо

Кочиии!

Репродуктивната зона Арпаџик

Палавиот Денис

Една Хунза се препозна

Профилот на една анонимна Хунза

Трудница

Камакроунот

Непишано правило

Музика од продавницата за чаеви

Грујо игра сиртаки

Скупи скапуе

Ја оплеска!

Цвекло, бостан и кандидати

Бебе

Едни девојки

Многу денови подоцна

Преобразба

Саундтрак на едно детство

Со еден куршум, два акцента

Зоон Македон

Готам Сити

Интел инсајд, влада аутсајд

Есента е сирак

Ти си...

Жута зграда зелен бор

Градот убав пак ќе рикне...

Соголување

Макфест и ајвар

Преродба во 100 знаци

Ела, баба да го буби ноџето!

Бане дуплираше!

Грујо пумпарица и пун парица

Одмор!

Као пиштол во рака, као Депеш мод!

Колач со тиква

Бранко ис бек!

Америка тешко се бојкотира

Нова мерка за брзина

Неподнослива леснотија на загадувањето

Ајде да твитаамеее, не плаши сеее...

Музики за летово

Темнини

Шо не кажавте порано!

Ху-ба-ба-Хунза и Груевски преименувачот

Аватеризам во Проливуд!

О, соле пунто!

Го допревме ли дното?